به گزارش پایگاه عدالت خواهان"روزگاری روستاهای گلستان منبع تولید و خوداتکایی روستاییانی بود که از شیر مرغ تا جان آدمیزاد در خانه خود داشتند، اما این روزها، مصرفکنندهاند، اکثر آنان مواد غذایی خود را از شهرهای مجاور تهیه میکنند و دیگر کمتر از دسترنج خانگی بهره میبرند.
*اخطار بهداشت برای تعطیلی دامداریهای کوچک روستاها
کافی است سری به روستاهای غرب گلستان بزنی، روزگاری حداقل یک یا دو گاو در کنار حیاط خانه آن در طویلهای کوچک حضور داشتند اما اکنون دیگر خبری از آن نیست و گویی که هرگز دامی در آن حوالی نبوده است.
وقتی از یکی از اهالی روستای«سوتهده» از توابع شهرستان بندرگز میپرسم، چرا دیگر دامی در این محله وجود ندارد، گفت: در سالهای گذشته ما چند گاو در طویلهای کوچک که در حیاط بزرگمان وجود داشت، داشتیم اما با اعتراض همسایهها مبنی بر آن که بوی طویله ما را اذیت می‌کند و اخطار بهداشت مجبور شدیم، گاوهایمان را بفروشیم.
سید اسماعیل حسینیدر گفتوگو با خبرنگار فارس در گرگان اظهار کرد: این اتفاق نه تنها در این روستا بلکه برای بسیاری از خانوادههای روستایی منطقه روی داده است و آنان به واسطه اعتراض برخی از همسایهها و ورود بهداشت مجبور شدند دامهای خود را بفروشند و خودشان مصرف کننده شدند.
از وی میپرسم در این شرایط مواد لبنی خود را چگونه تهیه می‌کند، ادامه داد: تا چندی پیش یکی از اهالی محل چند گاو داشت و شیر را یک یا دو بار در طول هفته از وی میگرفتیم، اما وی نیز به سبب همان مشکلات گاوهایش را فروخت و اکنون روزهای جمعه از فردی که تانکر سیار شیر را از یکی از روستاهای منطقه میآورد، تهیه میکنیم.
یکی دیگر از اهالی روستاهای منطقه نیز با حالتی گلایهآلود زبان به شکوه میگشاید و گفت: باید فرقی بین شهر و روستا باشد، این طبیعی است که روستا کاربری خاص خود را دارد، کسی که در روستا زندگی می‌کند باید دام داشته باشد، از قدیمالایام اینگونه بود، در حالی که اکنون گویا روستاها رنگ شهر را گرفتهاند، اما باید پذیرفت که محیط روستا با شهر فرق اساسی دارد.
محمد عقیلی اذعان کرد: سالها قبل از این که نانوایی در روستای «باغو» و روستاهای اطراف راهاندازی شود، مردم این مناطق چند کیسه از گندم تولیدی خودشان را به کارخانه آرد میدادند و چند کیسه آرد میگرفتند و زنان این منطقه نان پخت میکردند.
وی یادآور شد: حیف آن نان، که با کیفیتی بهتر کمتر هدر رفت داشت، در حالی که الان با نانهایی که کیفیت پخت چندانی هم ندارد باید زندگی را سپری کنیم.
*روستاهایی که تبدیل به شهر می‌شوند
عقیلی با اشاره به علاقه مردم منطقه به نان تنوری محلی تصریح کرد: این نوع نان بخشی از تاریخ زندگی ماست و اکنون وقتی فردی از محل این نان را درست می‌کند یاد «کشتاهایی»(نانها کوچک محلی ) می‌افتیم که در بچگی آن را در دست می گرفتیم و میخوردیم و البته الان هم حاضریم که آن را خریداری کنیم.
یکی دیگر اهالی روستاهای منطقه با انتقاد از برخی دستگاههای نظارتی به ویژه بهداشت منطقه اظهار کرد: من وضع مالی مناسبی ندارم با همسرم نشستیم و فکر کردیم که نان تنوری بپزیم و اگر بازار فروش داشت با آن امرار معاش کنیم.
حسین شهسواری خاطرنشان کرد: این کار خانگی مورد پسند برخی ازاهالی قرار گرفت و آنان نان خود را از این طریق تهیه میکنند اما یک گزارش نابجا از سوی نانوایی محل موجب شده تا این کار خانگی فعلا متوقف شود، شما بگویید وقتی که نان بیکیفیت دست مردم میدهید من مقصرم یا دیگران.
وی یادآور شد: از بهداشت برایم اخطاریه آمده که باید کارمان را تعطیل کنیم، فکر کنم دوستان اینجا را با شهر اشتباه گرفتهاند، اینجا روستا است و آنان به جای حمایت از افراد کمتوانی چون بنده که سعی کردم ابتکار به خرج دهم و با آن هم به مردم خدمت کنم و هم اینکه چرخ زندگیام را بچرخانم دارند چوب لای چرخ میگذارند.
شهسواری تصریح کرد: چرا به مردم حق انتخاب نمیدهیم، همین رقابت است که موجب می‌شود نانوایی سعی کند نان با کیفیتتری به مردم برساند و من هم به عنوان یک رقیب تلاش کنم، خدمات بهتری به مردم ارائه کنم.
مدیر کل دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری گلستان با اشاره به اقتصاد روستایی به عنوان یکی از بهترین معبرهای توانمندسازی روستاییان گفت: این موضوع از قدیمالایام به اشکال گوناگون از جمله کشاورزی، دامداری، صنایع دستی و دیگر هنرهای بومی در استان وجود داشت که در شرایط کنونی باید نسبت به تقویت این منابع درآمدزایی اقدام کرد.
قاسم سمعی در گفتوگو با خبرنگار فارس در گرگان اظهار کرد: ایجاد درآمد پایدار در روستاها میتواند از مسیر توسعه باغهای مثمر در اراضی شیب دار، کشت زعفران، توسعه گیاهان دارویی و ترویج کشت جایگزین در روستاهای مستعد از جمله کشت توت فرنگی، صنایع تبدیلی و توسعه گردشگری روستایی باشد.
سمیعی با تاکید بر تلاش دهیاران برای جذب گردشگران و سرمایه گذاران و شناساندن روستای خود افزود: دهیاران باید علاوه گسترش دانش بومی روستاهای خود به فکر درآمدزایی روستای خود باشند.
*دهیاران به فکر درآمدزایی روستائیان باشند/ حمایت تسهیلاتی از طرحهای درآمدزای روستایی
وی خاطرنشان کرد: در سالی که از جانب مقام معظم رهبری به عنوان سال اقتصاد مقاومتی با رویکرد اقدام و عمل نامگذاری شد شده، دهیاران استان با همکاری و مساعدت مردم، ظرفیتها و قابلیتهای روستا خود را شناسایی کرده و استفاده بهینه از سرمایههای خدادادی مانند جاذبههای گردشگری، تولیدات، محصولات کشاورزی، دامی و باغی را به نحو مطلوب مورد توجه قرار دهند.
مدیر کل دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری گلستان با تاکید بر حمایت این اداره کل از طرحهای اقتصادی در روستاها افزود: طی سالهای گذشته با برگزاری جشنوارههایی منطبق با اقلیم و اقتصاد منطقه تلاش کردهایم تا مناطقی از استان را در این عرصه به کشور معرفی کنیم.
سمیعی افزود: طی تفاهمنامهای بین بانک سینا، دفتر معاونت روستایی مناطق محروم کشور، بنیاد مستضعفان و جانبازان و استانداری گلستان، تسهیلاتی به کسانی که در روستاها سرمایهگذاری میکنند، ارائه می‌شود.
وی خاطرنشان کرد: طی تفاهم به عمل آمده، میزان تسهیلات این طرحها تنها با سود هفت درصدی است و فرصت مناسب را برای کسانی مهیا میسازد که میخواهند در امور زیربنایی بخش کشاورزی همچون سردخانهها یا فرآوری و بستهبندی محصولات کشاورزی سرمایهگذاری کنند.
سمیعی یادآور شد: تفاهمنامه دیگری برای سه استان شمالی با شرکت اعضای تفاهمنامه قبلی منعقد شد که بر اساس آن تا تعداد پنج طرح از سرمایهگذاری در عرصه پرورش آبزیان، به ویژه ماهیان خاویاری حمایت می‌شود و برای هر طرح 10 میلیارد ریال تسهیلات داده می‌شود.
وی تصریح کرد: در بحث مشاغل خرد نیز تفاهمنامهای بین میراث فرهنگی و صندوق کارآفرینی امید منعقد شده که از طرحهایی تحت عنوان «بومگردی»حمایت می‌شود.
مدیر کل دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری گلستان یادآور شد: در این طرح از مباحثی همچون صنایع دستی، نوغانداری و دیگر طرحهایی که ریشه در دانش بومی روستاییان دارد، حمایت و فرصت سرمایهگذاری مهیا می‌شود.
سمیعی یادآور شد: روستاهای گلستان گنجینههایی هستند با مردمانی بزرگ و پرتلاش که با ایدههای جدید و خلاقانه خود میتوانند افق روشنی رابرای آینده استان ترسیم کنند.
با وجود مباحث ارائه شده و در حالی که امسال به عنوان سال اقتصاد مقاومتی نامگذاری شده، توانمندسازی روستاها میتواند بهترین مسیر برای تحقق عملی چنین شعاری باشد و با اصلاح برخی رویکردهای نادرست در قبال روستاییان گلستانی، با کمک و حمایت از فعالیتهای اقتصادی، آنان و فرزندانشان را برای ماندگاری در روستاها تشویق و ترغیب کنیم.
