به گزارش پایگاه عدالت خواهان"روزنامه آرمان گفتوگویی با محمد سلامتی فعال سیاسی اصلاحطلب انجام داده است که بخش هایی از آن را در ادامه میخوانید.
- مشکل بیکاری گریبانگیر همه اقشار جامعه از قشر روستایی گرفته تا شهری و از اقشار کم درآمد تا متوسط را در برمیگیرد. برای ایجاد اشتغال حمایت از صنایع داخلی ضروری است. حمایت از تولیدات کشاورزی نیز کمک شایانی به امراشتغال میکند. حمایت از سرمایهگذاریهای داخلی و خارجی نیز از عوامل ایجاد اشتغال و رفع بیکاری است. گرچه مهمترین مشکل درحال حاضر به نظر من مشکل اقتصادی است، اما این تنها مسالهای نیست که باید به آن پرداخت. شرایط بیش از هر زمان دیگری اقتضا میکند که فضا برای تعاطی افکار و برخورد اندیشهها، برای نخبگان و به ویژه جوانان فراهم آید. لذا این نیز یکی از اهم برنامهها باید باشد.
- بدنه جامعه متاسفانه تحقق وعدهها را از سوی روحانی از سال ۹۲ تاکنون آن طور که باید احساس نکرده است. بنابراین، این نگرانی نسبت به حمایت اقشاری از مردم از روحانی وجود دارد. زیرا ایشان نسبت به وعدههای خود تعللهایی داشته است. دولت برای تحقق وعدههای خود باید اقداماتی انجام میداد که مستلزم ایجاد تغییراتی در کابینه بود، اما این اقدامات صورت نپذیرفت.
- ممکن است عدهای نسبت به رای به روحانی منفعل شوند. به عبارت دیگر با ادامه این روند آرای روحانی نسبت به قبل کاهش پیدا کند. از این رو این نقدها تا حدی درست است. در حقیقت مردم میگویند که از برجام و سیاستهای اقتصادی دولت چیزی عاید ما نشد. به همین دلیل نگرانیم که اقشاری از جامعه انگیزه رای مجدد به روحانی را نداشته باشند. حتی اگر از اقشار مختلف جامعه نیز بپرسیم آنها میگویند از برجام چیزی عاید ما نشده است. تقریبا حق با آنهاست چون گرچه در خوشبینانهترین حالت، آثار برجام در میان مدت و درازمدت قابل حصول است، اما متاسفانه شیوه تبلیغات دولت انتظار حصول کوتاهمدت را به وجود آورده است.
- به نظرمن روحانی نباید همه کارها را به برجام گره میزد. او باید به موازات حل مساله هستهای درجهت استفاده ازمنابع داخلی برای تحرک بخشیدن به اقتصاد اقدام میکرد که نکرد. از آن بدتر اینکه با عدم تغییر برای اصلاح ودرجهت جبران مافات و بیتوجهی به پیشنهادات حتی دوستان نزدیک مواجه شدیم که بهطور طبیعی این شبهه راپیش میآورد که نکند وی انگیزه برای کاندیداشدن در سال آینده را ندارد.
- وقتی عملکرد آقای روحانی و کمتوجهی او را نسبت به برخی از امور میبینم به این نتیجه میرسم که شاید دیگر او انگیزهای برای کاندیدا شدن مجدد ندارد. زیرا اگر فردی انگیزه قوی برای ادامه حضور در صحنه را داشته باشد، نسبت به انتقادات دلسوزانه حساستر عمل میکند و با نگاهی تیزبینانهتر مسائل و انتقادها را مورد حلاجی قرار میدهد، اما متاسفانه این کار تاکنون در حد انتظار انجام نشده است. به همین علت ما نگران اقشاری از جامعه هستیم که باتوجه به برخی از عملکردها، انگیزه رای مجدد به آقای روحانی را از دست بدهند.
بنابراین دکترروحانی باید بیش از پیش دنبال تحقق و اجرای شعارهایی که به مردم وعده داده بودند، باشد. در این صورت مردم نسبت به رای مجدد به آقای روحانی ترغیب میشوند و ایشان میتواند نتیجه انتخابات ۹۶ را به نفع خود رقم بزند، در غیر این صورت نگرانی نسبت به آینده رای روحانی همچنان وجود دارد. البته این انتقادها به آقای روحانی چیزی از اهمیت کارهای ارزندهاش نمیکاهد.
- رئیسجمهور به عنوان یک شخصیت سیاسی نباید وعدههایی بدهد که در حیطه اختیارش نیست. آقای روحانی قاعدتا میدانست مساله رفع حصر در حیطه اختیارات رئیسجمهور نیست.
- حمایت سرنوشتسازاصلاحطلبان از روحانی در انتخابات ۹۲ به هیچ رو قابل انکار نیست. اگر این حمایت نبود بیتردید روحانی موفق به کسب جایگاه ریاستجمهوری نمیشد، اما اصلاحطلبان مطالبات خود را در حدی تنظیم کردند که شرایط اقتضا میکرد. این جریان در طی این چهار سال هیچ فشاری به آقای روحانی وارد نکردند تا مناصبی را در اختیار اصلاحطلبان قرار دهد.
