برنامه سازان برنامه تلویزیونی "فیتیله جمعه تعطیله"، در یکی از نمایش های خود، با لهجه آذری به اجرای برنامه می پردازند و چون برنامه جنبه طنز و کودکانه ای داشته، سکانس ها و دیالوگ های رد و بدل شده میان بازیگران، باعث آزرده خاطر شدن برخی از هموطنان آذری زبان کشور شده است.
مسئولان صداو سیما نیز نمایش پخش شده در شبکه دو را مورد بازخواست و توبیخ قرار داده اند و چند تن از مدیران شبکه را نیز از کار برکنار کردند. حتی سرافراز، رئیس صدا و سیما به طور رسمی از آذری زبانان عذرخواهی کرد. اما با تعطیل کردن برنامه و عذرخواهی رسمی مسئولان صداو سیما، به نظر می رسد عده ای فرصت طلب، فیتیله را بهانه ای بسیار مناسب برای عقده گشایی های خود دیده اند و خوراک رسانه ای مناسبی را در اختیار منافقین، تجزیه طلبان و ضدانقلاب ها داده اند.
آنچه مشخص است، برنامه های تولیدی تصویری و شنیداری چه در صدا و سیما و چه در بخش های دیگر چون سینما، تئاتر و... شامل کلیه ژانرها می شود و طنز نیز در این میان یکی از حوزه های اصلی برای سرگرمی و تولید برنامه هاست. در برنامه های بسیاری که از تلویزیون پخش شده، لهجه های مختلف و زبان های گوناگونی استفاده شده است. برای مثال در برنامه خندوانه، شخصیت جناب خان، از لهجه جنوبی استفاده می کند و حتی بسیاری از ویژگی ها و خصلت های آبادانی ها و جنوبی ها را به طنز بیان می کند. آیا در این مورد باید رستاخیز جنوب علیه خندوانه به را بیفتاد؟ در برنامه طنز کلاه قرمزی، جناب همساده، به لهجه شیرین شیرازی سخن می گوید و حتی ویژگی های شیرازی ها را که در لطیفه ها مورد استفاده قرار می گیرد، به زبان طنز بیان می کند. تا به امروز دیده نشده، شیرازی ها از این کارکتر دلگیر باشند. سریال پرمخاطب پایتخت که میلیون ها بیننده را پای گیرنده ها میخکوب می کرد، به لهجه شمالی یا مازندرانی بود که بلاهت ها و شوخی های بسیاری در آن بود که می توان گفت در مقایسه با برنامه فیتیله مایه طنز بیشتری داشت و از این دست برنامه ها بسیار فراوان هستند.
به این موارد همچنان می توان افزود. فیلم های سینمایی و تلویزیونی با شخصیت های طنزی که به زبان ها و لهجه های مختلف ایرانی صحبت می کنند، آیا می توان این نوع برنامه ها را توهین آمیز دانست یا اینکه باید برنامه های طنز صدا و سیما را به خاطر جلوگیری از رنجش قوم یا قومیتی، با زیرنویس پخش کرد. حتی فارسی زبان ها می توانند به این خاطر از صدا و سیما بخواهند که دیگر برنامه های طنز به زبان فارسی پخش نشود. بنابراین چنین استدلالی به دور از منطق و عقل است.
حتی ممکن است در برخی از برنامه ها و نوشته های رسانه های، به صورت کاملا سهوی به قومیتی توهین شود، همانگونه که برنامه فیتیله را به این خاطر محکوم کرده اند، ولی این خط مشی صدا و سیما نیست و اتفاقا صدا و سیمای ایران، در پرداختن به موضوعات قومی و قومیتی تا به امروز جنبه احتیاط را به خوبی رعایت کرده و حتی افراط در این رعایت باعث حذف برنامه ها وسریال های بسیاری شده است.
اما در این میان و با پخش برنامه مختص کودکان فیتیله و واکنش های مربوط به آن، برخی از کسانی که به خاطر پخش این برنامه، بهانه کافی را برای فرافکنی به دست آوردند، فرصت را غنیمت شمرده و بر طبل جدایی طلبی و نژادپرستی در ایران می کوبند. آنها آذری زبانان ایران را که "تورک" می نامند، قربانی تبیعض نژادی و توهین در ایران می دانند و حقوق آنها را پایمال شده می بینند و خواهان جدایی استان های آذری زبان از ایران هستند. پان ترک های تجزیه طلب، کعبه آمال خود را کشور آذربایجان و ترکیه در نظر می گیرند و حتی در رسانه ها، روزنامه ها و شبکه های اجتماعی با خط گیری از سرویس های اطلاعاتی کشورهای بیگانه، بر جدایی طلبی و سواستفاده از ترکیب قومیتی ایران، می کوبند.
در روزهای اخیر، اخبار و گزارش های مختلفی از توهین به آذری زبان ها توسط رسانه ها و شبکه های مربوط به پان ترک ها منتشر شده و با جوسازی مسموم سعی در سواستفاده از احساسات پاک هموطنان آذری زبان را دارند. آنها با راه اندازی و تهییج تجمعاتی در سطح برخی از شهرهای استان آذربایجان، شعارهای ساختارشکنانه سر داده و نمادهای پان تورکی را به نمایش درآوردند.
در همین راستا نیز رسانه های ضدانقلابی مانند بی بی سی فارسی، ایران وایر و خودنویس، تحلیل ها و گزارش های این تجمعات محدود را پوشش گسترده داده و سیاست های جمهوری اسلامی را در صدا و سیما و مسائل مربوط به قومیت ها به نقد غیرمنصفانه ای گذاشته اند. سو استفاده از موضوعات قومیتی یکی از فرصت های بی نظیری است که این رسانه ها از آن بهره می برند و علاوه بر اینکه دستور کار ویژه ای برای پرداختن و تفرقه انداختن میان قومیت ها دارند، از برخی از جریانات به وجود آمده در داخل نیز نهایت استفاده را می برند.
حال در ایران، قومیت های مختلف آذری، لری، کرد، بلوچ، عرب و ... وجود دارند که همگی بر ایرانی بودن خود تاکید دارند و تفاوت های قومیتی را نه یک تهدید بلکه موهبتی می دانند که باعث غنی شدن فرهنگ ایرانی در جهان شده است. در منطقه ای که قدرت های غربی بر تمایزهای نژادی و قومی دامن می زنند و از آن برای ایجاد جنگ های داخلی و منطقه ای بهره می برند، ایران یکی از کشورهایست که به خاطر وجود حس قوی وطن دوستی، تاکنون قربانی توطئه های دشمنان نشده است. ولی در این میان برخی از تجزیه طلبان در قالب هایی مانند پان تورک، پژاک، پان عرب و ... ساز جدایی و تقابل با حکومت را می زنند و از کوچکترین اتفاق مانند برنامه فیتیله، برای پیشبرد اهداف شوم خود سواستفاده می کنند.
اینکه افرادی متعلق به یک زبان یا قومیت، به دلیل اتفاقی که آن را توهین به خود می دانند و مسئولان مربوطه نیز به خاطر این اتفاق، عذرخواهی کرده و دست به توبیخ مسببان آن می زنند، باز هم اصرار به تجمعات غیرقانونی دارند و دست به اقدامات هنجارشکنانه و خارج از عرف می زنند و بهانه به دست دشمنان ایران اسلامی می دهند تا با سواستفاده از احساسات هیجانی آنها، به شانتاژ خبری علیه ایران بزنند، خود آتش بر خرمن تفرقه زدن است. مسلما، بیشتر کسانی که از قومیت خاصی هستند، مخالف چنین اقداماتی هستند و خود آنها اولین کسانی خواهند بود که آن را محکوم خواهند کرد.
