متن بیانیه احمدینژاد به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
ملت بزرگوار ایران
با سلام و آرزوی تحیات الهی، سلامت، عزت و موفقیت روزافزون برای شما و همه موحدان ، صالحان، آزادی خواهان و عدالتطلبان
شما به خوبی از شرایط و روندی که بر کشور و انقلاب می گذرد و همچنین از دلایل سکوت این خادم خود در قبال مسائل جاری اطلاع دارید.
متاسفانه همگان شاهد بوده اند که ارائه اطلاعات و ادعاهای کذب و ایراد تهمتهای ناروا به یک روال در بالاترین سطوح مدیریت کشور تبدیل گردیده و همواره از آن به عنوان بهانه ای برای توجیه تصمیمات نادرست و پوشاندن ضعف ها، بی تدبیری ها و ناکارآمدی ها و بعضاً آسیب رساندن به منافع ملی استفاده شده است.
اینجانب در نیمه دوم سال 1392 طی نامه ای سرگشاده، خواستار انجام مناظره ای تلویزیونی و شفاف شدم تا از رهگذر آن، مسائل به طور مستند برای مردم بیان شود اما تکرار اتهامات، تنها پاسخی بود که به افکار عمومی داده شد.
شرایط پیش رو ، اینجانب را بر آن داشته است تا ضمن حفظ موضع سکوت در مسائل جاری کشور، درباره برخی موضوعات، توضیحاتی را به استحضار ملت شریف برسانم. این کار را با پاسخ به چند ادعای رئیس محترم قوه مجریه که در آستانه مذاکرات هسته ای با بیگانگان به صراحت و از تریبون عمومی مطرح گردید آغاز می کنم و به مرور به دیگر ادعاها نیز خواهم پرداخت.
اول، ادعای خالی بودن خزانه کشور
صرف نظر از اینکه هنوز بعضیها از کلمه خزانه، یک تعریف و تصویر دوران قاجار را در ذهن دارند که مثلاً یک انبار و یک انباردار از خراج ها مراقبت و با دستور شاه آن را توزیع می کنند ، نکات زیر قابل ذکر است:
1- خزانه عبارت از چند حساب دولت نزد بانک مرکزی است . درآمد دولت، در طول سال و به صورت روزانه به این حساب ها وارد و خزانه دار کل ، آن را بر اساس قانون بودجه، روزانه به دستگاه ها اختصاص می دهد. بنابراین تصور انباشت منابع در این حسابها نادرست است.
2- با این وجود در تاریخ 13 مرداد 1392 یعنی زمان آغاز به کار دولت فعلی ، بیش از یک هزار و 600 میلیارد تومان در حسابهای جاری خزانه و معادل همین مقدار در سایر حسابها و حساب فروش شرکت ها وجود داشته است که در گذشته ، کمتر زمانی این مقدار ، در حسابها پول وجود داشته است.
3- کل پرداختی خزانه در سال 1391 یعنی سال آخر دولت قبل ، با همه فراز و نشیب های مهم حدود 104هزار و 500 (یکصد و چهار هزار و پانصد) میلیارد تومان بوده است. در این سال پروژههای عمرانی و دیگر خدمات دولت کاملاً فعال بوده و حقوق و مطالبات کارمندان، طبق روال معمول پرداخت شده است. در این سال استقراضی انجام نشده و تنخواه خزانه نیز مسترد شده است.
4- در سال 1392 یعنی اولین سال دولت فعلی مجموعاً 147 هزار و 500 (یکصد و چهل و هفت هزار و پانصد) میلیارد تومان درآمد کسب شده و توسط خزانه به دستگاه ها برای هزینه اختصاص یافته است. که این رقم نسبت به سال 1391 بیش از 40% رشد داشته است، این رشد در دهه های اخیر ، کم نظیر بوده است.
در سال 1392 به بهانه کمبود درآمد بسیاری از پروژه ها، تعطیل شد و شاه بیت کلام مدیران دولتی کمبود منابع و درآمد بوده است.
5- روند افزایش درآمد و هزینه های جاری دولت کمابیش در سال های 93 و 94 نیز ادامه یافته و به ترتیب 178 هزار میلیارد تومان و 204 هزار میلیارد تومان درآمد کسب گردید که متقابلاً هزینه شده است.
6- علت اصلی این تفاوت درآمد را باید در واگذاری های اصل 44 و اجرای مالیات ارزش افزوده در دولت قبل و تفاوت قیمت ارز در محاسبات بانک مرکزی در دولت فعلی دانست.
7- علاوه بر این ، صندوق توسعه ملی با 55 میلیارد دلار سرمایه و 32 میلیارد دلار موجودی و بانک مرکزی با حدود 108 میلیارد دلار ذخایر ارزی و حدود 22 میلیارد دلار طلب از محل فروش نفت، تحویل دولت فعلی شده است.
به این ترتیب روشن است که برخلاف ادعای کذب مطرح شده ، درآمد دولت کاملاً مناسب و دست دولت در اداره کشور و هزینه کردن برای امور عمومی باز بوده است.
نمیخواهم درباره انگیزه طرح این ادعای غلط ، قضاوتی داشته باشم اما باید روشن شود که مقصود اصلی از طرح چنین ادعای کذبی در آستانه مذاکره با بیگانگان چه بوده است.
باید روشن شود که این ادعا چه میزان به منافع ملی آسیب زده است. باید معلوم شود که این درآمدهای کلان در کجا و چگونه هزینه شده است.
