با ورود به محدود زمانی هر انتخاباتی در ایران، تنور آن نیز به مرور گرم می شود. در این میان انتخابات ریاست جمهوری و مجلس همواره با آب و تاب بیشتری برگزار می شود و رقبا برای به دست آوردن قدرت سنگ تمام می گذارند.
با این وجود، یکی از بی حاشیه ترین انتخابات پس از انقلاب اسلامی، انتخابات مربوط به مجلس خبرگان بوده حتی انتخابات شواری شهرها، به دلیل وجود تعداد بیشماری نامزد و وجود سلیقه های محلی گوناگون، با حاشیه هایی همراه می شود.
پیش از اینکه رای گیری صورت گیرد و نمایندگان مجلس خبرگان تعیین، شود. ترکیب این مجلس از پیش تغییراتی را خواهد داشت. قرار است به تعداد نمایندگان فعلی 13 نفر دیگر براساس افزایش جمعیت اضافه شوند یعنی در سال 95، ما با مجلس خبرگانی روبه رو خواهیم بود که 99 عضو دارد. ترکیب فعلی خبرگان، 86 نفره است.
"در این دوره انتخابات خبرگان رهبری، اهمیت بیشتری پیدا کرده است"، این شاه کلید اظهارات اکثر کسانی است که به دنبال فتح مجلسی هستند که وظیفه سنگین انتخاب رهبر را برعهده دارد.
خبرگان، مجلسی تشکیل شده از فقهای «واجد شرایط» است که بر اساس اصل ۱۰۷ قانون اساسی مسئولیت تعیین و نظارت بر ولی فقیه (رهبر جمهوری اسلامی) را دارد. مدت هر دورهٔ این مجلس که اعضای آن به وسیلهٔ انتخابات و توسط رأی مستقیم و مخفی مردم انتخاب میگردند، هشت سال میباشد. آخرین دوره انتخابات مجلس خبرگان در سال 1385 برگزار شد و در طی این سال ها، 4 رئیس را بر سکان هدایت آن نشانده اند. پس از وفات آیت الله مشکینی در سال 87، آیت الله هاشمی رفسنجانی به مدت دو سال ریاست خبرگان را برعهده داشت و به دنبال وی، آیت الله مهدوی کنی این وظیفه را برعهده گرفت. به دنبال وفات آیت الله کنی نیز مسئولیت ریاست برعهده آیت الله یزدی قرار گرفته است.
با مروری بر تاریخچه این مجلس، انتخاب قائم مقام رهبر کبیر انقلاب و نیز، انتخاب آیت الله خامنه ای پس از رحلت امام خمینی (ره)، دو ماموریت اصلی این نهاد بوده که به خوبی از عهده آن برآمده بود. خبرگان در سال های پس از آن درکنار نظارت بر وظایف رهبری، توانسته نقش تقویت کننده ولایت فقیه را نیز با درایت انجام دهد.
رقابت های درون مجلس خبرگان نیز تفاوت های بسیاری با دیگر عرصه های سیاسی کشور دارد. در حالیکه در آخرین دوره تعیین رئیس مجلس خبرگان، رقابت نهایی میان آیات یزدی و هاشمی صورت گرفته بود، جو رسانه ای که بیشتر از سوی رسانه های زنجیره ای حمایت می شد، این رقابت را به صورت جناحی و سرنوشت ساز جلوه دادند به نحوی که حساسیت ها را نسبت به آن بالا بردند هر چند که در نهایت آیت الله یزدی توانست مسئولیت ریاست را برعهده بگیرد.
با رسیدن موسم انتخابات دو مجلس شورای اسلامی و خبرگان در 7 اسفند 94، بار دیگر، برخی از شخصیت ها و رسانه های اصلاح طلب، به دنبال حاشیه سازی سیاسی برای انتخابات خبرگان نیز هستند. مجلسی که سال ها توانسته به خوبی از حاشیه ها پرهیز و دوری کند اما جریاناتی سعی دارند با بالا بردن اخبار و حواشی پیرامون آن، خبرگان را سیاست زده کنند و رقابت عریان تری را با طرح مسائل حساس رقم بزنند.
در رابطه با تلاش عده ای برای زاویه دار کردن مجلس خبرگان با رهبری، آیت الله احمد خاتمی، عضو هیات رئیسه خبرگان؛ طی نشست خبری که در سالن جلسات دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری برگزار شد این نکته را گوشزد کردند:مخالفت با خبرگان توسط افرادی که اصل نظام را قبول ندارند امر طبیعی است اما سخن ما با خودیهایی است که در راستای تضعیف خبرگان گام بر میدارند و به آنها میگوییم که این کار خردمندانه نیست. خبرگان یک سرمایه ریشهدار برای نظام است و هیچ عاقلی تخریب سرمایههای نظام را نمیپسندد به همین علت بنده دعوت میکنم از افرادی که در چارچوب نظام هستند به عواقب حرفهایشان توجه کنند.
رسانه های اصلاح طلب با شروع سال جدید، در گزارش هایی همواره اسامی جدیدی را برای ورود به خبرگان مطرح کرده اند و با نزدیک شدن به موعد نام نویسی این دست از اخبار به تیتر نخست این رسانه ها تبدیل شده است. با وجود برخی از رقابت های نه چندان حساس درون خبرگان، ترکیب این مجلس عمدتا به نحوی است که افراد خبره، آگاه و به دور از حاشیه در آن حضور دارند و کمتر تک گویی های از آن شنیده شده است. نمایندگان این مجلس با آگاهی از وظیفه سنگین و خطیری که بر عهده دارند، با رفتارهای خود از هرگونه سواستفاده رسانه ها و معاندین به نظام، جلوگیری می کنند.
با این حال برخی از روزنامه ها و شخصیت ها، در پی دو قطبی سازی در انتخابات مجلس خبرگان هستند. آنها با برجسته کردن اسامی چون آیت الله هاشمی، حجج الاسلام، حسن روحانی و سید حسن خمینی، آنها را مثلث اصلی انتخابات خبرگان نام نهاده اند و به نحوی این شخصیت ها را قدرت طلب و برهم زننده بازی جلوه داده اند. حتی نشستن هاشمی رفسنجانی را بر صندلی ریاست مجلس خبرگان، محل اختلاف در این مجلس می دانند که با سیاست بازی، شخص دیگری جایگزین وی شد. در حالیکه این روند با انتخابات درون مجلسی با حضور شخصیت های برجسته این مجلس روی داد.
از سوی دیگر، در حالیه سید حسن خمینی رغبت چندانی برای حضور در هرگونه انتخاباتی ندارد، اصلاح طلبان نام او را در کنار نام های چون هاشمی و روحانی برای سرلیستی در لیست های انتخاباتی می آورند. به نظر می رسد سید حسن خمینی دارای چنان شان و جایگاهی باشد که نیاز به سخنگو نداشته باشد و اگر قصدی برای ورود به عرصه سیاست داشته باشد، آن را اعلام می کند. اما این در حالیست که روزنامه ها و رسانه های اصلاح طلب چنان با اسامی بازی می کنند که تنها برداشت جامعه و افکار عمومی از این شخصیت ها، قدرت طلب بودن در هر شرایطی است.
در صورتیکه شخصیت های شایسته، قصد حضور در انتخابات مجلس خبرگان را داشته باشند، نباید با آنها بازی سیاسی راه انداخت و تجربه ثابت کرده است که ترکیب موجود در خبرگان، همواره از افرادی تشکیل شده که شاخصه میانه روی، پرهیز از افراط و تندروی و سیاست بازی های مرسوم جناح ها، از آنها به دور بوده است و مورد وثوق اکثریت جامعه نیز هستند. حال بنابر قانون و محدودیت نمایندگان خبرگان؛ باید افراد موثق و دارای شرایط احراز نمایندگی خبرگان، در رقابتی شرکت کنند که هر 8 سال برگزار می شود که اکثریت آنها نیز با آگاهی از جایگاه خبرگان، به دور از حاشیه رفتار کرده اند.
بازی سیاسی با چنین شخصیت هایی جز حاشیه سازی برای مجلس خبرگان، نتیجه ای ندارد که این حاشیه ها نیز پس از پایان رقابت های سیاسی به راه می افتد، در درون مجلس خبرگان به درستی کنترل می شوند. اما آنچه مشخص نیست این است که اصلاح طلبان و رسانه های وابسته به آن، چه هدفی دارند که چنین بر طبل دوقطبی سازی مجلس خبرگان می کوبند.
