چرا اصلاح طلبان نقشی برای کارنامه دولت در پیروزهای خود در مجلس قائل نیستند؟

به گزارش عدالتخواهان گلستان"چند روزی از پایان انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی در دور دوم نگذشته است و موجی از تحلیل ها درباره این انتخابات در رسانه ها قابل مشاهده است. اصلاح طلبان که هنوز برای خود هم دلیل قانع کننده و یقین آوری ندارند، به شکلی تبلیغاتی فریاد پیروزی سر داده اند. به نظر می رسد اصلاح طبان از شیرین کردن دهانشان با کلمه پیروزی، بیشتر ایجاد یک جو روانی برای شروع مجلس آینده و اثرگذاری بر ترکیب هیأت رئیسه را دنبال می کنند.

اما اصلاح طلبان در کنار انبوهی از تحلیل های انتخاباتی و بیان ده ها عامل از شاهکار پیروزی خود، جای یک گزاره در اظهاراتشان تقریبا به صورت کامل، خالی است. آن گزاره این است که پس نقش کارنامه دولت در پیروزی آنها چیست؟

اصلاح طلبان این روزها برای پیروزی خود عوامل گاه عجیب و غریبی را مطرح می کنند ولی یک بار در گفتن این مطلب که کارنامه دولت تدبیر و امید چه نقشی در همان مقدار پیروزی شان در برخی حوزه های انتخابیه داشته سخن نگفته اند.

این روزها اصلاح طلبان می گویند، به نسبت گذشته عقل گراتر، متحدتر و با تدبیرتر و دوراندیش تر شده اند و تماما موفقیت های خود را محصول سیاست ورزی خود می دانند و اما دریغ از یک جمله که بگویند فلان موفقیت دولت هم سبب شد که دوباره صاحب پایگاه رای شده یا سرمایه رای‌شان تقویت بشود. اصلاح طلبان اساسا در موضوع اقتصاد و مسائل اجتماعی و سیاسی داخلی، نه تنها کارنامه ای برای دولت قائل نیستند بلکه خود را نیز در این زمینه منتقد می دانند.

اما این روزها که سعید حجاریان از تئوریسین های اصلاح طلب، می خواهد مجلس را به دو قطب برجامیان و نابرجامیان تقسیم کند، بیشتر از این قطب بندی می خواهد دستاویزی درست کند تا اصلاح طلبان بتوانند آرای بیشتری را در مجلس با خود همراه کنند، نه ایجاد فرصتی برای تبیین کارنامه دولت در برجام برای افکار عمومی. نکته جالب همین جاست که برجام ـ جدای از موفق یا ناموفق بودن حقیقی آن ـ در اصل کارنامه دولت محسوب می شود و نه اصلاح طلبان. تیمی که برجام را در دولت به فرجام رساند اصولا تیم اصلاح طلب محسوب نمی شود بلکه از اعتدالیون و دوستان و همکاران قدیمی حسن روحانی هستند. اصلاح طلبان بیشتر در نقش حامیان برجام ظاهر شده اند تا اینکه در جایگاه نقش آفرینی درباره آن باشند. به همین دلیل اصلاح طلبان در این دوره از انتخابات مجلس، بیشتر از برجام استفاده تبلیغاتی کردند و خود را به نوعی در برجام شریک کرده اند. البته از آن طرف قضیه، هم دولت و هم شخص حسن روحانی، برجام را کارنامه خود و تیم اعتدالیون و ثمره سیاست ورزی خود می شمارند. اعتدالیون، سرمایه اجتماعی برجام را از آن خود می دانند اما  از این طرف نیز اصلاح طلبان معتقدند اگر آنها نبودند، اصلا روحانی رئیس جمهور نمی شد که بخواهد برجامی را خلق کند. اما در این باره نکات دیگری هم قابل اشاره است:

دولت کارنامه ای جز برجام ندارد آن هم معلوم نیست که قابل افتخار بماند

اصولا دولت تدبیر و امید کارنامه قابل ملاحظه ای غیر از برجام ندارند که با آن بتوانند رای جمع کنند، هر چند آینده برجام همچنان مبهم است و معلوم نیست که آیندگان آن را تا چه حد یک سند قابل افتخار بدانند، همچنان که تنها حدود 20 نفر از 289 نماینده راه یافته به مجلس با تابلوی دولت، وارد بهارستان شده اند. اصلاح طلبان خود بیشتر از دیگران بدون کارنامه بودن دولت را درک می کنند و به همین دلیل در حوزه اقتصاد و مسائل اجتماعی و سیاسی داخلی، بیشتر منتقد هستند تا هم دچار آسیب در افکار عمومی منتقد نشوند و هم از الان تفکیکی در ثبت کارنامه به نسبت اعتدالیون داشته باشند.

اصلاح طلبان می دانند دیر یا زود زمان عبور از روحانی فرا می رسد

عدم علاقه به دفاع از کارنامه دولت توسط اصلاح طلبان خود نشانه این است که اصلاح طلبان معتقد به هزینه ساز بودن تلفیق کامل با دولت هستند و دیر یا زود، زمان برای عبور از روحانی فرا می رسد. هرچند که وقتی اصلاح طلبان دولت را رحم اجاره ای می بینند دیگر نمی توان انتظاری هم غیر از این داشت.

ریاست مجلس صحنه رقابت درون ائتلافی اعتدالیون و اصلاح طلبان

اصلاح طلبان روز به روز اظهاراتشان درباره دولت تدبیر و امید و اعتدالیون اطراف رئیس جمهور، شفاف تر می شود. برخی از آنان که روزگاری در اوائل ریاست جمهوری حسن روحانی، او را یک اصلاح طلب تمام عیار می دانستند، پس از اعلام نتایج انتخابات مجلس وی را از اصلاح طلب بودن پایین آورده و به عنوان یک شریک و هم ائتلافی صدا می کنند. این هم ائتلافی البته در چند سال آینده و آن روزی که اعتدالیون و اصلاح طلبان هر کدام به دنبال گزینه خود برای ریاست جمهوری بروند به رقیب درون ائتلافی هم تبدیل خواهد شد. هر چند که در همین روزها و در گمانه زنی ها برای ریاست آینده مجلس بین عارف و لاریجانی هم این شریک ـ اعتدالیون متمایل به لاریجانی ـ یک رقیب درون ائتلافی برای اصلاح طلبان در مجلس محسوب می شود.

دولت بی کارنامه، رفقای اصلاح طلبش را از دست می دهد

نهایت آنکه دولت بی کارنامه هیچ حامی را برای خود باقی نمی گذارد و دولت تدبیر و امید باید بداند که عدم موفقیت به خصوص در مسائل اقتصادی قبل از آنکه سبب نگرانی آنها از اقبال مردم به رقبای اصولگرای شان بشود، اول منجر به از دست دادن رفقای نیمه راه اصلاح طلبش خواهد شد و آنها مسیر خود را از اعتدال جدا خواهند کرد.