به گزارش عدالتخواهان گلستان"حضور بانوان در معرکه ی پر طمطراق سیاست شاید به زعم بسیاری فتح بابی نوین در عرصه فعالیت زنان در راستای احیای حقوق از دست رفته شان تلقی می شود و مرهمی بر ظلم دوری ایشان از سیاست گذاری های خرد و کلان کشوری!
بانوان تحصیلکرده ی هم طراز مردان که از وزارت تا معاونت و نمایندگی در مجلس و شوراهای اسلامی را تنها بخش کوچکی از مطالبات خود دانسته و سودای ریاست جمهوری بر کشور را همواره در سر می پرورانند؛ اشتغال به ویژه در عرصه ی سیاست را مکمل شخصیت خود می دانند و خانه داری و فرزند آوری را عار و مایه ی عقب ماندگی خود از اثرگذاری بر اجتماع قلمداد می نمایند.
شاید در نخستین نگاه تمامی این موارد خالی از اشکال بوده و حق غیر قابل انکار بانوان را با ساده ترین وجه بیان نموده باشد اما در پس پرده ی این شعارهای به ظاهر "حق به جانب" حقیقتی تلخ نهفته است.
منتخبانی که تو زرد از آب در می آیند!
این روزها که شور انتخابات فروکش نموده و مردم منتخبان بهارستانی خود را شناخته اند؛ خبرهای ناهمگونی از برگزیدگان به گوش می رسد. منتخابی که خیلی زود ماهیت ماهوی شان هویدا گشته و غفلت مردم در انتخاب اصلح را دوباره به نمایش گذاشته است.. امری که نه تنها در شورای شهر تبریز بلکه اینبار دامن گیر یکی از منتخابان اصفهان شده و علی رغم حفظ حرمت شورای نگهبان مبنی بر عدم رسانه ای کردن علت رد صلاحیت، توسط برخی واقعیت تلخ خانم نماینده فراگیر گردیده است؛ واقعیتی که حسن روحانی معتقد است باید نمایندگان مجلس شورای اسلامی در رابطه با آن تصمیم بگیرند!
ابطال آراء به جهت کشف جهاتی از عدم صلاحیت
دولتی ها معتقدند که پس از احراز صلاحیت توسط شورای نگهبان، تنها مجلس با تایید یا رد اعتبار نامه نمایندگی می توانند سرنوشت یک منتخب را معین نمایند این در حالی است که شورای نگهبان ابطال آراء خانم منتخب را به جهت کشف جهاتی از عدم صلاحیت عنوان نموده است. آنچه به نظر می رسد این است که چالش نماینده منتخب اصفهان، بین شورای نگهبان و دولت به این زودیها حل نخواهد شد و این مسئله تا آغاز به کار دهمین مجلس شورای اسلامی همچنان باقی خواهد ماند.
فتوشاپ، رتوش و بنر!
مع الاسف قریب به اتفاق زنانی که وارد عرصه ی سیاست شده اند، تا کنون اثبات کرده اند بیش از آنکه مهارت و تخصص هایشان عامل ترقی و اثرگذاری شان بوده باشد، تصاویر رتوش خورده و ژست های آتلیه ای به دادشان رسیده و نام آنها را بر سر زبان ها انداخته؛ آفتی که شاید در روزهای انتخابات و بر روی پوستر و بنرهای نصب شده در شهر پیش از هر امر به چشم می آمد.
اینکه زنان حق دارند که در منصب های سیاسی و اجتماعی حضوری فعال و پویا داشته باشند امری غیر قابل انکار است. چه آنکه نیمی از جامعه را زنان تشکیل می دهند و بی شک حضور بی حاشیه و سازنده ی آنها می تواند در توسعه و تعالی جامعه ی اسلامی تاثیری چشم گیر داشته باشد. اما شریعت اسلام و بانوی مسلمانان دارای خط قرمزهای مبرهنی است که عدم توجه به آنها نه تنها سعادت به بار نمی آورد بلکه لطمات غیر قابل جبرانی بر پیکره ی اجتماع فرود خواهد آورد.
در سالهای اخیر آنچه از کثرت حضور زنان در عرصه های اجتماعی و سیاسی مشاهده گردیده؛ غلبه ی جنسیت بر توانمندی ها بوده، روندی که نه تنها کانون خانواده ها را تحت تاثیر قرار داده و مقام شامخ زن و مادر را لکه دار نموده بلکه در اجتماع نیز پیامدهای مخربی به دنبال داشته است. بهره وری از جنسیت به جای توانمندی شاید چند صباحی بتواند کارگر باشد اما در آینده ای نه چندا دور با تو زرد در آب آمدن ماهیت ها نتیجه ای جز انزوا برا این زنان در بر نخواهد داشت!
