"محمدرضا بهرامی مشاورجوان سازمان تبليغات اسلامي ، محقق و نویسنده گلستاني در باب چیدمان ویترین مغازه ها و استفاده از مانکن های نامناسب در فروشگاه های پوشاک طی مطلبی نوشت: درماه مبارک رمضان به مراقبت بیشتر از عفاف و حجاب، حیا، حفظ حریم عفت عمومی و رعایت حقوق شهروندان سفارش شده است؛ در شرایط کنونی از جمله موارد قابل توجه و تاثیرگذار در خدشه دارشدن حریم عفت عمومی، به معرفی نمایش گذاشتن مانکن های بی حجاب در فروشگاه های پوشاک هست.
وقتی در خیابان های شهر گرگان به خصوص خیابان شالیکوبی (ولیعصر)قدم می زنید در بعضی از پاساژهای عرضه لباس با مغازه هایی روبرو می شوید که فروشندگان مانکن ها را بدون لباس و عریان یا با موها و لباسهای رنگارنگ و مدلهای غربی در پشت ویترین مغازه خود و در ملا عام گذاشته اند گویا بیشتر از ارائه لباس دانسته یا ندانسته به حرفه ترویج بد پوششی و عریانی مشغولند و سخت در تلاشند تا از یکدیگر در این کار پیشی بگیرند. ژست برخی از این مانکن ها و حالت هایی که ساخته شده یا قرار گرفته اند، به اندازه ای نامتعارف و زشت است که هیچ شباهت و سنخیتی با فرهنگ و تمدن ایرانی اسلامی ندارند؛ مغرور و بیتفاوت، غیرت و تعصب خانوادهها را به تمسخر گرفتهاند.
مانکن های باربی با حجابی برگرفته از غرب در ویترین اکثر این مغازه ها خود نمایی می کند و در جامعه اسلامی و شهر ما دیدن چنین مناظری اصلا جالب نیست و به سادگی می توان فهمید دشمن در جنگ نرم خود چقدر حساب شده عمل کرده است و جالب آن است که بدانید مسئولین شهر تا کنون اهتمامی ویژه و برخوردی قاطع با این فروشندگان نداشته و آنها را به حال خود رها کرده اند.
البته اینکه وجود مراکز تجاری و تفریحی در سطح شهرستان لازمه رشد و پیشرفت یک منطقه میباشد شکی نیست؛ اما آیا اینگونه رفتارها آنهم در یک شهر با اصالت و شهید پرور که هنوز هر مهمانی که به شهرمان می آید از آن به عنوان شهری مذهبی یاد می کند چنین مسئله ای را بر می تابد.
ناگفته نماند درباره این موضوع با سه گروه مواجه هستیم، گروه اول، کسانی هستند که عمداً از مانکن های بی حجاب و خارج از عرف نظام اسلامی استفاده می کنند و جیره خوار باندهایی هستند که می خواهند حجاب و عفاف را در جامعه مخدوش کنند که باید شناسایی و با آنها به شدت برخورد شود. گروه دوم، کسانی هستند که «غافل» هستند و برای کسب درآمد بیشتر به این راهها متوسل می شوند که باید به آنها تذکر داده شود و گروه سوم، گروهی هستند که «جاهل» هستند و باید هشدارهای مسئولان در زمینه استفاده های نامتعارف از مانکن ها، بیشتر شود تا همه افراد، آگاه شوند.در صورت برخورد سخت قانونی با متخلفان در این زمینه، همه حساب کار دستشان می آید.
در حال حاضر بخشی از این وظیفه ساماندهی مانکن های فروشگاه ها در حوزه دستگاه های نظارتی و بخشی در حوزه کاری خود اتاق اصناف و اتحادیه های صنف تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک است، یقینا کسانی که جواز می دهند در نظارت بر عملکرد هم دخیل هستند. البته دستگاه هایی به مانند صداوسیما ، اداره فرهنگ و ارشاداسلامی ، سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان صنعت ، معدن و تجارت ، ستاد صیانت از حریم امنیت عمومی و حقوق شهروندی ، ستاد احیاء امربه معروف و نهی از منکر، شهرداری ها، گمرک، دستگاه های قضایی و انتظامی در کناراتحادیه ها نسبت به توجیه ، آموزش و تذکر به صاحبان مغازه ها و فروشندگان اهتمام دارند؛ اما هنوز به نقطه مطلوب دست پیدا نکرده اند و این امر نیاز به مدیریت جهادی و عزم ملی مبتنی بر اخلاق اسلامی و قانون محکم و شفاف دارد.
مطمئنا برخورد با هنجارشکنی و بدحجابی نباید بهصورت کاریکاتوری در جامعه صورت بگیرد؛ اینکه مردم عادی را به دلیل بدحجابی مواخذه کنیم اما فروشندگان ومروجین این نوع پوششهای هنجارشکنانه را آزاد بگذاریم، نه باعقل سازگار است و نه با منطق. چهآنکه نتیجه چنین برخوردهایی تنها از دست دادن نیروهای مردمی که پشتوانه نظام هستند خواهد بود؛ در واقع این نوع برخوردها با جذب حداکثری و دفع حداقلی در تضاد است. به قول «بابا طاهر» که هرچه دیده بیند دل کند یاد…
وقتی که مانکنها و لباسهای نامتعارفشان را به حال خود رها کردهایم از جوانان که تنوع طلبی و الگوپذیری جزیی از طبع آنهاست چه انتظاری داریم که مورد مواخذه قرار بگیرند، اگرنمیتوانیم ماهوارهها را کنترل کنیم، مانکنهای فروشگاهها را که این روزها پیشقراولان بدحجابی و هنجارشکنی شدهاند را میتوانیم ساماندهی کنیم. اگر واقعا به دنبال اصلاح سبک زندگی در اجتماع هستیم و اگر نه همان بهتر که به کنفرانسهای خسته کننده و پر هزینه در این باره بپردازیم تا بیلان کاریمان ما را افرادی فعال نشان دهد.
از تبعات افزایش و مد شدن مانکنسیم فروشگاهی به دو مورد آن اشاره می شود: اولا بلوغ زودرس و تحریک جنسی پسران و دختران که از مقابل این مانکن ها عبور می کنند.
و ثانیا عادی سازی عریانی و بدپوششی یا به تعبیری معروف نشان دادن منکر و بلعکس که جزو سیاستهای منافقانه هست. فرد ناظر به ویژه کودکان و نوجوانان چنین آموزش می بینند که این الگوی درست پوشش است و ثالثا.......
بهترین راهکارهای مقابله با چنین پدیده زشت و زننده این است که می بایست در کنار آموزش های تربیتی در کنار خانواده و آموزش و پروش، رسانه و نهادهای فرهنگی؛ اولا فروشندگان با هماهنگی و نظارت اتاق اصناف و اتحادیه ها نسبت به اختصاص محلی مناسب برای عرضه و نمایش لباس زیر زنانه و لباس شب با استفاده از مانکن های مروج حجاب و الزام به نصب تابلوی «ورود آقایان ممنوع» اقدام نمایند.
ثانیا گمرک با ناجا از ورود غیرقانونی پوشاک نقش دار و با نماد غربی و مدل های غیراسلامی از مبادی غیر رسمی جلوگیری نماید.
ثالثا اتحادیه و بسیج صنف پوشاک تولیدکنندگان مانکن را شناسایی و تشویق کنند تا در صدد تولید نوعی مانکن مناسب و مروج حجاب و عفاف باشند بطوریکه ویژگی های آناتومی بدن انسان را داشته باشد ولی نگرانیهای اجتماعی را نیز لحاظ کرده باشد.
رابعا اعطای تسهیلات جایگزینی مانکن (گرفتن مانکن های نامناسب و تحویل دادن مانکن های جدید با حداقل قیمت) البته مانکن های جمع آوری شده به مواد اولیه یا اصلاح شده جهت عرضه مجدد و تأمین بخشی از هزینه طرح تبدیل کرد.
خامسا شناسایی عوامل یا همان «علتها» می تواند بخشی از روند مبارزه و مقابله ما با یک ناهنجاری و یا ضد ارزش باشد. ما نمی توانیم و نباید با معلول مبارزه کنیم، چه اینکه مبارزه با معلول خیلی دوامی ندارد و به نوعی مُسَکِّن و التیام دهنده مقطعی به حساب می آید اما مبارزه با «علت» در واقع ریشه کن کردن مجموعه عوامل دخیل در آسیب های اجتماعی و فرهنگی است. حالا این عوامل به وجود آورنده ناهنجاری ها می تواند داخلی یا خارجی باشد؛ به طور مثال ممکن است یکی از عوامل داخلی عدم اطلاع رسانی دینی به بدنه جامعه به شکل مستدل و مستند است. به کلام دیگر باید بر روی تمام این عوامل بررسی و تدقیق بیشتری صورت بگیرد.
علی ایحال امیدوارم روزی برسد که به جای افتخار فروشندگان به خارجی بودن کالاهایشان با بهره برداری از مانکن های مروج عریانی، لباس هایی مطابق فرهنگ و کاملا ایرانی افتخارشان باشد.
دیگر اینکه با انعکاس این اخبار و تصاویر بی حیایی در رسانه های دیداری، اراده ای برای جمع کردن بساط این بی عفتی ها ایجاد شود و روز به روز شاهد رشد این معضل اجتماعی در سیمای بازار و مغازه های شهر دارالمومنین گرگان و سایر شهرهای کشورعزیزمان نباشیم؛ البته باید منتظر بود و دید که مسئولان و متولیان فرهنگی با یک وحدت رویه و اراده لازم در مقابل این جنگ نرم دشمن دست به کار می شوند و فکری به حال مغازههای شهرخود کنند و برخورد قاطعی با آن دسته از افرادی که قانون شکنی کرده و در اماکن عمومی، بی حجابی و بی حیایی را ترویج می کنند انجام می دهند یا اینکه با بی توجهی و نگاه تساهلی، به پیشرفت این پدیده نامیمون و برنامه ریزی شده که بنیان غنی فرهنگی و سبک زندگی اسلامی و ایرانی ما را هدف گرفته، کمک خواهند کرد!
کوتاه سخن آنکه: درباره استفاده از مانکن در برخی مغازهها نظربرخی از مراجع را داشته باشیم آیتالله مکارمشیرازی در پاسخ به پرسش:« در برخی مغازهها جهت جلب مشتری، مانکن دارند که هم عامل تحریک و هم ترویج فرهنگ بیگانه است. حکم سودی که از این طریق بدست میآید، چیست؟ گفتند:این کار حرام است و درآمد آن نیز خالی از کراهت نیست.»
آیت الله سبحانی در پاسخ به پرسش :«آيا استفاده از مانكن زن در ويترين و جلوى مغازه عمومى جايز است؟ گفتند: بهره گيرى از مانكن هاى زن براى تبليغات كالا در صورتى كه باعث نشر مفاسد اخلاقى باشد، حرام است .
ضمنا بنا داریم به شرط توفیق و حیات در فرصت های بعدی، درباره مانکن های جاندار و زنده که با آرایش غلیظ و غیر متعارف و نیز لباس های جلف و ضد فرهنگی، ماموریت مانکن های بی جان را تکمیل می کنند به بحث و تحلیل بنشینیم.گلستان ما
