به گزارش پایگاه عدالت خواهان"متن این نامه به شرح زیر می باشد:
بسم الله الرحمن الرحیم
اینجانب سعید طوسی، شاگرد و خادم قرآن کریم، شایعاتی مبنی بر دستگیری خود به جرم های مختلف با آمار و اعداد عجیب و غریب و داستان های متناقض و سراپا کذب شنیدم که گویا از طریق برخی خبرگزاری ها و سایت های یهودی به طور هماهنگ و با کمک برخی از ایادی خود در داخل و یا خارج مستند سازی شده و با ارتباط دادن آن به ساحت مقدس قرآن و جامعه ی قرآنی و نیز شخص مقام معظم رهبری ناخواسته پرده از مقاصد شوم و خباثت آلود خود برداشته اند .
اگر چه اینجانب خود را بی نیاز از پاسخگویی به آنان دانسته و اعتنایی به آن ننمودم، اما از آنجایی که این خبر کذب موجب نگرانی برخی دوستان قرآنی شده، لازم دیدم ضمن نفی این اکاذیب و شایعات مطالبی را معروض دارم:
خطاب به مقام معظم رهبری
رهبرا! سلام و درود بر تو و صلابتت. هیبتت مستدام که دشمنانت چنان خار و زبون شده اند که چون در مقابل اقتدار و نفوذ کلامت درمانده گشته اند، فرصت را غنیمت شمرده و توطئه های ناجوانمردانه خود را با بهانه قراردادن من، متوجه مقام ولایت سازند! شرمسارم که قرعه آنان به نام من افتاد و مرا بهانه تهمت و تخریب کرده اند و در عین حال، سرفرازم از اینکه مرا قاری محبوب شما می خوانند.
خطاب به دوستان قرآنی
بحمدالله و به برکت قرآن، من که کمتر از هیچ هستم ، به کوری چشم حسود، امروز در سایه سار عزت قرآنی، مورد لطف و عنایت مردم عزیز قرار داشته و برخلاف فضا سازیهای بدخواهان، نه تنها دستگیر نشده و به زندان نرفته ام بلکه فعالیتهای های قرآنی خود در اقصی نقاط ایران و جهان ادامه داده و به برکت آیات قرآن، تاکنون دامن به بی عفتی نیالوده و از آیات نورانی قرآن مسئلت میدارم که تا آخر عمر مرا محفوظ دارد چرا که همه ما در معرض ابتلا و امتحان و آزمون الهی قرار داریم. مطمئن هستم که بصیرت حاکم بر جامعه ی قرآنی حتی بدون اقدام از جانب من نیز می تواند تهمت ها و شایعات این توطئه ی مسموم یهود را خنثی کند .
خطاب به رسانه های خودی
من مطمئن هستم رسانه های یهود و کفر از مدت ها پیش توطئه چیده اند تا با طرح این بهتان، علیه قرآن و نظام و رهبری جوّسازی کنند. کمی تأمل روشن می کند که مسأله یک شخص، حتی اگر قابل بررسی باشد، چه ربطی به ساحت کبریایی قرآن یا نظام مقدس جمهوری اسلامی دارد؟
خبرهای منتشره آنقدر مستهجن و متناقض است که برپیشانی آن نوشته شده : دروغ!
لذا صمیمانه تقاضای تدبر در این آیات را دارم:
إِنَّ الَّذِینَ جَاءُوا بِالْإِفْکِ عُصْبَةٌ مِنْکُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَکُمْ بَلْ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ لِکُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اکْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِی تَوَلَّى کِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿۱۱﴾ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَیْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْکٌ مُبِینٌ ﴿۱۲﴾ لَوْلَا جَاءُوا عَلَیْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ یَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِکَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْکَاذِبُونَ ﴿۱۳﴾ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَرَحْمَتُهُ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّکُمْ فِی مَا أَفَضْتُمْ فِیهِ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿۱۴﴾ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِکُمْ مَا لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَیِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِیمٌ ﴿۱۵﴾ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا یَکُونُ لَنَا أَنْ نَتَکَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَکَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِیمٌ ﴿۱۶﴾ یَعِظُکُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿۱۷﴾ وَیُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیَاتِ وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿۱۸﴾ إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفَاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ یَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿۱۹﴾ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ ﴿۲۰﴾
در حقیقت کسانى که آن بهتان را [در میان] آوردند دسته اى از شما بودند آن [تهمت] را شرى براى خود تصور مکنید بلکه براى شما در آن مصلحتى [بوده] است براى هر مردى از آنان [که در این کار دست داشته] همان گناهى است که مرتکب شده است و آن کس از ایشان که قسمت عمده آن را به گردن گرفته است عذابى سخت خواهد داشت (۱۱) چرا هنگامى که آن [بهتان] را شنیدید مردان و زنان مؤمن گمان نیک به خود نبردند و نگفتند این بهتانى آشکار است (۱۲) چرا چهار گواه بر [صحت] آن [بهتان] نیاوردند پس چون گواهان [لازم] را نیاورده اند اینانند که نزد خدا دروغگویانند (۱۳) و اگر فضل خدا و رحمتش در دنیا و آخرت بر شما نبود قطعا به [سزاى] آنچه در آن به دخالت پرداختید به شما عذابى بزرگ مى رسید (۱۴) آنگاه که آن [بهتان] را از زبان یکدیگر مى گرفتید و با زبانهاى خود چیزى را که بدان علم نداشتید مى گفتید و مى پنداشتید که کارى سهل و ساده است با اینکه آن [امر] نزد خدا بس بزرگ بود (۱۵) و [گر نه] چرا وقتى آن را شنیدید نگفتید براى ما سزاوار نیست که در این [موضوع] سخن گوییم [خداوندا] تو منزهى این بهتانى بزرگ است (۱۶) خدا اندرزتان مى دهد که هیچ گاه دیگر مثل آن را اگر مؤمنید تکرار نکنید (۱۷) و خدا براى شما آیات [خود] را بیان مى کند و خدا داناى سنجیده کار است (۱۸) کسانى که دوست دارند که زشتکارى در میان مؤمنین شیوع پیدا کند براى آنان در دنیا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود و خدا[ست که] مى داند و شما نمیدانید (۱۹) و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود و اینکه خدا رئوف و مهربان است [مجازات سختى در انتظارتان بود] (۲۰)
خطاب به رسانه های کذاب
شما رسانه های مزدور، آشکار است که سرتان در آخور کیست! این نخستین بار نیست که یاوه می بافید. شما همان ها هستید که نه برای قرآن و قاری آن ، بلکه برای هیچ کتاب آسمانی دیگر حرمت قائل نیستید. شگفتا! شما که همجنس بازی را، تمدن می دانید و با تصویب قانون، آن را به رسمیت می شناسید! یک باره چه شد که خود را محکمه عدالت تصور نموده و خویشتن را عادل تر از دادگاهایی دانستید که بر اساس عقل و شرع حکم می کنند؟! خدعه هایتان برای همگان نخ نما شده و جامعه اسلامی از حقد و کینه شما مطلع هستند. لعنت خدا و رسولش بر شما باد.
این روشن و مسلّم است که اینجانب رأی صادره از سوی مراجع ذیصلاح قضایی جمهوری اسلامی ایران را گردن نهاده و در عین حال، حق قانونی خویش را در اعاده حیثیت و اعلام جرم علیه مفتریان و اشاعه دهندگان نسبت های ناروا علیه خود را محفوظ می دانم.
والسلام علی من اتبع الهدی
شاگرد و خادم قرآن کریم
سعید طوسی
