شرح دعای روز سیزدهم ماه رمضان
“اللهم طهرنی فیه من الدنس و الاقذار و صبرنی فیه علی کائنات الاقدار و وفقنی فیه لتقی و صحبه الابرار بعونک یا قره عین المساکین” “خدایا در این روز مرا از پلیدی ها و کثافات (هوای نفس و گناهان) پاک ساز و بر حوادث خیر و شر صبر و تحمل عطا فرما و بر تقوا و پرهیزکاری و مصاحبت نیکوکاران عالم موفق بدار به یاری خود ای مایه شادی و اطمینان خاطر مسکینان”
(1) اللهم طهرنی فیه من الدنس و الاقذار “خدایا مرا در این روز از پلیدی ها و کثافات هوای نفس و گناهان پاک ساز”
“پاک شدن از کثافات و آلودگی های گناه”
هنگامی که انسان گناه و معصیت پروردگار خویش را انجام می دهد به تحقیق که آن گناه و معصیت اثر سویی بر ظاهر و باطن آن انسان می گذارد به طوری که در روایات است که با انجام هر گناهی لکه سیاهی بر قلب انسان می نشیند که آن لکه سیاه با مرور زمان و انجام گناهان بیشتر، افزوده می گردد و باعث سیاه شدن دل انسان می شود به طوری که دیگر حقایق الهی را نمی تواند بشنود و به مخالفت با آنان می پردازد، پس انسان برای آن که از آلودگی های گناهان پاک و طاهر گردد باید از یگانه پروردگار عالم مدد بجوید و از او بخواهد که گناهان او را بیامرزد تا از آلودگی ها نیز خلاصی یابد چرا که تنها با آمرزش و غفران الهی است که انسان از پلیدی ها و زشتی های گناه پاک می گردد و خداوند متعال نیز در قرآن به بندگان خود اینگونه بشارت می دهد: “قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطو من رحمه الله ان الله یغفرالذنوب جمیعا انه هو الغفور الرحیم”(1) یعنی “بگو از رحمت خداوند نومید نشوید، براستی که خداوند همه گناهان را می بخشد، همانا او آمرزنده و مهربان است.” پس ما نیز در این روز از خداوند می خواهیم که ما را جزو توبه کنندگان واقعی از گناهان قرار داده تا از پلیدی ها و زشتی های گناه که ما را روسیاه درگاهش نموده است، پاک گرداند…
(2) و صبرنی فیه علی کائنات الاقدار… “و در این روز برای من بر حوادث خیر و شر صبر وتحمل عطا فرما”
“صبر در مقابل امتحان الهی”
خداوند در قرآن می فرماید: “و لبنلونکم بشیِ من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشران”(2) یعنی “و امتحان می کنیم شما را به وسیله ای از ترس و گرسنگی و نقصان و ضرر از اموال و خودتان و میوه هایتان (در باغها) و بشارت باد بر صابران” که این آیه نشان دهنده آن است که انسان در تمام مراحل زندگی برای رشد و ترقی و ارزیابی عملکردش امتحان می گردد و کسانی در این امتحان پیروز می گردند که بر تقدیرات الهی راضی بوده و بر مشکلات و مصائب صبر نمایند.
هنگامی که مصیبتی بر آنان وارد شد، بگویند: “انا لله وانا الیه راجعون”(3) یعنی همه ما برای خداییم و به سوی او باز می گردیم” که خداوند نیز در عوض صبر و ایمان آنها در قرآن می فرماید: ”اولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمه و اولئک هم المهتدون”(4) یعنی “آنان گروهی هستند مخصوص به درود و الطاف الهی و رحمت خاص پروردگار و آنان خود هدایت یافتگانند” که ما نیز در این روز از خداوند می خواهیم که ما را جزو صابران واقعی بر آنچه که تقدیر او بر ما می باشد قرار دهد…
(3) و وفقنی فیه لتقی و صحبه الابرار بعونک یا غره عین المساکین” “و بر تقوا و پرهیزکاری و مصاحبت نیکوکاران موفق بدار به یاری خود ای مایه شادی و اطمینان خاطر مسکینان”.
“تقوا و پرهیزکاری”
همانطور که در دعای روزهای قبل تذکر دادیم “ان اکرمکم عندالله اتقکم” یعنی “به درستی که گرامی ترین شما نزد خداوند تقوا پیشه ترین شماست” و برای آنکه ما نزد پروردگار خویش دارای اجر و قربی باشیم باید تقوای الهی را پیشه کنیم که تقوا یک کلام به مفهوم انجام واجبات و ترک محرمات الهی می باشد که انسان را به مقامهای والای دنیوی و اخروی می رساند که یکی از آن مقامات این است که انسان تقوا پیشه و پرهیزکار طبق آیه قرآن نزد پروردگار خویش دارای حرمیت می گردد چنانچه خداوند در تمام امور در دنیا و آخرت او را کفایت می کند…
“رابطه تقوا و مصاحبت با نیکان”
رابطه تنگاتنگی بین تقوا و مصاحبت با نیکان می باشد چرا که انسان تقوا پیشه هیچ گاه با بدکرداران و کسانی که معصیت پروردگار خویش را انجام می دهند مصاحبت و معاشرت نمی کند چرا که خود خداوند نیز در قرآن می فرماید «قل لایستوی الخبیث والطیب»(5) یعنی “بگو که خبیث و آلوده به کثافات و طاهر و پاکیزه مساوی نمی باشند” تنها مصاحبت تقواپیشگان با نیکان و ابرار است چرا که خود نیز از نیکان و ابرار هستند. زیرا کسی به درجه ابرار و نیکان نرسد مگر اینکه تقوای الهی را پیشه سازد که ما نیز در این روز از خداوند می خواهیم که به ما توفیق دهد تا با رعایت تقوا و پرهیزکاری به مصاحبت با نیکان و ابرار نایل گردیم. ان شاءالله که تابع باشیم.
