به گزارش پایگاه عدالت خواهان"در حالی که منتجبنیا گفته «برای حمایت مشروط از روحانی، با او مذاکره میکنیم»، محمود صادقی عضو فراکسیون امید مدعی شد «امکان حضور آلترناتیوها در کنار روحانی در انتخابات 96 وجود دارد»!
روزنامه اعتماد از قول منتجبنیا (قائممقام حزب نیمه تعطیل اعتماد ملی) نوشت: «در اینکه اصلاحطلبان هر چه زودتر باید وارد مقدمات انتخابات ریاست جمهوری شده و فرصت را از دست ندهند، تردیدی نیست. در سال 92 با تدبیر بزرگان اصلاحات و شورای هماهنگی بدون هیچ گونه مذاکرهای آقای عارف کنارهگیری کرد.
بنابراین یک جانبه از آقای روحانی حمایت کردیم، بدون اینکه شرط و شروطی داشته باشیم. چنین رویکردی از نظر سیاسی در دنیا مردود است. ائتلاف باید همراه با معامله و مذاکره طرفین باشد. کسانی که عامل پیروزی یک فرد هستند باید سهمی در اداره امور داشته باشند».
وی ادامه میدهد: نتیجه چنین رفتاری از سوی اصلاحطلبان این بود که دولت منهای اصلاحطلبان تشکیل شد و اگر افرادی در کابینه قرار گرفتند با صبغه اصلاحطلبی نبود. همچنین گروه کوچکی که خود را وابسته به رئيس جمهور میدانستند، دچار توهم شدند و تصور میکنند که عامل پیروزی آقای روحانی در سال 92 حزب اعتدال و توسعه بوده است؛ نه اصلاحطلبان و شخصیتهای بزرگ اصلاحطلب. بنابراین اصلاحطلبان اگرچه در سال 92 توانستند عرصه انتخابات را به نفع خود بسازند اما کاری غیر معمول در سیاستورزی انجام دادند. اگر بنا باشد از آقای روحانی در سال 96 حمایت کنیم باید بعد از مذاکرات طولانی و تعامل وسیع با او این کار را انجام دهیم. این درست نیست که از شخصیتی حمایت شود اما او به هیچ وجه خود را وامدار نداند. از این رو قبل از آنکه اصلاحطلبان به تصمیم برسند آقای روحانی باید جلساتی را با شخصیتهای بزرگ اصلاحطلب برگزار کند و حلقه افراد نزدیک به او با اصلاحطلبان جلساتی داشته باشند تا به یک توافق و تعامل مشخص و مکتوب برسند. دولت باید نسبت به تغییر کابینه به افراد با نشاطتر و قویتر اقدام کند. این مسئله تنها محدود به وزرا هم نیست و شامل بسیاری از استانداران و فرمانداران نیز میشود.
از سوی دیگر محمود صادقی عضو فراکسیون امید به روزنامه آفتاب یزد گفته است: میتوان به نیروهای آلترناتیو اصلاحطلب در کنار حسن روحانی نیز فکر کرد.
میتوان به این سناریو هم فکر کرد که عیبی ندارد برخی آلترناتیوها در کنار ایشان مجال بروز و ظهور داشته باشند.
وی گفت: فضا باید به گونهای باشد که افراد این آزادی را داشته باشند که در عرصه انتخاباتی حضور یابند در واقع نباید موضوع را تابو کنیم و یا یک سویه به مسئله نگاه کنیم.
حرفهایی که نه به درد مردم خورد نه برای روزنامهها تیتر داشت!
سخنان رئیسجمهور 6 ماه پس از آخرین گفتوگوی تلویزیونی، نه تنها با استقبال مردم روبرو نشد بلکه حتی رسانههای حامی دولت را نیز نا امید کرده است.
روزنامه آفتاب یزد در این زمینه از چند نفر عذرخواهی کرد که چنین نظر دادهاند.
- علی تاجرنیا (عضو حزب منحله مشارکت): من در مجموع از سخنرانی رئیسجمهور در مقابل دوربین صدا و سیما راضی نیستم، چرا که آقای روحانی نه توانست موافقانش را راضی کند نه بر دهان مخالفانش مهر سکوتی بزند. بنا بود ایشان بعد از 6 ماه با مردم سخن بگوید اما کاملا به کلیگویی پرداخت. آقای روحانی بسیار ضعیف عمل کرد.
- عبداله ناصری عضو شورای سیاستگذاری اصلاحطلبان: باوجود آن که آقای روحانی سخنران بسیار خوبی است، اما در گفتوگویش با مردم، انتظار من به عنوان شهروند را نتوانست برآورده کند، چون در این مدت زمانی که با مردم سخن میگفت، صحبتهای بسیار تکراری را بیان کرد و از این جهت انتظار دیگری از ایشان بود. به خصوص بعد از افشای فیشهای حقوقی نجومی که در جامعه انعکاس یافت، لازم بود رئیسجمهور به زبان مردم سخن بگوید و توضیح دهد که منشأ آنها از کجا آمده است. یا در مباحث اقتصادی نیز ایشان کاملا به کلیگویی روی آورد.
- جلال جلالیزاده، عضو حزب اتحاد ملت: گفتوگوی آقای روحانی بسیار شعاری بود و ممکن است نگاه مردم به او تغییر کند چون روحانی نتوانسته به زبان آنها سخن بگوید.
- حسن رسولی عضو بنیاد باران: روحانی از یک سو با توجه به فاصله زمانی 5-6 ماهه از گفتوگوی قبلی ایشان میگذشت برخورد منفعلانه و غیرتدافعی داشت.
روزنامه اعتماد نیز نظرسنجیهای مشابهی را انجام داد.
- ناصر قوامی (عضو فراکسیون مشارکت مجلس ششم): مطالب خوبی در گفتگوی رئيسجمهور بیان شد اما این گزارشهای کلاسیک و کلیشهای دردی را دوا نمیکند. من فکر میکنم رئیسجمهور باید فکری به حال کابینه کند و نیروهای همراه باخود را انتخاب کند چرا که استانداران در شرایط کنونی به هیچ عنوان همسو با دولت نیستند. یا در بخش مسکن و شهرسازی هم بسیاری از امورات رها شده است. راهکار گزارش دادن نیست بلکه راهکار تغییر وزرایی است که با دولت همراه نیستند.
- طهماسب مظاهری (رئيس اسبق بانک مرکزی): اگر بخواهم خیلی کوتاه درباره صحبتهای آقای رئیسجمهور حرفی بزنم، باید بگویم صحبتهای ایشان به جای ارایه یک گزارش دقیق و کارشناسی از آنچه بود و آنچه هست، توجیه عملکرد ضعیف دولت در حوزه اقتصاد بود. در واقع ایشان دنبال تشریح موانع نبود و تلاش کرد با استفاده از فن بیان توجیهاتی را ارایه دهد تا عملکرد ضعیف تیم اقتصادی دولت را پشت آن پنهان کند. من لابهلای این صحبتها، دریافتی از برنامه دولت در سال آینده یا سه سال آینده در حوزه اقتصاد نداشتم. بهتر بود آقای رئیسجمهور شفاف اعلام میکرد که برای یک سال پیش رو یا در صورت کسب رای برای 5 سال پیش رو چه برنامه قابل اجرایی در حوزه اقتصاد دارد. در این صورت امکان تحلیل بالاتر از حالا بود.
- عباس انوری اقتصاددان: صحبتهای اقتصادی رئیسجمهور در تلویزیون برعکس تصور دقت نظر خاصی نداشت. مطمئنا زمانی که رئیسجمهور روی کار میآید در سالهای ابتدایی ممکن است به دلیل شرایط دولت قبل و شرایط ترمیمی که برای دولت خود متصور است فرصت کافی برای پرداختن به مسائل حاشیهای را ندارد. ولی به نظر میرسد اگر دولت در دور بعد هم سکان اقتصادی کشور را در دست بگیرد این مسائل حاشیهای، بعد از ترمیم شرایطی که دولت قبل به وجود آورده است امکان توجه پیدا کرده و حل خواهند شد و شرایط بهبود قابل توجهی خواهد یافت. به نظر میرسد رسیدن به رشد 5 درصد در شرایط فعلی بنا به قول رئیسجمهور کمی غیرقابل دسترسی است. یا حتی اگر به این رشد برسیم نمیتوانیم به آن اتکا داشته باشیم. نباید براساس چیزهایی که استحکام بلندمدت ندارند برنامهریزی کرد.
از سوی دیگر روزنامه آفتاب یزد، هر چند روحانی را یک سیاستمدار با پرنسیب و اصول حرفهای توصیف کرد اما نوشت: روش و منش دولت پاسخگوی نیازها در مواجهه با منتقدان در سال پایانی دولت نیست... مایه تعجب و حیرت است که مجری برنامه در چندین وهله پیشگامتر از رئیسجمهوری به تبیین موضوعات براساس انتظارات حامیان دولت پرداخت و به عنوان مثال در موضوع فیشهای حقوقی آن را فرعی بر موضوع فساد کلان خواند و در واقع زمینه را برای واکنش روحانی به سیل تخریبها و مانورهای ایذایی چند صباح اخیر فراهم آورد اما این خطدهیها و اشارات کلیدی آنگونه که باید و شاید از سوی رئیسجمهوری با پاسخهای مطلوب همراه نبود.
این روزنامه میافزاید: مخلص کلام آنکه سخنان سهشنبه شب روحانی هیچ نقطه عطفی نداشت که به واسطه آن تلنگری بر ماشین تخریب منتقدان وارد آید و از طرف دیگر روزنه امیدی تازه در برابر حامیان گشوده شود.
آفتاب یزد روحانی را رئیسجمهور فاقد تیتر یک توصیف کرده و کنایه زده که از قبل سخنان سهشنبه شب او نمیشود حتی تیتر درآورد (چه رسد به محتوا).
اما الیاس حضرتی (نماینده تهران و مدیر روزنامه اعتماد) و روزنامه وقایع اتفاقیه نوشت: رئیسجمهور نتوانست با صحبتهایش، فضای تازه و نکتههای جدیدی را در ذهن مردم ایجاد کند و بخشهای زیادی از حرفهایش تکراری بود؛ او درباره فشارهایی که علیه دولت مطرح میشود، چیزی نگفت و درباره ماجرای فیشهای حقوقی جا داشت شفافتر صحبت کند، ولی به طور کلی فقط از فضای مجازی و کسانی که کمک کرده بودند، تشکر کرد در حالی که جای توضیح بیشتری داشت و میگفت اصل قضیه حرف بحقی بوده و باید توضیح میداد که اصل ماجرا چه بوده است و چه کسانی با چه هدفی این ماجرا را مطرح کردهاند!
روحانی این توانایی را دارد که خوب صحبت کند ولی این حرفها برای مردم اقناعکننده نیست. او باید درباره موضوعاتی با مردم حرف بزند که برای آنها ملموس باشد و مصداق روزانه آن را در زندگی روزمره خود ببینند و با ذکر نمونههای مختلف باید برای مردم آن را ملموس کند.
قدرت خرید مردم در دولت یازدهم 45 درصد کمتر شد
یک روزنامه اصلاحطلب تصریح کرد در طول 3 ساله دولت یازدهم، 45 درصد از قدرت خرید مردم کاسته شده است.
روزنامه آرمان درباره «وضعیت اقتصادی و سخنان تلویزیونی رئيسجمهور نوشت: سخنان رئیسجمهور در گفتوگوی تلویزیونی با مردم در جهت انتظارات جامعه ارائه نشد. انتظارات بر این بود که مشکلات و معضلات اقتصادی، اجتماعی سیاسی، رفاهی مطرح شود و دستاورد نسبی در این حوزهها به اطلاع عموم مردم برسد و به طور آشکار و شفاف و آنچنان که از دولت تدبیر و امید انتظار میرود بیان شود اما مثل اینکه آقای روحانی از ابتدای مصاحبه با اشاره به موفقیتهای دولت در حوزههای مختلف قصد داشتند عملکرد دولت را طی سه سال گذشته عملکرد شفاف و قابل دفاعی ترسیم کنند. مباحث مطروحه توسط ایشان بیشتر موفقیت برجام را به عنوان یک برگ زرین توفیق دیپلماتیک در تاریخ کشور در برمیگرفت که بر اساس آن آثار اقتصادی قابل توجهی بر اقتصاد حاکم شد.
آرمان میافزاید: به واسطه رکود اقتصادی ممتد در بخش واقعی اقتصاد از میزان واردات کالاهای واسطهای، مواد اولیه و ماشینآلات که فیالواقع گرانیگاه تولیدات صنعتی داخلی هستند کاسته شده و لذا از صادرات عقب ماندهایم. این در حالی است که اگر همچنان پیش برویم این معادله قطعا به هم خواهد خورد، زیرا صادرات متکی بر تولیدات داخلی است. در زمان سقوط تولیدات داخلی به تدریج صادرات نیز کاهش مییابد و همانتراز تجاری منفی را که سالهاست با آن روبهرو بودهایم مستقر خواهد کرد. یکی دیگر از نقاط قوتی که به عنوان پیروزی دولت یازدهم در راستای وعدههای انتخاباتی مورد استناد قرار گرفت، کاهش تورم بود که البته بیشتر بر روی تورم نقطه به نقطه تاکید شده که چندان شاخص معتبری در ارزیابی موسسات اعتبارسنجی بینالمللی محسوب نمیشود. علیایحال بخشی از کاهش تورم معطوف به تعمیق بیشتر رکود اقتصادی بوده است.
این روزنامه با اشاره به ادعای کاهش تورم به زیر 10 درصد مینویسد: قدرت خرید جامعه هر روز کاهش یافته و مردم فقیرتر شدهاند. رشد قیمتها از سال 92 تاکنون اگر متوسط تورم را حتی 15 درصد بگیریم حدود 45 درصد از قدرت خرید مردم را کاسته است. واقعیت این است که مردم پول ندارند زیرا هزاران میلیارد تومان به سبب اختلاس، قاچاق و فیشهای نجومی و پاداشهای خود خواسته مدیران دولتی و وابسته به رانتهای مختلف و سایر جرایم فساد اقتصادی از گردش پولی بدنه اقتصاد خارج شده و اسباب تعمیق فاصله غنی و فقیر را فراهم کرده که ادامه آن به یک فاجعه خواهد انجامید. آقای روحانی فرمودند چند هزار نفری هستند که از این خان نعمت فیشهای حقوقی نجومی برخوردار بودند البته لابد چند صدنفری هم بودهاند که اختلاسهای هزاران میلیارد تومانی را مرتکب شدهاند و چند صدنفری هم هستند که مافیای قاچاق را تشکیل دادهاند. البته اگر کمیت استفادهکنندگان از رانتها را در مقایسه با جمعیت 85 میلیونی کشور مقایسه کنیم بسیار ناچیز هستند اما آنچه از بیتالمال به باد رفته سهم بزرگی از نقدینگی یک تریلیون تومانی کشور یعنی حدود پانصد هزار میلیارد تومان است.
حرفهای روحانی پاسخ دغدغههای مردم متوسط و پایین جامعه نبود
یک سایت حامی دولت، نسبت به تأثیر منفی سخنان روحانی در گفتوگوی تلویزیونی ابراز نگرانی کرد.
نامهنیوز نوشت: رئیسجمهور در تلویزیون از اقدامات مثبت دولت یازدهم گفت، نمودار نشان داد و تأکید کرد که تحرکات خوب و مثبتی در سه سال گذشته در کشور انجام شده است، از کاهش نرخ تورم تا افزایش صادرات غیرنفتی و کاهش واردات اما آنچه در این بین مغفول ماند سفره معیشت مردم بود. کاش روحانی به دغدغه مردم طبقه متوسط و پایین جامعه پاسخ میداد و چند نمونه و مثال ملموس از اقدامات انجام شده در دولت یازدهم میگفت.
نویسنده میافزاید: حسن روحانی به خوبی و با آرامش و با لبخندی برگوشه لب سخن گفت، اسیر بازیسازیهای مخالفانش نشد و در دام آنها نیفتاد ولی ای کاش همانند رئیسجمهوری سخن میگفت که تنها 10 ماه تا پایان مسئولیتش زمان باقی مانده است نه رئیسجمهوری که گویی اطمینان دارد همچنان بر مسند ریاست جمهوری تکیه زده است آن هم در شرایطی که دولتش که با رأی بیش از 18 میلیون ایرانی در شرایط بد سیاسی و اقتصادی بر سر کار آمد ولی این روزها مورد انتقادات برنامهریزی شده واقع شده است.
روحانی گفت که امیدوار است اما هیچ برنامهای ارائه نکرد، نقشه راهی نشان نداد، تجار، کسبه، فعالان بازار، جوانان، بیکاران، افراد فاقد مسکن و... منتظر بودند تا رئیس جمهور برای زمان باقی مانده طرح و برنامه ارائه دهد و چراغی برای مردم روشن کند.
