به گزارش پایگاه عدالت خواهان"، در مرداد 1393 دو قلاده توله پلنگ نر و ماده مقابل اداره حفاظت محیط زیست کردکوی رهاسازی شده و بر اساس ادعای مدیران این نهاد، فردی ناشناس با اداره این شهرستان تماس گرفته و موضوع را اطلاع داده است.
هر چند که این فرد تماس گیرنده هیچوقت شناسایی نشد اما برداشتش بر این بود که دو توله پلنگ را در جایی برده که افرادی حافظ این دو جانور رو به انقراض خواهند بود اما نمیدانست سرنوشت آنها به گونهای غیرقابل تصور رقم خواهد خورد.
«ورکان» و «هیرکان» بعدها نامهایی بود که برای این دو توله پلنگ ثبت شد و این خواهر و برادر ماهها به جای آغوش مادر، در کنار دامپزشکان گذراندن و سعی شد تا آنها زنده بمانند تا برای آینده آنها تصمیمگیری شود.
زمانی که «ورکان» و «هیرکان» بزرگتر شده و شرایط نگهداری آنها در محیطهای کوچک همانند منزل مسکونی و شرایط مشابه فراهم نبود، «ورکان» و «هیرکان» دو سال را در قفسی چند متری و کوچک گذراند.
بسیاری از کارشناسان بر این عقیده بودند که بهترین مکان برای ادامه زندگی «ورکان» و «هیرکان» باغ وحش است اما مدیران گلستانی ادارهکل حفاظت محیط زیست گلستان پایشان در یک کفش بود و اصرار بر رهاسازی این دو زبان بسته در طبیعت داشتند.
غالب کارشناسان، متخصصان و افرادی که از شرایط حیات پلنگ در طبیعت و خلق و خوی این جانور اطلاع داشتند بر این عقیده بوده که رهاسازی هر کدام از این دو مرگ حتمی آنها را در طبیعت رقم خواهد زد و آنها در کوتاهترین زمان ممکن توسط شکارچیان شکار شده و یا توسط دیگر پلنگها در قلمروشان کشته خواهند شد و این موضوع بارها به مدیران و مسئولان ادارهکل حفاظت محیط زیست گلستان اعلام شد.
اما مدیران ادارهکل حفاظت محیط زیست گلستان که ظاهرا هیچکدام از هشدارهای کارشناسی و نظرهای متخصصان را عاملی برای تغییر تصمیم خود نمیدانسته و شوی خبری آزادسازی این دو جانور را مهمتر از ادامه زندگی آنها میدانستند در نهایت «هیرکان» را در دوم شهریور 1395 در پارک ملی گلستان با حضور رئیس سازمان حفاظت محیط زیست رهاسازی کردند.
آقایان بر این اعتقاد بودند که به «هیرکان» با زحمتها و تلاشهای فراوان قلاده ماهوارهای نصب کرده و تمام تردد و زندگی این پلنگ را تحت نظر دارند و این رهاسازی به عنوان یک عمل خارقالعاده در جهان است.
بعد از گذشت مدت کوتاهی از رهاسازی «هیرکان» تمامی اهالی رسانه، کارشناسان، خبرنگاران حوزه محیط زیست و تمامی افکار عمومی کنجکاو زنده و یا مرده بودن «هیرکان» بودند و روزی نبود که این موضوع توسط مردم از خبرنگاران و توسط خبرنگاران از مسوولان ادارهکل حفاظت محیط زیست گلستان پرسیده نشود و این مدیران بر زنده بودن «هیرکان» و ثبت ماهوارهای جابجایی این جانور در طبیعت تاکید داشتند.
ناگهان خردادماه سال جاری خبری در خبرگزاریها و کانالهای خبری دوستداران محیط زیست منتشر شد که «هیرکان» کشته شده، لاشهاش توسط مسئولان محیط زیست مخفی و قلادهاش در جنگل رها شده است.
این خبر و ادعا برای مدیران ادارهکل حفاظت محیط زیست گران تمام شد و در نشست خبری که برگزار شد مدیرکل حفاظت محیط زیست استان گلستان این نوع رفتارهای رسانهای را بداخلاقی رسانهای، حرفهای نبودن خبرنگاران و بهانهای برای تخریب دولت و مدیران دولت دانست.
پس از گذشت چند روز از این نشست خبری، گزارش رسمی سازمان حفاظت محیط زیست منتشر شد که در این گزارش اعلام شد، «هیرکان» تنها 35 روز در طبیعت زنده بوده است و اظهارات بعدی مبنی بر زنده بودن هیرکان صحیح و مطابق با واقعیت نبوده است.
در این گزارش تاکید شده که پس از غیرعادی شدن وضعیت سیگنال ردیاب ماهوارهای، چهار تن از افراد مرتبط با موضوع یعنی سیدمجتبی حسینی معاون اداره کل، فرزاد اکبرنژاد کارشناس حیات وحش اداره کل، سیاوش روشنیان مسئول نگهداری و حمیدرضا نجاری سرپرست معاونت پارک ملی گلستان با مراجعه به منطقه، با لاشه متلاشی شده پلنگ ماده رهاسازی شده مواجه می شوند.
افراد مذکور پس از مشاهده لاشه، ردیاب را در همان محل زیر یک درخت قرار داده و باقیمانده لاشه را در داخل کیسه پلاستیکی به محل اداره پارک ملی گلستان منتقل میکنند.
حتی سوالات و شبهات زیادی در خصوص این گزارش و مقصر شناختن افراد نامبرده وجود دارد که بررسی آن در این مجال نمیگنجد اما چیزی که مشخص و اثبات شده است، دروغ هشت ماهه مدیران ادارهکل حفاظت محیط زیست استان گلستان است و حتی در آخرین نشست خبری آقای مدیرکل نقشههای تردد «هیرکان» را به نمایش گذاشت و مدعی زنده بودن «هیرکان» بیش از 35 روز بوده است.
اما نکته قابل تامل این است که معصومه ابتکار معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، در دومین روز از تعطیلات عید فطر و در سکوت خبری به استان گلستان سفر کرده و در اقدامی عجیب به جای رسیدگی فوری و مهم و حتی برخورد با شخص مدیرکل به دلیل اشرافیت ضعیف به حوزه مدیریتیاش و این دروغگویی هشت ماهه کارکنان تحت امرش به همراه اسماعیل مهاجر مدیر کل حفاظت محیط زیست گلستان به جاده جنگل ابر و دریاچه گل رامیان رفت و با لبخندی همیشگی از آنجا بازدید کرد.
همچنین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با حضور در جمع گردشگران در گل رامیان به صورت نمادین در جمعآوری زبالههای حاشیه این منطقه گردشگری را کمک کرد.
نکته جالبتر اینجاست که خودرای بودن بستن چشمها بر واقعیت تا آنجا بر مدیران حفاظت محیط زیست گلستان غلبه کرده که مدیران این نهاد در آخرین نشست خبری عنوان کرده بودند که قصد رهاسازی «ورکان» را هم دارند و بعد از رسوایی دروغ هشت ماهه با وجود آنکه تصمیم خود را به تعویق انداختند اما هنوز بر تصمیم خود اصرار دارند.
رئیس سازمان حفاظت محیط زیست نه تنها خود را موظف به پاسخگویی به افکار عمومی در خصوص این واقعه نمیداند بلکه هیچ اظهارنظری درباره آزادسازی «ورکان» هم نمیکند و در سکوت خبری به گلستان سفر کرده و به صورت نمادین در جمعآوری زبالههای حاشیه این منطقه گردشگری شرکت میکند.
باید دید آیا مدعیان حفاظت از محیط زیست باز هم میخواهند بر تصمصم اشتباه خود اصرار داشته و بار دیگر از حقیقت حیات وحش سیلی بخوردند و خود را به خواب بزنند یا از این اشتباه بزرگ درس گرفته و با نگاه کارشناسانه قدم بر میدارند. /فارس
