" عدالتخواهان گلستان " در جستجوی دردهای جامعه و چالش های فراروی جوانان برومندمان با فردی آشنا شدیم که خودش و امکانات مادی و معنوی خویش را در خدمت درمان یکی از دردهای ویرانگر جامعه به نام اعتیاد قرار داده است.
پای صحبتهای حسین رضایی، مدیر موسسه رهایی به زندگی شهرستان کردکوی نشستیم: ایشان که در روستای زیبای بالاجاده کردکوی به دنیا آمده و در فضای این روستای کهن نفس کشیده و در مسیر پر تلاطم زندگی در شهرهای بزرگ دچار بیماری اعتیاد شده بود با خود باوری و تکیه بر قدرت لایزال الهی و قدرت و اراده و روح پاکی که از سوی خالق بی همتا در وجودش به ودیعه نهاده شده، توانسته است غول اعتیاد را به زانو در آورد و نه تنها بر این بیماری خانمان برانداز غلبه کند بلکه اکنون به عنوان درمانگر و مدیر موسسه ای که کارش درمان هم نوعان و هم دردهای قدیمش است، در راه سلامت جامعه خدمت نماید.
با مدیر خوش اخلاق موسسه، از سیر تا پیاز اعتیاد و چگونگی ابتلا و درمان این بیماری ساده و در نوع خود مهلک به گفت و گو نشستیم. او نیز از عمق وجود زخم خورده و تا حدی التیام یافته خود به واسطه اینکه حرفهایش به در جوانان بخورد حاضر شد که گفتگو کند و حتی یادآوری نمود که هر آنچه دوست دارید از من بپرسید نه تنها شما بلکه همۀ جوانان این مرز و بوم، معتادان و خانواده هایشان هر آنچه در خصوص زوایای پیدا و پنهان این بیماری سوال دارند بپرسند ولی به فکر جدال و آزمون و پاسخ از خود غول اعتیاد نباشند چون هزینه و حق التدریس این مربی و مدرس خیلی سنگین و گاه غیر قابل جبران است.
او به ما گفت: با مواد مخدر شوخی نکنیم. من شوخی شوخی می زنم. تفریحی می کشم. یک بار که چیزی نیست . برای فلان بیماری خوب است . فلانی گفته که برای فلان چیز خوب است و ... نداریم.
حسین رضایی از جوانان خواست به سمت خدا بروند و به داشته های درونشان بیشتر توجه کنند. به حرف والدینشان گوش کنند. او گفت از قول من بنویسید: جوانان عزیز حتی یک کام و پُک زدن به سیگار و کشیدن قلیان میوه ای و لذت لحظه ای آن می تواند سرآغاز یک بدبختی بزرگ برایشان باشد.
رضایی یادآور شد: پدر ها و مادرها به جای سخت گیری و گیر دادن های بیمورد به جوانان خود، به فکر رفاقت با آنها باشند. رفتار آنها را زیر نظر بگیرند. مراقب رفتارهای مشکوک آنها، تغییر در چهره، تغییر عادات غذایی و نوسان در رفت و آمد ورود وخروج آنها باشند و به باشگاه رفتن و مدرسه رفتن آنها حساس باشند.
دوستان فرزندان خود را بشناسند. گاهی به جیب و کیف پولشان با رعایت موازین اخلاقی سری بزنند. به بوی بد دهان و بدن آنها حساس باشند. به سیاهی و کبودی دور چشم، گود افتادن چشم و کم اشتهایی فرزندان خود حساس باشند.
این درمانگر که خودش زخم خورده افیون اعتیاد است خاطر نشان کرد: اگر خدای ناکرده، درگیر اعتیاد شدید و یا اطرافیان شما گرفتار شدند، خودتان را نبازید و دنیا را تمام شده تلقی نکنید. فکر نکنید به آخر خط رسیده اید. به اماکنی شبیه موسسۀ ما و افرادی که راه درمان را یافته اند مراجعه کنید و به دنبال درمان با دارو و متادون و ... نباشید.
سعی کنید که با روشهای درمان درونی و روحی و از طریق مراکز ترک اعتیادی که امتحان پس داده اند به درمان خود بپردازید. ما چون از جنس خودتان هستیم و مثل شما زجر کشیدۀ این راه هستیم شما را درک می کنیم . مثل یک خادم و همراه و رفیق شفیق در کنارتان خواهیم بود.
بخش دوم مصاحبه در آینده منتشر خواهد شد.
