به گزارش پایگاه عدالت خواهان"مهدی عسگری- نشستها، گعدهها و لوییجرگهها برای انتخاب کاندیداهای نهایی انتخابات به شکل جدی ادامه دارد.
تکلیف دولتیها و حامیان اصلاحطلب و اصولگرای آن مشخص است آنها به وضوح خواستار حفظ وضعیت موجود هستند. اما اصولگرایان به مانند سال ۹۲ در یک تشتت تشکیلاتی به سر میبرند. هر چند حدادعادل و ولایتی دیگر حضور ندارند ولی احتمال کاندیدا شدن همزمان قالیباف و جلیلی هست. در این بین گزینههایی کم سویی مثل ضرغامی و بذرپاش نیز اضافه شدهاند.
در این میان اما یک اتفاق برخلاف این جریان روی داده است و آن احتمال حضور حجتالاسلام رییسی است. صاحبنظران معتقدند رییسی که کارآزموده مدیریتهای کلانست، تنها فردی است که جامعه انقلابی و اصولگرا میتواند روی او اجماع کند. باقی اشخاص به دلایل مختلف این امکان دربارهشان کمتر است.
حال به غیر از جناح مقابل دو گروه از جریان حزباللهی دلواپس شده و به انتقاد علنی از این ماجرا روی آوردهاند. اول حامیان سیاسی احمدینژاد و دوم حامیان سعید جلیلی.
درباره حامیان احمدی نژاد میتوان گفت تکلیف آنها مشخص است، حمید بقایی به عنوان کاندید آنها انتخاب شده است. اما درباره سعید جلیلی باید پرسید وی چه ویژگی شاخصی دارد که حامیانش او را برتر از رییسی میدانند؟
باید پرسید جلیلی و طرفدارانش که بیشتر از بقیه های و هوی دارند درمان کدام درد هستند؟
1- سعید جلیلی در انتخابات سال ۹۲ نه تنها یکی از عوامل شکست اصولگرایان بلکه یکی از اصلیترین عوامل رای آوری روحانی بود. جلیلی انتخابات گذشته را به جای یک رقابت اقتصادی به رفراندوم هستهای تبدیل کرد و مردم هم بین مقاومت منتج به تحریم بدبختی و عقلانیت ادعاشده از سوی روحانی که هم چرخ هسته ای را فعال نگه میداشت و هم چرخ زندگی شان را، به نظر روحانی رای دادند.
2- جلیلی در یک دولت اصولگرا( حتی اگر احمدی نژاد بگوید اصولگرا نیست) به قدرت رسیده و در جایگاه دبیر شورای امنیت ملی سالها جلوس کرده. حالا به مانند احمدینژاد همه اصولگرایان را فشل خطاب میکند. البته کسی هم معتقد نیست همه این طایفه به راه راست میروند.
طرفداران جلیلی که منتقد سابقه قضایی حجتالاسلام رییسی هستند از تجربه و سابقه موفق اجرایی ایشان بگویند؟
3- طرفداران جلیلی که تا پیش از این حامیان احمدی نژاد بودند معتقدند بقیه انقلابیها و اصولگرایان «قبیلهبازی» میکنند و تنها آنها نجات دهنده کشور هستند. به نظر میرسد انقلاب همیشه از این افراط و تفریطها رنج برده است.
کسانی که اینقدر بر قبیلهگرایی اصولگرایان میتازند خودشان سالهاست قبیلهای تشکیل دادهاند و بعد از رفتن احمدینژاد دنبال قوام آن هستند.
