به گزارش پایگاه عدالت خواهان گلستان"آقای همسنگر با ارسال یاداشتی تحت عنوان آقای روحانی! مساله این است... به این پایگاه چنین نوشت:
باسمه تعالی
آقای روحانی!
مساله این است...
ما امروز با دیپلماسی میخواهیم سرزمینهایمان را آزاد کنیم. امروز خرمشهرنفت ما اشغال شده، عفلقیان آمدهاند و نمیگذارند ما نفتی که از آن مردم است بفروشیم تا زندگی مردم اداره شود، جلویش را گرفتهاند. سرزمین نفت ما توسط 1+5، شورای امنیت، قدرتها و ابرقدرتها اشغال شده، ما باید خرمشهرنفتمان را آزاد کنیم. بانکها و روابط بانکی ما با دنیا در سراسر جهان توسط عفلقیان جدید اشغال شده است. ما باید تمامی سرزمینهای تصرف شده اقتصادی و تجاریمان را در سراسر جهان که بهناروا اشغال شده بهعنوان خرمشهر جدید و خونینشهر جدید از دست دشمن آزاد کنیم.
عبارات فوق مربوط است به سخنان روحانی رئیس محترم جمهور در هشتمین کنگره ملی تجلیل از ایثارگران مربوط به سوم خرداد سالروز آزادسازی خرمشهر عزیز. در این باره چند نکته به نظر می رسد که باید بدانها پرداخته شود:
آقای روحانی! سرزمین نفت ما توسط 5+1 اشغال شده؟ این عین واقعیت است؟ آیا ما طرف حساب اصلی مان 5+1 است؟ ما غیر از آمریکا با بقیه چه مشکلی داریم؟ غیر از این است که دولت استکباری آمریکا با نمایش 5+1 خواسته تا مشروعیت جهانی ببخشید به تحریمهای ظالمانه اش؟
5+1 یعنی یک دنیا. آیا ما با کل دنیا مشکل داریم واقعا؟ به واقع اگر چنین است چرا فقط وزیر انرژی آمریکا به مذاکرات اضافه شد؟ بسیارخوب، وزرای انرژی چین و روسیه هم وارد مذاکرات می شدند اگر واقعا طرف حساب ما غیر از آمریکا 5+1 می باشد. چرا نشدند و نمی شوند؟ چون 5+1 صرفا یک بازی و شوی سیاسی است و نه واقعیت که ما در ملا عام 5+1 را طرف حساب خویش قرار دهیم. طرف حساب ما نزدیک به چهار دهه است که دولت استکباری آمریکاست و بس!
آقای روحانی! شما را دعوت می کنیم تا به این سخنان توجه ویژه ای کنید:
( بیانات امام خامنه ای در حرم رضوی. فروردین94):
بنده نگاه میکنم به سطح کشور، میبینم در بخشهای مختلفی که اتّفاقاً در بعضی از این بخشها فشار دشمنان و تحریم و امثال ذلک شدیدتر هم بوده است، بهخاطر همّت مسئولان و کارگران و جوانان علاقهمند، تولید پیش رفته است. این را من دارم مشاهده میکنم و میبینم؛ جلوی چشم همه است. فرض بفرمایید در زمینهی صنایع نظامی؛ شما امروز را مقایسه کنید با پانزده سال قبل یا بیست سال قبل یا حتّی ده سال قبل، میبینید ما پیشرفتهای شگرفی داشتیم؛ پیشرفتهای عجیب و غریبی داشتیم در زمینهی تولید نظامی. این در حالی است که تحریمهای دشمنان در خصوص مسائل نظامی شدیدتر است؛ مالِ امسال و پارسال هم نیست؛ از خیلی قبلها چنین تحریمهایی - با فشار زیاد - وجود داشته است امّا ما پیشرفت کردیم.
به نظر شما این بیانات چه معنا می دهد؟! جز این معنا که خرمشهرِ پیشرفت در صنایع نظامی با تولید داخلی و بدونِ نگاه به بیرون آزاد شد.
آقای روحانی! اینجا را هم بخوانید:
( بیانات امام خامنه ای در حرم رضوی. فروردین94):
یا در زمینهی علوم زیستی، زیست فنّاوری، ما پیشرفتهای زیادی کردیم؛ درحالیکه همان محدودیّتها، همان تحریمها وجود داشته است. حتّی در بعضی از دانشگاههای معروف دنیا به دانشجوی ایرانی اجازه نمیدادند که در این رشتهها درس بخواند، تحقیق کند، پیشرفت کند، درعینحال کشور در این علوم پیشرفتهای بسیار برجسته و نمایانی کرده است که این را همه مشاهده میکنند. کسانی که اهل اطّلاعند و مایلند اطّلاع داشته باشند، چیزهای محرمانهای نیست؛ اینها را میتوانند اطّلاع پیدا کنند.
به نظر شما آقای رئیس جمهور! خرمشهر دیگری را نیز بدون اتکا به بیرون از مرزها فتح نکرده ایم؟
آقای روحانی! خوب است باز هم مرور کنید:
امروز ما در زمینهی شرکتهای دانشبنیان [نسبت] به دهسال پیش و پانزدهسال پیش خیلی پیشرفت کردهایم؛ اینها همه در حال تحریم اتّفاق افتاده است. بله، اگر تحریم ظالمانهی دشمنان وجود نداشت، ممکن بود ما در همین زمینهها بیشتر پیش برویم - این را انکار نمیکنیم - البتّه ممکن هم بود که بیتوجّهی کنیم، نگاه نکنیم به نیازهای کشور و از پول نفت و واردات و امثال این چیزها به اموری بپردازیم که پیشرفتِ تولید را برای کشور به وجود نیاورد؛ این هم ممکن بود. یکمقدار واقعاً باید به این توجّه کنیم که یک مقدار از پیشرفتهای ما بر اثر منع از بیرون بوده است؛
آقای روحانی! خرمشهرِ پیشرفت در صنایع دانش بنیان هم توسط عناصر داخلی بدون نگاه به بیرون آزاد شد. نشد؟
جناب رئیس جمهور! به واقع برای رفع مشکل اقتصادی چه باید کرد؟ با چه عملیاتی باید این کار را کرد؟ آیا برای آزادسازی خرمشهر چه کردیم؟ جز برنامه عملیاتی همه جانبه توسط همه عناصر نظامی و اطلاعاتی و میدانی؟ شما برای فتح خرمشهرِ تحریم ، جز دیپلماسی و مذاکره چه راهکاری ارائه کرده اید؟
آقای روحانی ! همین چند روز گذشته و در دیدار با جمعی از کارگران سراسر کشور بود که امام خامنه ای فرمودند:
مشکلاتی که وجود دارد اوّلاً با گفتن و حرف زدن حل نمیشود؛ اقدام و ابتکار و عمل لازم است. ثانیاً [حلّ] مشکلات مجموعهی اقتصادی کشور را در درون کشور باید پیدا کرد؛ ستون فقرات هم عبارت است از تولید؛ ستون فقرات اقتصاد مقاومتی که ما عرض کردیم، عبارت است از تقویت تولید داخلی؛ اگر این کار تحقّق پیدا کرد و همّتها متوجّه به این مسئله شد، مسائل کار بتدریج حل میشود، کار ارزش پیدا میکند، کارگر ارزش پیدا میکند، اشتغال عمومی میشود، بیکاری که یک معضلی است در جامعه بتدریج کم میشود و از بین میرود. اساس کار، مسئلهی تولید است.
بفرمایید جناب روحانی عزیز! این هم رمز عملیات: " تولید"
و این هم شرح دیگری از امام خامنه ای که یادآوری کند با چه رویکردی می شود خرمشهر اقتصاد را حل کرد:
امام خامنه ای:
سیاستهای اقتصاد مقاومتی را به دستگاههای مختلف ابلاغ کردیم؛ امروز یکسال گذشته. اقتصاد مقاومتی برای کشور ضروری است؛ تحریم باشد هم لازم است، تحریم نباشد هم لازم است. آنروزی که تحریمی هم در این کشور وجود نداشته باشد، اقتصاد مقاومتی برای این کشور ضروری است، لازم است. اقتصاد مقاومتی یعنی ما بنای اقتصادی کشور را جوری تنظیم کنیم و ترتیب بدهیم که تکانههای جهانی در آن اثر نگذارد. یکروز عزا نگیریم که نفت از ۱۰۰ دلار رسید به ۴۵ دلار؛ یکروز عزا نگیریم که آمریکاییها ما را تهدید میکنند که فلانچیز و فلانچیز و فلانچیز را تحریم میکنیم یا عملاً تحریم بکنند؛ عزا نگیریم که اروپاییها کشتیرانیِ ما را تحریم کردند. اگر در کشور اقتصاد مقاومتی باشد، هیچکدام از این تکانههای بینالمللی نمیتواند به زندگی مردم آسیب وارد کند. اقتصاد مقاومتی یعنی این؛ یعنی در داخل کشور، ساختِ اقتصادی و بنای اقتصادی جوری باشد که از نیروهای مردم استفاده بشود، کمک واقعی گرفته بشود، برنامهریزی بشود، بنای اقتصادی استحکام پیدا کند - که من حالا مواردی را ذکر خواهم کرد که این کارها باید انجام بگیرد - تکیهی مسئولان کشور بر این باشد که حرکت اقتصادی کشور را اینجوری قرار بدهند. اگر این شد، شکوفایی خواهد شد؛ اگر این شد، از تهدید دشمن دیگر نمیترسیم، از تحریم دیگر تنمان نمیلرزد، از پایین افتادن قیمت نفت عزا نمیگیریم؛ این اقتصاد مقاومتی است. تکیهی عمدهی اقتصاد مقاومتی هم باز روی مردم است؛ روی تولید داخلی است.
آقای روحانی!
ما نمی گوییم شما به قول خود عمل کنید و همه مشکلات را صد روزه حل کنید. ما می خواهیم مسیر را درست برویم. چه مسیری عاقلانه تر از اقتصاد مقاومتی؟ چرا همه تخم مرغ ها را در سبد مذاکرات می گذارید؟ تا کی می خواهید چشم داشته باشید به نتیجه مذاکرات؟ آن هم مذاکره با دولتی با بن مایه دروغ و نیرنگ و فریب؟ آخر این چه تدبیری است که کل مملکت را گره بزنیم به سیاست خارجه و کل سیاست خارجه را هم پیوند بزنیم به مذاکرات ، آن هم مذاکره با جرثومه نیرنگ و فریب؟ مگر تجربه نیم قرن آمریکا هویدا نیست؟ مگر تجربه دوازده سال مذاکره هسته ای ما مشخص نیست؟
مساله این است که ما داریم هزینه استقلالمان را می دهیم. برای استقلال سیاسی مان صدها هزار شهید دادیم تا خرمشهر پس گرفته شد و سر تعظیم جلوی کسی فرو نیاوردیم. هم اکنون نیز برای استقلال علمی ایران اسلامی مان داریم هزینه می دهیم. خون هم داده ایم. شهید دانشمند هم داده ایم. اما سر تعظیم فرود نخواهیم آورد در مقابل هیچ زورگویی.
آری جناب روحانی! مساله این است...
مساله این است که ما بخواهیم در چارچوب منویات ولایت فقیه حرکت کنیم یا اینکه فقط در سخنانمان غیر صادقانه از رهبری دم بزنیم و به جای عمل و کار، بی مورد نامه نگاری کنیم.
مساله این است که پرچم زیبای استکبار ستیزی که امام عزیزمان در این سرزمین برافراشت را بخواهیم افراشته نگاه داریم یا اینکه دائما بر طبل سَبیل خودانگاشته خود بکوبیم؛
مساله این است که آیا ما قائلیم که تاریخ سالیان آتی ایران درباره ما چه تحلیلی خواهند کرد یا خیر؟ آیا آنها نخواهند گفت که در دهه 60 در زیر بمبارانها و موشک بارانها و تحریمها و جوان دادنها یک دنیا را شکست دادند اما سی سال بعد در مقابل تحریم اقتصادی در مقابل همان ها کم آوردند؟
مساله این است آقای روحانی!
