دانشجوهای ضدترامپ را با سگدرمانی آرام کنید
همین چند روز پیش بود که بیبیسی فارسی با انتشار مطلبی ترجمهشده، به مخالفان ترامپ و بازندگان انتخابات ریاستجمهوری توصیه کرد برای آنکه بتوانند راحتتر با نتیجه انتخابات کنار بیایند[3]، «کلاس یوگا بروید، سریال تماشا کنید، *** [رابطه جنسی] داشته باشید. هر کار که آرامتان میکند بکنید.» این توصیهها عجیب بودند، اما حالا معلوم میشود این رسانه انگلیسی به کس غریبی هم نرفته است.
روزنامه آمریکایی نیویورکپست سه روز بعد از انتخابات آمریکا گزارشی نوشت که در آن نکات بامزهای وجود داشت. این روزنامه طی گزارشی تحت عنوان «صحنههایی از بحران لیبرالها[4]» بعد از ارائه توضیحات درباره جنبههای مختلف عصبانیت مردم آمریکا از انتخاب ترامپ، مینویسد: «اما برای بررسی احساسات خالصی که [از شدت خلوص!] وارد حیطه «ابزورد» [پوچی و بیمعنایی] میشود، (طبق معمول) به سراغ دانشگاهها میرویم.»
نیویورکپست برای اثبات اینکه دانشگاههای آمریکایی مضحکترین فضاها در این کشور هستند، به برخی از مواردی اشاره میکند که در آنها دانشگاهها و دانشجویان آمریکایی واکنشهای قابلتأملی به خبر پیروزی ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری کشورشان نشان دادهاند. در فهرست زیر، نام دانشگاههایی به چشم میخورد که در رتبهبندیهای آکادمیک بینالمللی جایگاههای برجستهای دارند.
نیویورکپست در اینباره مینویسد:
- «دانشگاه میشیگان به دانشجویان روانپریششده خود کتابهای رنگآمیزی و خمیر بازی داده تا آنها را آرام کند. (دانشجویان این دانشگاه در دانشگاه درس میخوانند یا مهد کودک؟)
- «دانشگاه کانزاس به «بچه»های مضطرب خود یادآوری کرده که سگهای درمانی، که از ویژگیهای رایج دانشگاه هستند، در دسترس آنها قرار دارد.
- «دانشگاه کرنل، یکی از اعضای «آیوی لیگ» [گروه دانشگاههای آمریکایی، شامل هاروارد، با شهرت جهانی به خاطر برتری آکادمیک]، یک مراسم «گریهکنان» در سطح کل دانشگاه برگزار کرده و مقامات دانشگاه در این مراسم دستمال و شکلات داغ میان دانشجویان توزیع نمودهاند.
- «دانشگاه تافتز، برای دانشجویان ازهمپاشیدهاش کلاسهای هنری و کاردستی برگزار کرده است (اعتراف میکنیم که این دانشگاه مهد کودک نیست، بلکه بیشتر شبیه به اردوگاههای تابستانی است).
- «در دانشگاههای دیگر، از دانشگاه نخبه ییل گرفته تا کنتیکت تا آیووا و دیگر دانشگاهها، استادها کلاسها یا امتحانها را لغو کردهاند؛ یا به درخواست دانشجویان و یا به دلیل اینکه خود استادها آنقدر پریشان شده بودند که نمیتوانستند سر کلاس بروند و تدریس کنند.»
این روزنامه آمریکایی سپس توضیح میدهد که «گریه و زاری دانشگاهی» را نباید تحمل کرد و از کنار آن به سادگی گذشت؛ به خصوص والدینی باید علیه این اقدامات عجیب دانشگاهها اعتراض کنند که «دارند دهها هزار دلار هزینه این دانشگاهها را میپردازند.» نیویورکپست همچنین اشاره میکند همه افرادی که به این شیوههای عجیب و خارج از عرف به پیروزی ترامپ واکنش نشان میدهند باید بدانند که واکنشهایشان به خوبی نشان میدهد چرا ترامپ پیروز انتخابات شد.
تظاهرات علیه ترامپ؛ تبعیض علیه حامیان او
تظاهرات ضدترامپ طی روزهای گذشته به شهرهای بیشتر و بیشتری در آمریکا سرایت پیدا کرده و روزبهروز هم بیشتر به خشونت کشیده میشود. پنجشنبه (20 آبان 95) در شهر پورتلند ایالت اورگان، آشوبگران با سنگ به نیروهای پلیس حمله کردند و به مغازهها و خودروها آسیب زدند. از سوی دیگر، هرگونه اظهار حمایتی از ترامپ هم هدف حملات بیسابقه از سوی مردم قرار میگیرد.
به عنوان نمونه، وقتی یکی از مقامات کمپانی تولیدکننده تجهیزات و لوازم ورزشی «نیو بالانس» گفت که ترامپ درباره مسائل تجارتی و اقتصادی از کلینتون بهتر خواهد بود، درخواستها برای بایکوت این شرکت آغاز شد و حتی کفشهای ورزشی تولید این کمپانی به طور علنی توسط مردم به آتش کشیده شدند.
در مثالی عجیبتر، مدیرعامل کمپانی سفارش آنلاین مواد غذایی «گرابهاب»، رسماً از کارکنان خود درخواست کرده که اگر حامی ترامپ هستند، استعفا بدهند، چون «شما اینجا، جایی ندارید.» هرچند وی پس از آنکه وکلای شرکت متمم اول قانون اساسی (ناظر بر حق آزادی عقیده و بیان) را برایش خواندند و به او گفتند تبعیض سیاسی، بر خلاف قوانین ایالتی هم هست، مجبور به عقبنشینی از موضع خود شد.
#ترامپراترورکنید
بسیاری از کارشناسان، اعتراضات علیه ترامپ را در تاریخ انتخاباتهای ریاستجمهوری آمریکا بیسابقه میدانند. اما آنچه شاید از خود این اعتراضات هم بهتآورتر است، تهدید به ترور ترامپ در شبکههای اجتماعی است[5]. عصبانیت مردم آمریکا از انتخاب ترامپ تا جایی پیش رفته که بسیاری از مردم ظاهراً خواستار ترور رئیسجمهور منتخبشان هستند.
توئیتر در میان شبکههای اجتماعی بیشترین فعالیت در زمینه درخواست ترور دانلد ترامپ را شاهد بوده است و مردم حتی هشتگ #ترامپراترورکنید را هم در این شبکه اجتماعی ایجاد کردهاند. مقامات آمریکا هم میگویند هر یک از این تهدیدات را که احساس کنند تا اندازهای جدی است، پیگیری خواهند کرد.
یک جستوجوی ساده در توئیتر به سادگی نشان میدهد مردم چندین بار تا کنون خواستار ترور «رهبر آینده دنیای آزاد» شدهاند. در این میان، برخی کاربران حتی خواستار ترور «مایک پنس» معاون اول ترامپ نیز شدهاند. یکی از کاربران در اینباره مینویسد: «ترامپ رسماً بدترین فرد ممکن را به عنوان معاون اول انتخاب کرد تا هیچکس نتواند برای استیضاح یا ترور او تلاش کند.» ماجرا از این قرار است که مایک پنس چهرهای بسیار موجهتر از ترامپ دارد و بنابراین معاونت اولی او برای ترامپ بسیاری از انتقادها را از رئیسجمهور منتخب دفع میکند[6].
از کاربران در توئیتر نیز مینویسد که تنها سؤال باقی مانده بعد از مشخص شدن اینکه رئیسجمهور آینده آمریکا کیست، این است که چه کسی باید او را ترور کند. برخی کاربران پا را از این هم فراتر گذاشتهاند و تاریخ 20 ژانویه 2017 (1 بهمن 95) را که قرار است ترامپ در آن تحلیف شود، به عنوان ضربالاجل ترور ترامپ تعیین کردهاند.
آمریکاییهای تروریست باید مورد پیگرد قرار گیرند
در طرف مقابل، عدهای از کاربران شبکههای اجتماعی هم خواستار پیگرد قانونی افرادی شدهاند که ترامپ را تهدید به ترور یا صرفاً هشتگ #ترامپراترورکنید را بازنشر کردهاند. بهرغم بالا گرفتن تهدیدها و جدیتر شدن مسئله، «نیکول مینر» سخنگوی «سرویس مخفی» (آژانس فدرال اعمال قانون و زیرمجموعه وزارت امنیت داخلی آمریکا که مسئول حفاظت از جان مقامات کنونی و سابق ملی و خانوادههای آنهاست) درباره اینکه این آژانس با این تهدیدها چه برخوردی خواهد کرد، توضیحی نداد و صرفاً گفت که «سرویس مخفی درباره خدمات حفاظتی اطلاعاتی ارائه نمیدهد.»
با این وجود، یک مقام امنیتی در گفتوگو با روزنامه نیویورکپست تأیید کرد که سرویس مخفی همه پستهای شبکههای اجتماعی را در صورتی که تهدید معتبری در آنها باشد، بررسی خواهد کرد. وی میان افرادی که میگویند طرح ترور رئیسجمهور را دارند و افراد دیگری که میگویند کس دیگری باید ترامپ را ترور کند، تمایز قائل شد و توضیح داد که عموماً تهدیدهای غیرمستقیم تحت پیگرد قانونی قرار نمیگیرند. مقامات افبیآی از هرگونه اظهارنظر در اینباره خودداری کرده و مسئله را به سرویس مخفی ارجاع دادهاند.
بهای مخالفت با «رژیم ترامپ/پنس»
چندین شب تظاهرات پیدرپی و خشونتآمیز در شهرهای مختلف آمریکا بدون تلفات هم نبوده است. دهها دستگیری تنها بخشی از بهایی است که مردم آمریکا برای مخالفت با رئیسجمهور منتخب خود پرداختهاند. اوایل روز شنبه (22 آبان 95) یکی از معترضان در شهر پورتلند به ضرب گلوله زخمی شد[7].
یکی از مهمترین مواضع ترامپ که مردم آمریکا از آن برای انتقاد از او استفاده میکنند، اظهارات عجیب و غریب او درباره ساخت دیواری در مرز با مکزیک است. ترامپ که شاید اولین جرقههای شهرت و محبوبیتش با همین دیوار زده شد، قول داده که هزینه ساخت دیوار را هم مکزیک خواهد پرداخت.
بر همین اساس، پارک «مکآرتور» در شهر لسآنجلس، جایی که طی سالهای گذشته شاهد تظاهراتهای بیشماری در حمایت از حقوق مهاجران بوده، در اعتراض به سیاستهای ضدمهاجرت ترامپ هم میزبان تظاهراتکنندگان بود. «اریک گارستی» شهردار دموکرات لسآنجلس نیز در حمایت از معترضان گفت: «من به شهر خودم، دانشجویانی که به خیابانها آمدهاند، و مردمی که دارند به حق میهنپرستانه [آزادی بیان] خود عمل میکنند، افتخار میکنم.»
یکی دیگر از جنبههای عجیب تظاهرات ضدترامپ، در صفحه فیسبوک یکی از تظاهراتهایی دیده میشود که برای شهر برلینگتون در ایالت ورمانت (ایالتی که برنی سندرز نماینده آن است) برنامهریزی شده است. در این صفحه از مردم دعوت شده تا به خیابانها بیایند و علیه «رژیم ترامپ/پنس!!» اعتراض کنند.
تو به ترامپ رأی دادی!
لسآنجلس، شیکاگو، بوستون، پورتلند، اورلاندو، نیو هیون، اشویل، نشویل، و کلمبوس تنها برخی از شهرهایی هستند که این روزها شاهد تظاهرات مردم علیه ترامپ هستند. افرادی که پیش از انتخابات مشهور بودند که به ترامپ رأی میدهند، این روزها امنیت جانی ندارند. رأی به ترامپ در جامعه آمریکا اکنون معادل یک جرم نژادپرستانه تلقی میشود و بسیاری از افرادی که مشخص است به ترامپ رأی دادهاند، مورد ضرب و جرح قرار میگیرند.
این واقعیت که بسیاری از معترضان در آمریکا پرچم کشور خودشان را به آتش میکشند، میتواند از یک سو نشاندهنده عمق عصبانیت مردم از انتخاب ترامپ است و از سوی دیگر میتواند نشان دهد توئیت رئیسجمهور منتخب آمریکا و «معترضان حرفهای» توصیف کردن این افراد ممکن است نشانهای واقعی از این باشد که افرادی مانند جورج سوروس پشت اعتراضات ضدترامپ هستند. چهبسا، چنانکه برخی شواهد نشان میدهد و کارشناسان برجستهای نیز معتقدند، جورج سوروسی که سازمانهای وابستهاش پشت اغتشاشات خیابانی سال 1388 در ایران بودند، پشت اعتراضات ضدترامپ امروز در آمریکا هم باشد.
