جذب محافظه‌کاران بهتر از تقابل با حاکمیت است!/آرمان: رشد اقتصادی 4 درصد کجا اتفاق افتاده است؟!/زیباکلام: کارنامه دولت در سیاست داخلی از اقتصاد هم ناموفق‌تر است/اسرائیل: داعش بی‌خطر است /حزب‌الله قدرتمند‌تر از چند عضو ناتو است

اسرائیل: داعش بی‌خطر است /حزب‌الله قدرتمند‌تر از چند عضو ناتو است
رئیس اسبق سازمان اطلاعات ارتش رژیم صهیونیستی می‌گوید اسرائیل، از جانب داعش نگرانی ندارد اما حزب‌الله قوی‌تر از چند کشور عضو ناتو است و بودن حزب‌ الله و اسد،  ایران را قدرتمند می‌کند.
به گزارش العالم به نقل از رأی‌الیوم، عاموس یادلین (رئیس فعلی مرکز پژوهش‌های امنیت ملی اسرائیل تأکید کرد: اسرائیل درباره داعش از جانب شبه جزیره سینا و بلندی‌های جولان احساس نگرانی و خطر نمی‌کند.
وی در پایگاه مرکز پژوهش‌های امنیتی رژیم صهیونیستی نوشت: دغدغه و نگرانی اسرائیل  داعش نیست بلکه ایران و حزب‌الله لبنان است، و آویگدور لیبرمن وزیر امنیت برای توجیه نگرانی از حزب‌الله می‌گوید قدرت نظامی حزب‌الله بیشتر از چند کشور عضو ناتو است.
ژنرال عاموس یادلین بی‌پرده پیشنهادهایی برای حل بحران سوریه ارائه می‌کند و بی‌هیچ ابهامی می‌گوید که بشار اسد رئیس‌جمهوری سوریه باید از قدرت کناره‌گیری کند.
یادلین می‌نویسد ترسیم مجدد نقشه خاورمیانه که از 5 سال پیش آغاز شده، تأمین‌کننده منافع راهبردی اسرائیل است.
یادلین می‌افزاید:  منافع اسرائیل ایجاب می‌کند که مانع قدرت گرفتن ایران و حزب‌الله در خاورمیانه جدید شود، و کناره‌گیری اسد از قدرت منافع اسرائیل را تأمین خواهد کرد زیرا افزایش نفوذ و قدرت ایران، اسد، حزب‌الله و متحدان آنها بزرگترین خطر برای امنیت اسرائیل محسوب می‌شود.
ژنرال پیشین ارتش رژیم صهیونیستی اعلام کرد: بدون نادیده گرفتن خطر داعش باید به مسئله مقابله با محور تهران-بغداد- دمشق- بیروت به عنوان یک اولویت راهبردی نگاه کرد.
یادلین می‌افزاید: جهان باید بداند که اسرائیل در کنار کشورهای سنی ایستاده است و مراکز تصمیم‌گیری تل‌آویو باید طرح ائتلاف با عربستان، کشورهای خلیج‌فارس، ترکیه، اردن و مصر را آماده کنند.

زیباکلام: کارنامه دولت در سیاست داخلی از اقتصاد هم ناموفق‌تر است
صادق زیباکلام مدعی شد اغلب کسانی که به روحانی رأی دادند دغدغه‌های سیاسی و فرهنگی داشتند نه اقتصادی اما روحانی هیچ کدام این دغدغه‌ها را برآورده نکرد و خسرالدنیا و الآخره شده است.
وی در مصاحبه با فرارو گفت: معتقدم کارنامه آقای روحانی در حوزه‌های سیاست داخلی، اجتماعی و فرهنگی حتی از اقتصاد هم ناموفق‌تر است.
وی اظهار داشت: مشکل آقای روحانی از جایی شروع می‌شود که بخش عمده‌ای از کسانی که به ایشان رأی دادند بیشتر دغدغه مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی داشتند و مسائل اقتصادی کمتر برای آنها مهم بود؛ در حالی که ظرف سه سال گذشته هر بار که آقای روحانی با مردم صحبت کردند عمدتاً درباره مسائل اقتصادی بوده و یک کلام درباره مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نگفتند.
وی ادامه داد: این موضوع باعث شده آقای روحانی خسرالدنیا والآخره شود. یعنی به لحاظ اقتصادی که ایشان خیلی نتوانسته برنامه‌های مثبت و موفقیت‌آمیزی داشته باشد. مهم‌ترین کاری که ایشان در حوزه اقتصادی کردند این بود که جلوی روند تخریبی که در دوران آقای احمدی‌نژاد شکل گرفته بود را گرفتند. به طور مثال تورم وحشتناکی که در زمان آقای احمدی‌نژاد بود را کاهش داده یا رشد منفی اقتصادی را به سمت مثبت سوق داده است. اما در زمینه مسائلی که مردم متوجه آن بشوند و با گوشت و پوست و استخوان خود آن را لمس کنند همچون کاهش رکود یا بیکاری عملاً کاری نکردند و در زمینه جذب سرمایه‌گذاری خارجی که موجب رونق در کشور شود نیز موفق نبودند.
وی تصریح کرد: لذا ایشان در حالی دائماً از اقتصاد صحبت می‌کنند که خیلی کارنامه موفقی در این حوزه نداشته‌اند. این در حالی است که خیلی از آن 19 میلیون نفر دغدغه‌های اجتماعی و فرهنگی داشتند و آقای روحانی یکبار هم در این زمینه‌ها صحبت نکردند.
زیباکلام در پاسخ به این سؤال که آیا آقای روحانی در زمینه فرهنگی و اجتماعی موفق بوده‌اند که بخواهند درباره آن صحبت کنند؟، گفت: من نمی‌گویم در این زمینه ها موفق بوده است. من معتقدم کارنامه آقای روحانی در حوزه‌های سیاست داخلی، اجتماعی و فرهنگی حتی از اقتصاد هم ناموفق‌تر است؛ اما حداقل آقای روحانی می‌تواند راجع این مسائل با مردم صحبت کند.
زیباکلام در پاسخ به این سؤال که چرا آقای روحانی نشان نمی‌دهند که مسائل اجتماعی و فرهنگی برای ایشان اهمیت دارد؟، گفت: دلیلش این است که آقای روحانی نیم نگاهی به اصولگرایان و سبد رأی آنها دارد و نمی‌خواهد خیلی آنها را علیه خود کند و مراقب است که مثلاً اگر راجع به کنسرت صحبت کند ممکن است موجب ناراحتی و عصبانیت اصولگرایان شود.

اعتماد: کارشناسان می‌گویند دولت آمارسازی می‌کند
یک روزنامه اصلاح‌طلب با اشاره به محرمانه شدن آمار در دولت یازدهم، نسبت به ادعای رشد اقتصادی 4/4 درصدی ابراز تردید کرد.
روزنامه اعتماد در گزارشی نوشت: روحانی در سفرش به یاسوج صحبت از رشد اقتصادی سه ماهه نخست سال کرده و این رشد را 4/4 درصد عنوان کرد. رشد اقتصادی در دولت روحانی به یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات اقتصادی تبدیل شد. زمانی که نرخ رشد اقتصادی مثبت و روندی صعودی دارد، دولتمردان نرخ رشد اقتصادی را اعلام و زمانی که روندی منفی و کند دارد از اعلام آمارها امتناع می‌کنند و نرخ‌ها را محرمانه نگه می‌دارند. محرمانه نگه داشتن آمارها در دولت یازدهم موضوع تازه‌ای نیست و هر بار دولت به بهانه‌ای آمارها را اعلام نمی‌کند.
اعلام آمار عملکرد سه ماهه نخست سال جاری در حالی است که بانک مرکزی به تازگی در اعلام نرخ‌ها و نماگرهای اقتصادی در برخی موارد از اعلام نرخ رشد اقتصادی خودداری کرده است؛ این بانک آخرین آمارهای خود مربوط به نماگرهای اقتصادی که البته برای پایان سال 94 است را در آخرین روزهای تیرماه امسال منتشر کرد اما در آمارها خبری از درج نرخ رشد اقتصادی نبود.
اعتماد می‌افزاید: آخرین آمار مربوط به نرخ رشد اقتصادی هم که مرکز آمار ایران اعلام کرده، مربوط به کل سال 94 بوده مبنی بر اینکه این نرخ با احتساب نفت یک درصد و بدون آن 0/9 درصد بوده است. اما حسن روحانی، رئیس جمهوری در جمع مردم کهگیلویه و بویراحمد از رسیدن نرخ رشد اقتصادی سه ماه اول امسال به 4/4 درصد خبر داد.
این روزنامه خاطرنشان کرد: این آمارها در حالی از سوی رئیس کابینه دولت یازدهم اعلام می‌شود که براساس نرخ اعلامی مرکز آمار مربوط به پایان سال گذشته، نرخ رشد اقتصادی با احتساب نفت یک درصد است و تنها در سه ماه این نرخ به یک بار بیش از 3 درصد رشد کرده است! این در حالی است که اتفاق خاصی در اقتصاد ایران رخ نداده و بنگاه‌های اقتصادی همچنان در رکود به سر می‌برند، وضعیت نقدینگی تغییری نکرده و بازارها همچنان کساد است.
حال کارشناسان اقتصادی می‌پرسند که چطور در این مدت کوتاه نرخ رشد اقتصادی روندی به شدت صعودی پیدا کرده است و به همین دلیل است که همچنان نسبت به آمارهای اعلامی از سوی مرکز تولید و انتشار آمار در کشور و عملکردشان انتقاد وجود دارد و متهم به آمارسازی می‌شوند.
اعتماد اضافه می‌کند: نکته قابل توجه آنکه رشد اقتصادی چهار درصدی مطرح شده ولی با توجه به اینکه این رشد در بخش‌هایی مانند نفت، کشاورزی و... بوده تأثیر مستقیمی بر زندگی مردم ندارد.
کارشناسان معتقدند اگر تا پایان سال 1395 به رشد پنج درصد برسیم با توجه به رکود حاکم در بازار ایران یک موفقیت است، ولی این رشد بیشتر در بخش کشاورزی و بنگاه‌های کوچک از طریق تأمین مالی و اصلاح گردش نقدینگی آنها و بخش نفت خواهد بود. اکنون صادرات نفت افزایش یافته و این افزایش در نرخ رشد اقتصادی تأثیرگذار خواهد بود. ولی مشکلی که در این بخش وجود دارد وصول پول‌های صادرات شده در حوزه نفت است و اگر دولت بتواند این پول‌ها را دریافت کند تحقق رشد اقتصادی پیش‌بینی شده میسر خواهد بود.

آرمان: رشد اقتصادی 4 درصد کجا اتفاق افتاده است؟!
یک کارشناس اقتصادی گفت با توجه به شرایط رکود اقتصادی، اعلام رشد اقتصادی 4/4 درصدی قابل تأمل است.
محمود جاساز در گفت‌وگو به روزنامه آرمان و درباره اعلام رشد 4/4 درصدی اقتصادی از سوی رئیس جمهور گفت: در شرایط رکود اقتصادی متأسفانه رشد اقتصادی یعنی همان GDP با معضلات بسیار زیادی روبه‌روست که تحقق هدف رشد اقتصادی پنج درصد در سال جاری را بسیار تردیدآمیز می‌سازد. البته در محاسبه ارزش تولید ناخالص داخلی نیز از روش‌های مختلفی استفاده می‌شود که مهم‌ترین آن روش تولید یا هزینه و روش درآمدی و روش ارزش افزوده است. ضمناً تنها کالاها و خدماتی که در سال جاری تولید شوند در محاسبه تولید ناخالص داخلی و یا ملی که شامل درآمدهای اتباع خارج از کشور نیز به حساب می‌آیند، منظور می‌شوند.
در تولید ناخالص ملی به روش ارزش افزوده، ارزش‌های افزوده در بخش‌های مختلف اقتصادی محاسبه و با هم جمع می‌شوند. معمولاً در کشور ما این بخش‌ها به کشاورزی، نفت، صنایع و معادن و خدمات تقسیم می‌شوند که البته محاسبه 4/4 درصدی اعلام شده در مورد رشد اقتصادی مشخص نیست که بیشتر مربوط به کدام بخش‌های فوق‌الذکر است.
وی می‌افزاید: معمولاً در رکود اقتصادی که با آن دست به گریبانیم هیچ کدام از این بخش‌ها تحرک ‌قابل توجهی نداشتند که در رشد اقتصادی 4/4 درصدی تأثیر وافر داشته باشند. البته یک شیوه دیگر محاسبه هزینه‌هاست که از جمع مصرف، سرمایه‌گذاری و مخارج دولت حاصل می‌شود. روش دیگر نیز از محاسبه درآمدهاست که معطوف به دستمزدها، اجاره و درآمدهای عوامل تولید است. به هر حال مسئله مهم دیگر آن است که آیا این تولید را با ارزش اسمی محاسبه می‌کنیم یا حقیقی؟ و اگر از ارزشی که محاسبه شده تورم‌زدایی شود ما به چه میزانی از رشد اقتصادی خواهیم رسید؟ زیرا ممکن است در یک سال تولید ناخالص ملی نسبت به سال قبل حتی دارای رشد درصد دورقمی باشد، اما ممکن است همه این رشد به جای اینکه از افزایش فیزیکی تولید کالا و خدمات حاصل شود به واسطه افزایش تورم صورت گیرد و حتی ممکن است که مقدار فیزیکی تولید و خدمات از سال گذشته هم کمتر باشد. بنابراین باید برای درک این موضوع تورم‌زدایی صورت گیرد و با قیمت‌های ثابت محاسبه شود.
این کارشناس اقتصادی تأکید کرد:  در حال حاضر با توجه به اینکه تمام عوامل تولید از قبیل سرمایه و تکنولوژی و مدیریت دانش‌بنیان در شرایط مطلوبی نیست که بتواند تأثیر قابل توجهی در تولید ناخالص داخلی بگذارد، در نتیجه رشد 4/4 درصد قابل تأمل است. زیرا همانطور که گفته شد یکی از عوامل تولید یعنی سرمایه در حال حاضر بزرگ‌ترین چالش رشد و توسعه اقتصادی کشور است.

جذب محافظه‌کاران بهتر از تقابل با حاکمیت است!
عضو گروهک نهضت آزادی می‌گوید نیروهای میانه‌رو داخل حاکمیت را باید جذب کرد و اتفاقاً این عده از سوی اصلاح‌طلبان مدیریت می‌شوند.
«عماد-ب» در وبسایت گروهک ملی مذهبی نوشت: «این روزها سؤالات زیادی مطرح می‌شود که چرا نیروهای محذوف از حاکمیت باید در عرصه رسمی سیاسی مشارکت داشته باشند؟ مثلاً چرا باید در انتخابات از کاندیدایی حمایت کنند و رأی دهند؟ چرا باید اعتبارشان را خرج محافظه‌کارانی کنند که پیش از آن چندان قرابتی با ایشان نداشتند؟ و آیا با چنین کاری پایگاه و سرمایه اجتماعی خود را از دست نخواهند داد و هویت سیاسی‌شان مخدوش نخواهد شد؟ عمری آبرو را که به قیمت تحمل رنج فراوان اندوخته‌اند، چرا باید به پای کسانی بریزند که یک‌شبه همه را بر باد می‌دهند و آنها را در پیشگاه ملت روسیا، می‌کنند؟ چرا باید گروه‌هایی چون نهضت‌آزادی، اعتبار پنجاه ساله خود را خرج محافظه‌کارانی کنند که هیچ سنخیتی با ایشان ندارند؟
این سؤالات از سر فقدان استراتژی طرح می‌شود. آنها نمی‌دانند که پاسخ مطلوبشان یا به تقابل می‌انجامد و یا به انفعال، در حالی که نه توان تقابل دارند و نه راهی برای خروج از انفعال می‌شناسند.
وی می‌افزاید: نباید نقش محافظه‌کاران میانه‌روی داخل حکومت و اعتدال‌گرایان بهبودخواه را نادیده گرفت؛ یکی از کارویژه‌های مهم اصلاح‌طلبان جامعه محور آشکار می‌شود؛ کنش در عرصه عمومی برای بسیج پایگاه اجتماعی خود در جهت حمایت از بهبودخواهان و میانه‌روهای داخل حاکمیت. همانطور که گفته‌اند پروژه نیروهای میانه‌رو و بهبودخواه داخل حاکمیت نرمالیزاسیون وضعیت بحرانی و تدارک زیرساخت‌های لازم برای توسعه است. این نیروها را باید از میان محافظه‌کاران جذب کرد نه از میان اصلاح‌طلبان و اتفاقاً جذب و تقویت این نیروها از سوی اصلاح‌طلبان مدیریت می‌شود. پروژه اصلاح‌طلبان دموکراتیزاسیون است و تقویت نیروهای میانه‌رو داخل حاکمیت نیز یکی از مراحل دموکراتیزاسیون به حساب می‌آید.
پیش از این عباس عبدی گفته بود پیوستن کسانی چون ناطق نوری به اصلاح‌طلبان چیزی برما اضافه نمی‌کند. او باید در همان جناح خود بماند و در آن طرف نقش خود را درست ایفا کند