به گزارش پایگاه عدالت خواهان گلستان"مشرق"دو حادثه تروریستی پاریس و بیروت این روزها سنگ محکی شده برای شناخت رویکرد و ارزشگذاری برای جریانها و برخی از مسئولان و شخصیتهای سیاسی. دو فاجعه تروریستی با ابعاد بزرگ که یکی نادیده گرفته شد و دیگری پروپیمان و پرحجم از سوی رسانههای زنجیرهای اصلاحطلب انعکاس داده شد در نوع خود بسیار قابل توجه و تامل است.
حادثه تروریستی بیروت در شهر شیعهنشین ضاحیه در 21 آبانماه رخ داد. دو عامل انتحاری پنجشنبه شب با فاصله چند دقیقه خودشان را در نزدیکی حسینیه امام حسین (ع) در خیابان «الحسینیه» از خیابانهای شلوغ منطقه ضاحیه بیروت منفجر کردند. انفجار دوم در حالی اتفاق افتاد که مردم برای کمک به مجروحان انفجار اول جمع شده بودند. این حادثه هولناک حدود 41 شهید و بیش از 180 مجروح بر جای گذاشت.[1]
حادثه دیگر اما در قلب فرانسه یعنی پاریس به وقوع پیوست. انفجارها و تیراندازی در یک سالن کنسرت و دو رستوران پاریسیها و تماشاگران فوتبال تیمهای فرانسه و آلمان را گیج کرد. این حادثه نیز بیش از 120 کشته بر جای گذاشت. حادثه تروریستی که حالا اروپا را نیز مانند خاورمیانه دچار بحران امنیت و خطر تروریسم کرده است.
بااینحال جنس برخورد با این دو حادثه تروریستی در میان روزنامهها و جریان اصلاحطلب که طرفدار ارتباط با غرب است بسیار متفاوت است. روزنامههای زنجیری یکی را نادیده گرفتند و به دیگری با تیترهای بزرگ در صفحه اول پرداختند تا جایی که نیمتای صفحه اول این روزنامهها تقریباً حادثه تروریستی پاریس را پوشش داد. این درحالی است که حتی آنجلینا جولی که چهرهای هنری است تا سیاسی حادثه تروریستی لبنان را در پیام تسلیت خود از قلم نینداخته است.
سکوت خبری روز شنبه درباره کشتار مردم در ضاحیه لبنان
اما دلواپسی پاریسی روزنامههای زنجیرهای اصلاحطلب به همینجا ختم نمیشود. نوع نگاه و قلم این روزنامه بیشتر به یک دلنوشته و برخورد احساسی و غمگنانه با واقعه پاریس میماند تا اطلاعرسانی از یک حادثه تروریستی. در همین باب روزنامه اصلاحطلب آرمان وابسته به خانواده هاشمی رفسنجانی نوشت: «خورشید ۱۳نوامبر کمکم غروب میکرد و شهروندان به انتظار شب آرام پاییزی در پاریس رؤیایی بودند. در حومه شمالشرقی و در استادیوم ملی فرانسه (استادو فرانس) رئیسجمهوری به همراه 80 هزار نفر، مشغول تماشای بازی دوستانه تیمهای ملی فرانسه و آلمان بودند، کمی آن سوتر در شرق پاریس و در سالن کنسرت باتکالان یک گروه راک آمریکایی سازهای خود را برای اجرای برنامه در حضور ۱۵۰۰تماشاگر کوک کرده بودند و رستورانها و کافههای پرازدحام پاریس در مناطق 10 و 11 آماده سرو شام برای میهمانان میشدند. همهچیز آرام و طبیعی به نظر میرسید تا آنکه عقربه ساعت به ۲۱: ۱۷ شب رسید.»[2]
سکوت خبری روز شنبه درباره کشتار مردم در ضاحیه لبنان
روزنامه اصلاح طلب اعتماد نیز نیم تای بالای صفحه اول خود که ویترین اصلی این روزنامه است را تماماً به حادثه تروریستی پاریس اختصاص داد، درحالیکه در روز گذشته یعنی 23 آبان ماه که بر اساس طوالی تاریخی و زمان رخداد بایستی به حادثه تروریستی بیروت میپرداخت خبر خاصی از این حادثه را منعکس نکرد. این روزنامه البته امروز در یک فرار به جلو جالب از سکوت بیروت سخن گفته است که خود نیز در آن حساب ویژهای دارد. جالب اینجاست که این روزنامه پیام روحانی به فرانسوا اولاند، رئیسجمهور فرانسه را بالاتر و بزرگتر از پیام رئیسجمهور به مردم شیعه لبنان در صفحه اول خود انعکاس داده است.
سکوت خبری روز شنبه درباره کشتار مردم در ضاحیه لبنان
روزنامههای بهار و شرق و قانون نیز به همین میزان حادثه تروریستی پاریس را پررنگ جلوه داده و از همدردی مردم ایران با مردم وحشتزده فرانسه گفتهاند.
سکوت خبری روز شنبه درباره کشتار مردم در ضاحیه لبنان
سکوت خبری روز شنبه درباره کشتار مردم در ضاحیه لبنان
به هر جهت نحوه و تفاوت پرداختن به این دو حادثه در روزنامههای زنجیرهای از زمین تا آسمان است اما موضوع اصلی که در این راستا بسیار مشخص و مبرهن است، کیفیت پرداختن به شهروندان فرانسوی است که گویا برای روزنامههای اصلاحطلب خونشان بسیار رنگینتر از لبنانیهاست و همچنین نوع نگاه غربپسندانه و غربطلبانه این روزنامهها را بهخوبی به نمایش میگذارد.
اگر از لحاظ اخلاقی به این موضوع نگاه کنیم اعطای امتیاز بیشتر به شهروندان اروپایی و حرکت در مسیر انحرافی شهروند درجه دوم و درجه اول کار شایستهای نیست و با شعارهای حقوق بشری حتی از نوع غربی منافات دارد. از لحاظ سیاست خارجه نیز همواره حرکت افراطی بهسوی شرق یا غرب موجب ضرر و زیان کشورمان در طول تاریخ شده است. افرادی چون مصدق نیز موازنه منفی را در سیاست خارجی پیش گرفتند و شعار «نه شرقی نه غربی جمهوری اسلامی» که بر سر در وزارت خارجه کشورمان نقش بسته، یک ایدئولوژی سیاسی است که در بسیاری از موارد برای کشورمان راهگشا بوده است.
فرانسویها همچنین عامل بسیاری از حرکتهای ضد ایرانی و ضداسلامی بوده است و دستی بر آتش سوریه داشتهاند که حالا دامنگیر آنها شده است. روزنامههای زنجیرهای دقیقا مصداق خوبی برای غربطلبی جریان اصلاحطلب هستند که گاها با چنین جریاناتی به شکلی خاص و کاملا آشکارا نمایان میشود که نمیتوان آنرا به راحتی کتمان کرد.
