به گزارش پایگاه خبری عدالت خواهان گلستان"، سال 1394 شمسی در حالی ساعات پایانی خود را سپری می کند که شعار این سال "دولت و ملت؛ همدلی و همزبانی" نام داشت و رهبر معظم انقلاب در اولین روز بهار 94، در پیام نوروزی خود آن را برای سال جدید برگزیدند و در بیانات خود در حرم رضوی، آن را تبیین کردند. ایشان در بخشی از بیانات خود در حرم مطهر رضوی با خاطر نشان کردن وجود انتقاد نسبت به عملکرد دولت ها، بر همدلی مردم با دولت نیز تاکید کردند:
" به مردم این توصیه را عرض میکنم که با دولت بایستی مهربانانه و با نگاه همراهی و همدلی سخن گفت، هم به مسئولان کشور – در سه قوّه – این را تأکید میکنم که آنها هم باید با منتقدین خود و با کسانی که از آنها انتقاد میکنند رفتار مناسبی داشته باشند، آنها را تحقیر نکنند، به آنها اهانت نکنند؛ تحقیر مخالفان از سوی مسئولان، خلاف تدبیر و خلاف حکمت است. من مردم عزیزمان را به بیتفاوتی دعوت نمیکنم، به نظارت نکردن دعوت نمیکنم؛ آنها را به اهتمام در مسائل اساسی کشور دعوت میکنم؛ امّا اصرار میکنم که برخوردها نه از سوی مردم نسبت به مسئولین و نه از سوی مسئولین نسبت به منتقدین، تخریبی نباید باشد؛ نه تحقیر باشد، نه اهانت باشد. ممکن است در یک قضیّهای، یک عدّهای دغدغه داشته باشند؛ دغدغه داشتن جرم نیست؛ دلواپس بودن جرم نیست. میتوانند کسانی حقیقتاً نسبت به یک مسئلهی مهم و حسّاس کشور، احساس دلواپسی و دغدغهمندی کنند؛ هیچ مانعی ندارد؛ امّا این بهمعنای متّهم کردن نباشد، بهمعنای نادیده گرفتن زحمات و خدمات نباشد. از آن طرف هم دولت و طرفداران دولت به کسانی که ابراز دغدغه و دلواپسی میکنند، بایستی اهانتی نکنند. من این را صریحاً به ملّت عزیزمان عرض میکنم – قبلاً هم گفتم – من از همهی دولتها در دوران مسئولیّت خودم حمایت کردم؛ از این دولت هم حمایت میکنم. هرجا هم لازم باشد تذکّر میدهم؛ البتّه چک سفید امضا هم به کسی نمیدهم. نگاه میکنم به عملکردها و برحسب عملکردها قضاوت میکنم و به توفیق الهی و به کمک الهی، برحسب عملکردها هم عمل خواهم کرد. این مطلب اوّل در توضیح و تبیین آنچه بهعنوان شعار سال – همدلی و همزبانیِ میان دولت و ملّت – مطرح کردیم؛ همدل باشند، همزبان باشند و همکاری کنند و در کنار هم به سوی رفع مشکلات حرکت کنند."
رهبر معظم انقلاب با مشخص کردن شعار سال 94، رابطه میان کارگزار و کارفرما را براساس همدلی و همزبانی طرح ریزی کردند. ایشان در پیام نورزی خود به ملت ایران عنوان داشتند برای رسیدن به اهداف «پیشرفت اقتصادی»، «اقتدار و عزت منطقهای و بینالمللی»، «جهشهای علمی بهمعنای واقعی»، «عدالت قضایی و اقتصادی» و «ایمان و معنویت» شرط همراهی میان دولت و مردم ضروری است و دستیابی به این اهداف خارج از ظرفیت های نظام و کشور نیست.
بررسی پرونده سال و ارزیابی میزان تحقق شعار همدلی و همزبانی، با توجه به شاخص ها و تحولات روی داده نشان می دهد، مردم در آزمون های پیش رو سربلند بر آمده اند و دولت نیز با اولویت قرار دادن برخی از موضوعات، سعی بر آن داشت تا حدودی وعدهای خود را در زمینه های سیاست خارجی و اقتصادی تحقق ببخشد. اما بخش مهمی از انتظارات کارفرمایان یا همان مردم از کارگزاران دولت یازدهم، بهبود اوضاع رکودزده اقتصادی در سال 94 بود و در این مهم، تکانه های خاصی در اقتصاد کشور را شاهد نبودیم و بار دیگر دولت سال 95 را، موعد فرا رسیدن رونق اقتصاد دانست.
در میان پرونده های مهم سیاسی که همچون دیگر صحنه ها نیازمند همراهی افکار عمومی جامعه ایران و دولتمردان بود، موضوع هسته ای و انتخابات جایگاه ویژه ای داشتند. بیش از 12 سال از شروع مذاکرات هسته ای می گذشت و بستن این پرونده در دستور کار دولت یازدهم به دلایل مختلفی قرار داشت.
پرونده هسته ای ایران و مذاکرات با کشورهای 1+5، در آغاز سال 94، روزهای حساس خود را سپری می کرد و با توافقات صورت گرفته در ژنو کار برای نهایی کردن قرارداد هسته ای به اوایل سال 94 کشیده شد و تیم مذاکره کننده هسته ای ایران به رهبری ظریف از 25 اسفند تا 13 فروردین در لوزان سوئیس به سر می بردند و در نهایت توافق لوزان به دست آمد. تفاهم نامه لوزان راه را برای رسیدن به توافق نهایی هسته ای هموار می کرد.
در این بین بر اساس شعار همدلی و همزبانی دولت و ملت، پرونده هسته ای که به یکی از مهم ترین موضوعات تاریخ انقلاب اسلامی بدل شده بود، حمایت مردمی را نیز برای هرگونه تصمیم گیری نیازمند بود. مردم ایران شرایط سختی را در دوران تحریم ها سپری کردند و این کار را با ایستادگی و مقاومت مثال زدنی با وجود کمبودها و معظلات اقتصادی صورت دادند. در آزمون تحریم ها، همچون دوران جنگ تحمیلی، مردم ایران پیروز نهایی بودند. با شروع کار مذاکرات هسته ای، ولی همین مردم از تحولات مذاکرات نامحرم تشخیص داده شدند و مسئولان دولتی سعی در پنهانکاری و دادن اطلاعات قطره چکانی به مردم را داشتند. حتی مجلس شورای اسلامی که نماد خانه ملت بود نیز از جزئیات مذاکرات مطلع نبود و دولت سیاست بسته ای را در اطلاع رسانی روند مذاکرات در پیش گرفته بود. این طرز برخورد دولت را نمی توان با شعار همدلی و همزبانی منطبق دانست. کسانی که تمام رنج های تحریم را تحمل کرده بودند، در روند مهمترین پرونده دهه ایران، نامحرم تشخیص داده شدند.
مردم ایران بارها ثابت کرده اند که در صورت اعتماد متقابل میان آنها و دولتشان، با قاطعیت با برنامه های دولتی همراهی خواهند کرد. همین عدم اعتماد شکل گرفته بود که بسیاری از مردم علی رغم اصرارهای دولت برای انصراف از دریافت یارانه نقدی، از این امر خودداری کردند. موضوعی که نشان داد مردم به آینده اقدامات دولت، اطمینان کافی را ندارند.
با نهایی شدن مذاکرات و توافق هسته ای در 23 تیر، دولت همچنان به تک روی های خود در این زمینه ادامه داد و برای بررسی و تصویب برجام در مجلس شورای اسلامی به جای همکاری، سنگ اندازی کرد. ماجرای تصویب کلیات و جزئیات طرح اقدام متناسب و متقابل جمهوری اسلامی ایران در اجرای برنامه جامع اقدام مشترک میان جمهوری اسلامی ایران و 1+5 و عدم ارائه لایحه از سوی دولت، روزهای ناخوش خانه ملت بود.
در سوی دیگر ماجرا اما در سالی که می بایست به جای ایجاد دودستگی و تفرقه، شعار وحدت سر داده می شد، شخصیت های سیاسی و رسانه های حامی دولت بر طبل تندرو و میانه رو کوبیدند و منتقدان را با انواع چوب دلواپسی و تندرویی نواختند. منتقدان و مخالفان روند مذاکرات هسته ای، از سوی دولت طرد شدند و مسئولان دولتی نشان دادن تاب تحمل انتقاد را آنگونه که در ابتدای شروع کار خود شعار داده بودند، ندارند.
با بسته شدن پرونده هسته ای، موعد تحقق وعده ها فرا رسید و مردم چشم انتظار گشایش های واقعی اقتصادی در زندگی روزمره خود بودند ولی برخلاف آنچه منادیان امید، نوید داده بودند، کلید در قفل رکود اقتصادی نچرخید و بازارها واکنش سردی به توافق هسته ای نشان دادند. انتظاری که مردم پس از مدت ها همدلی با دولت داشتند، تحرک و رونق اقتصادی بود نه تحرک دولت برای قطع یارانه ها و افزایش قیمت کالاهای و خدمات اساسی.
با وجود تمامی بدقولی های دولت در تحقق شعارها و وعده ها، مردم ایران همچنان همدلانه به پای کشور و نظام ایستاند و در بزنگاه های مهم سیاسی، در معنای واقعی، به شعار سال عمل کردند. راهپیمایی روز قدس، 13 آبان و 22 بهمن، اوج همدلی و همزبانی را نشان داد. در نهایت در روز 7 اسفند آزمون سیاسی مهمی در کشور برگزار شد که برندگان اصلی آن ورای کش و قوس های جریان های سیاسی درگیر در عرصه سیاسی، میلیون ها مردمی بودند که نشان دادند در منطقه پرآشوب خاورمیانه، استثنایی عمل می کنند. مردمی که برای آبادنی و پیشرفت کشور ایران اسلامی، اتحاد و انسجام خود را به رخ جهانیان کشاندند و جلوه ای از یک ملت بالنده و استوار را نشان دادند. ملتی که قدر نظام جمهوری اسلامی و اقتدار و قدرت ناشی از آن را می دانند.
اما در آزمون انتخابات مجلس دهم و مجلس پنجم خبرگان دولت ثابت کرد که به نفع برخی از جریان های سیاسی عمل و تبلیغ کرد و موضع بیطرفی را به کناری نهاد. در دوران تبلیغات انتخابات نیز بار دیگر دوقطبی و تندرو خواندن منتقدان وجریان های رقیب دنبال شد و علی رغم توصیه های بزرگان نظام، نیروهای انقلابی و حزب اللهی، تندرو نامیده شدند. یکی از معیارهای اصلی همدلی و همزبانی میان دولت و ملت، احترام به وحدت و عدم پیگیری دوقطبی های سیاسی برای بهره برداری در عرصه های سیاسی است ولی این معیار از سوی دولت رعایت نشد و پیروزی یک جریان حامی در انتخابات به نظر می رسد برای دولت مهم تر از همدلی در جامعه بود.
روزشمار سال 94 در حالی به انتهای خود رسید که شعار همدلی و همزبانی میان دولت و ملت در تحولات و بزنگاه های مختلف سیاسی در طول سال به آزمون گذاشته شد که کفه ترازو مانند همیشه به نفع مردمی سنگینی می کند که همواره منافع ملی و بلندمدت کشور را اولویت اصلی خود می دانند و اسیر بازی های سیاسی و تکروی های دولت و جریان های سیاسی نمی شوند. هر چند دولت یازدهم سعی کرد براساس برداشت های خود از مدل های مدیریتی در اداره امور اجرایی کشور تبعیت کند و شعارهای خود را محقق سازد، ولی نتوانست آنچنان که باید، اعتماد عمومی را در عمل به وعده ها جلب کند و همچون همیشه یا آن را منوط به برخی پیش درآمدها یا موکول به ماهها و سال های دیگر کرد. سال همدلی و همزبانی برای دولت و ملت، سالی بود که ملت به وعده های خود در همراهی، همزبانی و همدلی با دولت عمل کرد و انتظار می رود با چنین توشه ای که دولت به عنوان کارگزار ملت از مذاکرات هسته ای و انتخابات به دست آورد، در سال 95، در نهایت بخش های از همدلی ها را جبران کند.
