به گزارش پایگاه عدالت خواهان"وقتی دولتی جوانان نسل دوم و سوم انقلاب را فراموش کند و بجای اینکه از پتانسیل جوانان استفاده نماید دولت را در اختیار افرادی با میانگین سنی 57 سال قرار بدهد اوضاع و احوال پس از 4 سال نباید بهتر از این هم بشود!
بنا بر این گزارش، زیاد شنیده اید که از این دولت به عنوان مسن ترین دولت بعد از انقلاب تا کنون نام برده شده است اما شاید کمتر شنیده باشید وقتی به جوانان بعد از انقلاب اسلامی نگاه بکنید فقط با انباشت نیروی بالای 20 میلیونی، آنهم فقط با جوانان دهه شصتی مواجه هستیم که بسیاری از آنان با مشکل بیکاری دست و پنجه نرم می کنند!
به گزارش خبرنگار ما، در واقع ما بیش از 20 میلیون جوان آماده خدمت در رکاب انقلاب و نظام و ملت فقط از دهه 60 داریم که به فراموشی سپرده شده اند ( غیر از جوانان دهه 70 ) آنوقت میانگین سنی کابینه دولتی که قرار بود تدبیرگر امور باشد باید به حدود 60 سال برسد!؟
در این میان آنوقت ملت توقع دارند رییس محترم قوه مجریه با این افراد مسن به وعده تغییر 100 روزه و حل مشکلات اقتصادی خود پایبند باشد! باید دانست که حاصل این تدبیر جانانه همین می شود که بیش از 1200 روز از استقرار دولت می گذرد و هنوز دولت به جای حل عملی مشکلات به گفتار درمانی می پردازد!
مگر دولتی که در روزهای پایانی چهار ساله خود هنوز همانند روزهای اول مشکل اصلی خود را ایجاد اشتغال می داند با سایر مردمی که امکانات اجرایی دولت را برای رفع همین مشکل ندارند و همین سخنشان است چه فرقی دارد؟! آیا باید یک دوره دیگر به آن اعتماد کرد تا در پایان دوره هشت ساله همان حرفها و وعده های قشنگ 8 سال پیش را افسوس خورد!
به گزارش عصر امروز فقط به این عبارت توجه نمایید که جناب آقای روحانی در تاریخ 92/03/19 در سفر انتخاباتی ساری بیان نمودند: " کشور بزرگ ایران نباید این همه بیکار داشته باشد در طول هشت سال گذشته! فقط 500 هزار شغل در کشور ایجاد شده که در شأن ملت ایران نیست. بیکاری را در مرحله نخست کاهش و در محلهی بعد در اندازه عادی بینالمللی قرار می دهیم... " و متاسفانه عین همین عبارات در سخنان 96 همه دست اندرکاران دولت از وزیر گرفته تا معاون و مشاور و شخص رییس دولت باز هم شنیده می شود؟! و چه بعد انتخابی خواهد بود باز همان انتخاب و شنیدن همان سخنان حتی در پایان 4 سال دوم!
و اگر این انتخاب تکرار شد نباید زیاد متعجب شوید وقتی بشنوید که در هنگام جلسه کمیسیون اقتصادی مجلس و در اوج بحث های تخصصی ناگهان حاضران متوجه می شوند که آقای وزیر خوابیده است!