سخن از نقد پیامبر و معصومین (ع) نشانۀی بی تقوایی است

به گزارش پایگاه عدالت خواهان"آیت الله سید حبیب‌ الله قدمی با ارسال یاداشتی به این پایگاه نوشت:

بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحیمِ
آقای روحانی (رئیس جمهور) اخیرا گفت: «وقتی پیغمبر یک صحبتی می کرد طرف بلند میشد روبروی پیغمبر و میگفت" أَ مِنَ اللهِ أ مِنک" یعنی: این حرف را که میزنی نظر خودته یا خدا به تو وحی کرده؟ اگر میگفت از طرف خدا است، قبول می‌کرد و اگر می‌گفت از طرف من است، انتقاد می‌کرد و میگفت من قبول ندارم».

آنچه در کتب معتبر روائی و تفسیری و تاریخی در مورد پرسش از رسول خدا به عبارت "أَ مِن الله ..." آمده است سه مورد:
مورد اول: پیامبر اکرم (ص) به مسلمانان امر فرموده بودند که به حضرت علی (ع) به اسم أمیر المؤمنین سلام کنند که دو نفر از صحابه پرسیدند: «أَ مِنَ اللهِ و رسولِهِ؟ قال نعم» یعنی: این فرمان از جانب خدا و از جانب رسول خدا است؟ فرمود: بله (کتاب سلیم به قیس /897)

مورد دوم: در مورد نصب حضرت علی (ع) به جانشینی در غدیر خم نیز بعضی آمدند و همان سوال را پرسیدند (أَ مِنَ اللهِ و رسولِهِ؟ قال نعم) و همان پاسخ را گرفتند. (تقسیر قمی جلد1 ص 389 و جلد2 ص334). ولی در نقلی دیگر آمده است که آنها پرسیدند: «أَ مِنَ اللَّهِ أَمْ مِنْ رَسُولِهِ؟!» پیامبر (ص) پاسخ دادند: «مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ رَسُولِهِ» یعنی از جنب خدا و از جانب من است (المسترشد في إمامة علي بن أبي طالب عليه السلام، ص: 584).

مورد سوم: ابی بصیر می‌گوید نزد امام باقر (ع) نشسته بودم مردی در مورد ولایت حضرت علی (ع) سخن گفت و پرسید «أَ مِنَ‏ اللَّهِ‏ أَوْ مِنْ رَسُولِهِ» امام (ع) خشمگین شد و گفت: «وَيْحَكَ» پیامبر (ص) بیشتر از هر کسی از خدا می‌ترسید از اینکه چیزی بگوید که خدا به آن امر نکرده باشد... (الكافي (ط - الإسلامية) / ج‏1 / 290 / باب ما نص الله عز و جل و رسوله على الأئمة ع واحدا فواحدا ..... ص : 286).

اما آنچه را رئیس جمهور گفت: «پیامبر گفته باشد از جانب من است و بعد کسی بگوید من قبول ندارم و انتقاد کند» چیزی یک بیش از یک توهّم و خیال پردازی نیست و اگر هم در جایی کسی چنین اتفاقی افتاده باشد قطعا سوال کننده از مؤمنین نبود بلکه از منافقان بود یعنی هرگز این سوال از طرف حضرت علی (ع) و سلمان و ... نبود چون آنها به خوبی می‌دانستند که خدای حکیم در سورۀ حشر فرموده است: «آنچه را که رسول خدا فرمان داده است بگیرید و آنچه را که نهی کرده است ترک کنید».

بنابراین سخن از نقد پیامبر و معصومین (ع) نشانۀی بی تقوایی است و اینگونه سخن گفتن یک نوع لجن پراکنی است و در صورتی که ریاست جمهوری از گفته‌هایش توبه کند مؤمنان باید راه خود را از او جدا کنند نسبت به گفته‌ایش برائت بجویند تا در معصیتش شریک نشوند.