به گزارش پایگاه عدالت خواهان"حسین خان بابازاده: شاید وقت گذاشتن برای بررسی فهرست وزرای معرفی شده که این روزها در پی جلب نظر نمایندگان و کسب رای اعتماد هستند با توجه به ترکیب مجلس دهم و سایر شرایط حاکم بر مجلس چندان مفید نباشد اما توجه به چند نکته کوتاه از کلیت فهرست افراد معرفی شده به مجلس و همچنین چینش معاونین در ابتدای دولت دوازدهم مفید جلوه کند.
1. ابقای 9 وزیر از دولت یازدهم و معرفی ایشان برای کسب رای اعتماد در دولت دوازدهم اولین نقطه تاریک کابینه معرفی شده است. بدون شک ابقای نیمی از وزرا که در کارنامه چهارسال ابتدایی آنها حجم نارضایتی و ناکارآمدی وزیر مربوطه رخ نمایی می کند امید هرگونه تغییری را برای چهارسال از مردم سلب می کند. ابقای افرادی همچون آخوندی و زنگنه که نامشان با حواشی و ناکارآمدی گره خورده است شاید مثال خوبی برای این موضوع و مشتی از خروار باشد. در سوی دیگر هم فردی همچون طیب نیا که چهارسال با کمترین حواشی در یکی از مهم ترین وزارتخانه ها حضور داشت و توفیقات خوبی را حاصل نمود به بهانه «هماهنگی کمتر» حذف شد و از حضور در دولت دوازدهم منع گردید. این در حالی است که یکی از افتخارات دولت یازدهم حضور طیب نیا و رای اعتماد بالای نمایندگان مجلس به وی بود.
2. تکرار میانگین سنی بالای وزرا همچون دولت یازدهم نقطه تاریک دیگری در کابینه پیشنهادی به مجلس است. این در حالی است که شخص رئیس جمهور قول کاهش میانگین سنی وزرا را داده بود که نه تنها این موضوع اجرا نشد بلکه یک سال به میانگین سنی کابینه نیز اضافه شد. اما ظاهرا رئیس جمهور معرفی یک جوان 36 ساله برای وزارت ارتباطات را جایگزین وعده خود نموده است.
3. رویکرد مثبتی که در دولت های نهم و دهم برای معرفی افراد جدید، جوان و متخصص گرفته شده بود متاسفانه در دولت یازدهم متوقف گردید و با تاسف بیشتر در دولت دوازدهم این رویه غلط تمدید شد. گویا استفاده از مدیران دو دهه پیش، نگاه به عقب و حلقه بسته مدیریتی در افکار آقایان اعتدال گرا پایانی ندارد.
4. جا به جایی پازل گونه معاونان رئیس جمهور مانند انتصاب ابتکار به معاونت زنان و یا انتقال مولاوردی به حقوق شهروندی از دیگر موارد غیرقابل توجیه دولت است. استفاده روحانی از خواهرزاده اش به عنوان معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان گردشگری نیز از دیگر تناقضات رفتاری رئیس دولت دوازدهم است. هرچند مونسان و سایر قوم و خویش روحانی در دولت یازدهم هم صاحب منصب بودند اما این انتصاب علنی و رسمی راه هرگونه هر توجیهی را بسته است.
به نظر نگارنده فارغ از هربحثی باید گفت که آقای روحانی قبل از هرچیزی در حق حامیان جوان خود که علی رغم ناکارآمدی دولت یازدهم و با درنظر گرفتن مسائل دیگر اسم او را بر تعرفه رای نوشته و داخل صندوق انداختند مرتکب دو جفای بزرگ شده است. در مرحله اول جریان خودشان را از معرفی افراد جوان، جدید، پرانرژی که توان حضور در عرصه های آینده مدیریت کشور را دارند به راحتی محروم کرد و فی الواقع در زمان حال فکر کرد.
در مرحله دوم با حلقه بسته مدیریتی، نگاه به عقب با استفاده از مدیران دهه شصت و هفتاد، ابقای افراد نارکارآمد، انتصاب های پازلی و... نه تنها گره ای از کار باز نخواهد کرد که ناامیدی هم به جامعه تزریق کرده و عملا جوانانی که فکر می کردند روزی می توانند به مناصب بالای کشور خودشان دست یابند از فکر خودشان برگرداند و ابتدائا یا مجددا به حلقه بسته مدیریت معتقد می شوند؛ هرچند خودکرده را تدبیر نیست!
