به گزارش پایگاه عدالت خواهان"چشم امید به دستان کدخدا داشتن با دولت یازدهمی ها عجین شده است. با وجود اینکه در جریان اجرای برجام و گشایش اقتصادی که دولتمردان بسیار با آب و تاب از آن حرف میزدند، «تقریبا هیچ»، عایدی ملت ایران بود آخوندی در تازه ترین اظهارات خود گفته است: «هیچ عزتی بالاتر از این نیست که کشوری به تنهایی روبه روی 6 قدرت بزرگ جهانی مینشیند و با آنها صحبت میکند، این به رسمیت شناختن قدرت ایران است.» اما چرا این دوستان با آن همه ادعای سابقه و تخصص در کشورداری، اصل اساسی مذاکره را نادیده می گیرند و زمانی که طرف مقابل هیچ توجهی به وعده های نوشته شده در توافقنامه موسوم به برجام نمی کند، باز به دنبال تامین نظر آنها از طرق دیگر هستند؟ آیا این معنی به رسمیت شناختن قدرت ایران است؟
از سوی دیگر وعده عجیب ظریف در همایش بررسی فرصت های اقتصادی مشترک ایران و شیلی به بانک های خارجی نیز بار دیگر معنی عزت! را در گفتمان تدبیر و امید تداعی می کند. محمد جواد ظریف در شیلی گفت: «اگر بانک های علاقمند به همکاری با جمهوری اسلامی ایران، نگران برخی رفتارهای منفی آمریکا باشند، ما آمادگی داریم از بخش ویژه نظارت بر تحریم ها در خزانه داری آمریکا یک نامه آرامش بخش بگیریم تا بتوانند با ایران ارتباط داشته باشند.»
در حالی که بنا به وعده مسئولین قرار بود با نتایج مذاکرات برد- برد در روز اجرای برجام با لغو تمامی تحریمها رو به رو شویم و بلافاصله از گشایش های بانکی خبر منتشر کردند؛ اما سخنان آقای ظریف را باید عقبنشینی عملی از گفتههای مذکور دانست و ما برای انجام معاملات بانکی نیازمندان هستیم که از آمریکا به صورت موردی نیز تاییدیه اخذ کنیم.
روزی که منتقدان برجام به بدعهدی آمریکایی ها اشاره کرده و می گفتند آنچه در کاغذ نوشته می شود بی فایده است و باید از طرف غربی تعهد عملی گرفته شود؛ همین دوستان محترم دولت با واکنش تند و الفاظ سخیف به انتقادها پاسخ می دادند و برچسب دلواپس و امثالهم را نثار منتقدانشان می کردند حال آنکه در عمل همین گفته ها را امروز دوستان تیم مذاکره تایید می کنند و بر بدعهدی طرف غربی صحه می گذارند.
این گفته های ظریف در حالی است که جاش ارنست، سخنگوی کاخ سفید چهار ماه پس از اجرای برجام گفته بود: ایران برای اینکه بتواند با بانک های جهان کار کند و سرمایه گذاران کشورهای دیگر را متقاعد به سرمایه گذارای در این کشور کند باید برنامه موشکی خود را محدود و دست از حمایت از تروریسم بر دارد. وی ادامه داد: «به موسسات مالی بین المللی گفته ایم در تجارت با ایران اجازه چه کاری را دارند یا ندارند. ما اجرای تحریم ها را جدی می گیریم، موسسات بزرگی هستند که به دلیل دور زدن تحریم ها باید غرامت زیادی پرداخت کنند و تا زمانی که ایران از تروریسم حمایت می کند و آزمایش های موشکی بالستیک انجام می دهد نباید انتظار داشته باشد در ایران سرمایه گذاری شود.»
از سوی دیگر سازمان ها و نهادهای مالی بین المللی مشکل همکاری نکردن با بانک های کشور را ارزیابی ریسک معامله با ایران و مدیریت خطر تعامل با بانک ها و شرکت های ایرانی عنوان می کردند. موضوع انرژی صلح آمیز هسته ای و حمایت ایران از محور مقاومت از جمله بهانه هایی بود که این سازمان ها به عنوان ریسک مطرح می کردند.
اما وعده نامه آرامش بخش آقای وزیر وقتی خطرناک به نظر می رسد که پای تفاهمنامه FATF به میان می آید. تفاهمی که به گفته کارشناسان بیشتر از آنکه به دنبال اجرای قانون مبارزه با پولشویی باشد، جبهه هاى مقاومت اسلامى منطقه را نشانه گرفته است و با اجرای آن عملا اختیار نظارت بر تمام تراکنش های مالی کشور را به آمریکایی ها داده ایم و از سوی دیگر با اجرای این قانون موضوع حمایت از محور مقاومت و حزب الله که اصلی ترین هدف و استراتژی کشورمان بوده با علامت سوال بزرگی مواجه خواهد شد! با استناد به گفته های مقامات آمریکایی برای حل مشکل بانک های جهانی با ایران آیا تفاهمنامه FATF همان نامه آرامش بخش مدنظر است؟
