در حاليكه اصلاح طلبان توانستند 21 كرسي شوراي شهر تهران را نصيب خود سازند، يك موضوع همچنان در دستور كار آنهاست و آن نيز ادامه تخريب و نقد غيرمنصفانه شهردار كنوني پايتخت است.
به گزارش پایگاه عدالت خواهان"محمدباقر قاليباف 12 سال بر كسي شهرداري تهران تكيه زد و در اين مدت اقدامات قابل توجهي از خود بر جاي گذاشت.
در اين ميان از زمان بر روي كار آمدن قاليباف در پايتخت تا به امروز آتش توپخانه رسانه ها و فعالين اصلاح طلب به سمت او نشانه رفته و شهردار تهران با وجود اقدامات مثبت در سيبل مقابل اين طيف قرار داشت.
شيب تخريب شهردار تهران در زمان انتخابات مختلف تندتر از هميشه مي شد و زمانيكه قاليباف براي انتخابات رياست جمهوري نامزد مي شد، پرونده هاي ويژه اي براي تخريب او گشوده مي گرديد.
اين داستان همچون سريالي در هر دوره اي تكرار مي شد ولي در انتخابات سال 96 با وجود كناره گيري قاليباف از انتخابات، وي همچنان به عنوان يكي از سوژه هاي اصلي تخريب اصلاح طلبان و حاميان دولت است. عمده ترين دليل براي ادامه چنين روندي را مي توان در انتخابات شوراي پنجم شهر تهران ديد.
با راي آوري تمامي 21 نفر ليست اميد در انتخابات شوراي پايتخت، بدون ترديد يك شهردار اصلاح طلب يا حامي دولت بر صندلي شهرداري در خيابان بهشت تكيه خواهد زد.
پستي كه پس از 14 سال بار ديگر در اختيار اصلاح طلبان قرار مي گيرد. يكي از مهمرين دلايلي كه باعث شد تا در 14 سال قبل اصلاح طلبان اين پست را از دست بدهند، عملكرد شوراي اول و شهرداران اصلاح طلبي بود كه 4 سال شهر را به خاطر زدوبندها، درگيري هاي سياسي و حاشيه سازي ها تعطيل كردند و مردم را از اداره مناسب تهران نااميد ساختند.
پيش از آن نيز غلامحسين كرباسچي، شهردار مجرم و متخلف، كارنامه اي سياه و ننگين از خود برجاي گذاشته بود كه شهرداري را به دفتر حزبي اصلاح طلبان تبديل كرد و با رانت خواري و ويژه خواري، امكانات بيت المال در جهت منافع شخصي و حزبي به كار برده بود.
سابقه اصلاح طلبان در مديريت شهري به هيچ وجه روشن و مناسب نيست و اين چيزي نيست كه از خاطر افكار عمومي رفته باشد. حال پس از 14 سال بار ديگر آنها سكان هدايت شهر را در دست گرفته اند و در صورتيكه همان عملكرد تكرار شود، اعتماد عمومي نسبت به آنها براي هميشه از بين خواهد رفت.
شهرداري پايتخت همچون دولتي كوچكي است كه هميشه در كانون توجهات كليه مردم كشور و 12 ميليون تهراني قرار دارد و عملكرد شهردار و شورا بر جريان سياسي حامي نيز تاثيرگذار است.
از سوي ديگر در كنار چنين مولفه اي، در 12 سال اخير، پايتخت ايران به كارگاه سازندگي بزرگي تبديل شده كه مدير آن در هر ماه يك پروژه بزرگ را افتتاح كرده و در سال 2008 نيز به عنوان 8 شهردار برتر جهان انتخاب شد.
برخي از پروژه ها مانند درياچه شهداي خليج فارس، برج ميلاد، پل طبيعت و حمل و نقل عمومي تهران در کنگره جهانی متروپلیس، مسابقه بینالمللی مدیریت پروژه ها، جایزه بین المللی تعالی مدیریت پروژه توانستند رتبه هاي برتر را براي كشور و شهرداري تهران كسب كنند.
پایگاه اینترنتی اکونومیست مردادماه سال پیش مانند هر سال برای سال 2016 نیز گزارش و فهرستی درباره بهترین و بدترین شهرهای جهان ارائه کرد. براساس این گزارش جایگاه تهران اگرچه در مقام 126 از 140 کشور است، ولی این رتبه در پنج سال گذشته مدام بهتر شده است. برای مثال، تهران سال 2015 در مقام 130 قرار داشت و سال 95 در عمل چهار رتبه وضعیت آن ارتقاء پیدا کرده است.
جالب اینجاست که تهران در لیست ده شهری که از نظر اکونومیست بیشترین پیشرفت را در سالهای اخیر کسب کرده اند رتبه نخست را کسب کرده است. پس از انتخاب شهرداری تهران به عنوان یک شهردار موفق و مطرح شدن نام تهران در میان شهرهای بزرگ جهان، برگزاری اجلاس شهرداران کلانشهرهای آسیایی و ایجاد دبیرخانه دائمی این اجلاس در تهران، شاید، یکی از مهم ترین اتفاقات در عرصه دیپلماسی شهری برای پایتخت ایران بود.
در سال 2011 نيز مدیریت شهری تهران توانست به عنوان یکی از 5 شهر برتر دنیا در حوزه حمل و نقل عمومی مورد تقدیر اجلاس بین المللی حمل و نقل پایدار قرار گیرد. سازمان ملل متحد و همچنین چند انجمن مطرح در سطح بین المللی از تهران به دلیل تلاش برای ارتقای سطح کیفیت زندگی شهری تقدیر کرده و جایزه ویژه مترو پلیس را به این شهر اختصاص دادند. همچنین در مراسم ششمین دوره جایزه مدیریت سبز، جایزه بنیاد جهانی انرژی در سال 2012 به شهرداری تهران اعطا شد.
اين موارد تنها گوشه اي از افتخارات شهرداري تهران در طول 12 سال گذشته است و مي توان شاخص هاي بسياري را در موفقيت مديريت شهري در سال هاي اخير به آن افزود. ليست بلندي از موفقيت هاي قاليباف در مديريت تهران شامل اقدامات اجتماعي و فرهنگي نيز مي شود.
رسيدن طول خطوط مترو به 300 كيلومتر، 11 خط بي آر تي، سرانه فضاي سبز از 8 متر به 17 متر مربع، احداث بيش از 2200 بوستان و پارك، بهره برداري از صدها فرهنگ سرا، مددسرا و مراكز ترك اعتياد بهاران، حمايت از زنان سرپرست خانوار، كودكان كار و معلولان، احداث 520 كيلومتر بزرگراه و صدها پروژه شهري ديگر، عملكرد و كارنامه اي است كه هر شخصي در پست شهرداري تهران نمي تواند به راحتي به آن دست يابد.
به طور كلي بيش از 50 درصد از زيرساخت هاي شهري در حوزه هاي مختلف عمراني، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي، در يك دهه اخير احداث شده و همين موضوع باعث هراس اصلاح طلبان در زمان ورود به ساختمان خيابان بهشت شده است. انتظارات و توقع شهروندان تهراني در زمينه خدمات رساني شهرداري تهران به ميزاني افزايش يافته كه هرگونه خللي در آن باعث نارضايتي مردم خواهد شد.
در ميان مديران اصلاح طلب و حامي دولت كه براي تصدي پست شهرداري مطرح شده اند، كسي با كارنامه اجرايي حتي نزديك به عملكرد قاليباف وجود ندارد و تمامي اين مديران با رويكردهاي سنتي و متكي بر مدل هاي غربي آشنايي با مديريت جهادي و انقلابي ندارند كه در طول شبانه روز 17 ساعت را به كار اختصاص دهند و بر سر تمامي پروژه ها و مشكلات و مسائل شهري به صورت مستقيم حضور داشته و بر امور نظارت داشته باشند.
تخريب و سياه نمايي از كارنامه قاليباف تنها راهي است كه اصلاح طلبان و رسانه هاي حامي براي سال هاي پيش رو در نظر گرفته اند تا با معرفي شهر به عنوان شهر سوخته يا تحويل گرفتن ويرانه، اقدامات و كم كاري هاي بعدي خود را توجيه كنند.
هزينه هاي بسياري نيز در اين راستا صورت گرفته تا با خريد و اجاره كانال ها و صفحاتي در شبكه هاي اجتماعي پروژه سياه نمايي با قوت بيشتري در ميان افكار عمومي ادامه يابد و به اين صورت شهردار بعدي تهران كه اصلاح طلب خواهد بود از افزايش انتظارات در خدمات رساني شهرداري تهران مصون بماند و افكار عمومي را با تخريب ها و بهانه تراشي ها از مديريت قبلي پايتخت، سرگرم نگه دارند.
هرچند در كوتاه مدت شايد اين حربه پاسخكو باشد ولي در درازمدت با افزايش مشكلات و معضلات در حوزه شهري، ديگر نمي توان با كليدواژه شهر سوخته، شهروندان را معطل نگه داشت.
