به گزارش پایگاه عدالت خواهان" اولین دور از انتخابات ریاستجمهوری فرانسه امروز یکشنبه ۲۳ آوریل آغاز شده است. در صورتی که هیچ یک از نامزدها نتوانند بیش از نیمی از آرا (۵۰ درصد به علاوه یک) را به خود اختصاص دهند، دور دوم انتخابات روی ۷ ماه مه برگزار خواهد شد.
انتخابات ریاستجمهوری فرانسه معمولاً به این دلیل که نامزدها نمیتوانند اکثریت آرا را کسب کنند در دو دور برگزار میشود، اما در صورتی که نامزدی بتواند در دور اول اکثریت آرا را به خود اختصاص بدهد بدون نیاز به دور دوم به کاخ الیزه راه خواهد یافت.
«فرنسوا اولاند»، رئیسجمهور فعلی و مستقر فرانسه از حزب سوسیالیست در حالی که مجاز به شرکت در این انتخابات بود به دلیل نتایج ضعیف در نظرسنجیها اعلام کرد که در این رقابت شرکت نخواهد کرد تا اولین رئیسجمهور مستقر فرانسه باشد که از رقابت برای بازماندن در قدرت انصراف میدهد. تحلیلگران این انتخابات فرانسه را یکی از مبهمترین رأیگیریها در سراسر تاریخ سیاست این کشور میدانند.
از جمله دیگر ویژگیهای منحصر به فرد این دور از انتخابات ریاستجمهوری فرانسه این است که برای اولین بار نامزدهای آن از طریق شرکت در رأیگیریهای درونحزبی انتخاب شدند.
این انتخابات در شرایطی برگزار میشود که فرانسه به عنوان دومین اقتصاد بزرگ در حوزه پولی یورو با نرخ بالای بیکاری و عملکرد ضعیف اقتصادی بعد از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ رو به روست. از طرف دیگر، در سایه وقوع چندین حمله تروریستی در فرانسه، مسائل امنیتی از جمله مهمترین محورهای مورد بحث در این انتخابات است. مسائل سیاست خارجی نیز با توجه به بحران کشورهای سوریه و یمن، روی کار آمدن دونالد ترامپ در آمریکا و قدرت گرفتن جریانهای راست افراطی در کشورهای غربی، این انتخابات را بیش از پیش در مدار توجه قرار داده است.
در حال حاضر یازده نامزد در انتخابات ریاستجمهوری فرانسه با یکدیگر رقابت میکنند که پنج نفر از آنها نامزدهای پیشتاز محسوب میشوند. نگاهی خواهیم داشت به مهمترین کاندیداهای انتخابات ریاستجمهوری فرانسه و دیدگاههای آنها درباره مسائل مختلف سیاست خارجی.
«امانوئل ماکرون»- اروپاییترین رویای فرانسوی
«ماکرون» ۳۹ ساله در صورت پیروزی در رأیگیری روز یکشنبه میتواند به جوانترین رئیسجمهور فرانسه تبدیل شود. در صورتی که نتایج نظرسنجیها درست از آب در بیایند وی از آرای کافی برای رفتن به دور دوم انتخابات را خواهد داشت. «ماکرون» در میان نامزدها به عنوان فردی که بیشترین گرایش را به سمت باقی ماندن فرانسه در اتحادیه اروپا را دارد شناخته میشود. این سیاستمدار در این دور از انتخابات به عنوان نامزد مستقل ثبتنام کرده است.
وی در موضوع سوریه، هم از مذاکرات با دولت سوریه و هم از مداخله نظامی علیه این کشور حمایت کرده است. ماکرون ژانویه سال جاری با انتقاد از سیاست دولت فعلی فرانسه خواستار اتحاذ رویکردی متوازنتر در قبال سوریه شده بود و گفته بود که پاریس بایستی با تمامی طرفهای درگیر در این جنگ از جمله دولت بشار اسد گفتوگو کند.
این سیاستمدار فرانسوی، علیرغم این، در آوریل سال جاری و در بحبوحه حادثه شیمیایی مشکوک در منطقه «خان شیخون» در استان ادلب سوریه گفته بود که بایستی علیه دولت سوریه از مداخله بینالمللی استفاده شود.
از ماکرون که قبلاً وزیر اقتصاد فرانسه بوده به دلیل بیتجربگیاش برای انجام این سمت انتقاد شده است.
«مارین لوپن»- آیا سونامی پوپولیسم، فرانسه را هم میلرزاند؟
نامزد حزب راست افراطی «جبهه ملی» در آخرین نظرسنجیها دوشادوش ماکرون حرکت کرده است. دیدگاههای «لوپن» از آن جهت که پیروزیاش در میانه سونامی پیروزی سیاستمداران پوپولیست میتواند به معنی زلزله دیگری بر اندام اروپا باشد، مورد توجه ویژه قرار گرفته است.
لوپن در میان رأیدهندگان فرانسوی به عنوان تهدیدی در برابر ساختارهای سیاسی حاکم نگریسته میشود. وعده خارج کردن فرانسه از اتحادیه اروپا، کاهش مالیات و افزایش کمکهای تأمین اجتماعی را داده است، اما وعده اصلیاش کاهش ۸۰ درصدی نرخ مهاجرت به فرانسه است. او، مشابه ترامپ و شاید هم به تقلید از او وعده افزایش مالیات برای شرکتهای استخدامکننده کارگران خارجی را داده است.
علیرغم این، لوپن نسبت به ترامپ دیدگاههای میانهروتری درباره مسائل منطقه و ایران دارد. وی روز ۲۰ فوریه در سفری به بیروت، بشار اسد را «تنها راه حل پایدار» برای جلوگیری از قدرت گرفتن داعش در سوریه دانست.
نامزد حزب جبهه ملی، علاوه بر این، بارها تأکید کرده است که فرانسه بایستی برای مبارزه با داعش و گروههای تروریستی خودش را از عربستان سعودی و قطر دور کرده و به روسیه و ایران نزدیک کند.
«فرانسوا فیون»- آیا «پنلوپهگیت» قربانی میگیرد؟
این نامزد محافظهکار، تا قبل از افشای پرونده رسوایی مالیاش - که این روزها در فرانسه به «پنلوپهگیت» مشهور شده - دستکم بر اساس نظرسنجیها یکی از شانسهای اصلی ورود به کاخ الیزه به شمار میرفت. فیون ۶۳ ساله که بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ نخستوزیر فرانسه بوده به سوء استفاده از قدرت برای پرداخت صدها هزار یورو دستمزد به همسر و فرزندانش، بدون انجام هیچ کاری متهم شده است.
علیرغم این، فیون را نمیتوان نامزد از پیشبازنده تلقی کرد چرا که او در نظرسنجیهایی که از رقابتی تنگاتنگ و نامعلوم حکایت میکنند تنها ۶ درصد از رقیبش «مارکون» عقبتر است.
«فیون» در زمینه سیاست خارجی طرفدار سرکوب گروههای سلفی و گروههای مرتبط با اخوان المسلمین است. وی همچنین از طرفداران مذاکره با دولت بشار اسد و ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه برای حل بحران سوریه است.
فیون، نوامبر سال ۲۰۱۵ بعد از حملات تروریستی در پاریس خواستار تشکیل ائتلافی جهانی با مشارکت دولتهای ایران، عراق، سوریه و حزبالله لبنان برای شکست داعش شد.
او در آن زمان در مصاحبه با یک رادیو فرانسوی گفت: «ما باید از ایران که متعهد به شکست داعش است حمایت کنیم. میدانیم که عده زیادی به خصوص در اسرائیل درباره این دیدگاه اظهارنظر خواهند کرد. »
اندکی بعد از این نظرات، فیون در مارس سال ۲۰۱۶ برای گفتوگو درباره راهبرد بینالمللی جهت شکست داعش و یافتن راهی برای خل و فصل بحران سوریه عازم ایران شد.
«بنوا آمون» - جنگطلب و امپریالیسمخواه
بنوا آمون ۴۹ ساله بعد از شکست غیرمنتظره مانوئل والس، نخستوزیر فرانسه در انتخابات داخلی حزب «سوسیالیست» به عنوان نامزد این حزب انتخاب شد. آمون پیشتر وزیر آموزش و پروش فرانسه بوده است.
به گفته برخی از تحلیلگران بعد از پیروزی دونالد ترامپ راهیابی «آمون» به کاخ الیزه که خواستار گسترش امپریالیسم فرانسه است میتواند احتمال وقوع جنگ تمامعیار بین قدرتها را افزایش دهد. «آمون» در سیاست خارجی قرابت فکری زیادی با طرز فکر مسلط در سیا و بخشهایی از امپریالیسم اروپایی و آمریکا دارد که روسیه را دشمن میبینند و از تداوم جنگ در سوریه حمایت میکنند.
«آمون»، از موفقیت ایران، روسیه و ترکیه در برقراری آتشبس در سوریه با این دیدگاه که به کاهش نفوذ واشنگتن و قدرتهای اروپایی شده، انتقاد کرده است. او گفت: «من نمیخواهم در سوریه شاهد آتشبسی باشم که بدون حضور سازمان ملل، اتحادیه اروپا، آمریکاییها و جوامع عرب ایجاد میشود. »
دیدگاههای «آمون» درباره افزایش بودجه نظامی فرانسه به ۳ درصد تولید ناخالص داخلی این کشو، چهرهجنگطلب ساخته شده از او را تکمیل میکند.
«ژان لوک ملانشون»-غربستیز و ضد امپریالیسم
این سیاستمدار ۶۵ ساله در سال ۲۰۰۸ از حزب سوسیالیست جدا شد و حزب چپ را پایهگذاری کرد. او که در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۱۲ با کسب یازده درصد آرا چهارم شد شعارش را در این دور از انتخابات «فرانسه تسلیمنشدنی» قرار داده است.
در زمینه سیاست خارجی، او منتقد سیاستهای دولت فعلی فرانسه است و معقتد است که مداخلههای این کشور، بدون داشتن چشماندازهای سیاسی به ایجاد بحرانهای فعلی منجر شده است. اخیراً در مصاحبهای با العربی الجدید، گفته که برخی از کشورهایی که فرانسه خود را متحد آنها میدانند مانند آمریکا با مداخلهای که در عراق انجام دادهاند مقصر بیثباتی فعلی در خاورمیانه هستند.
ملانشن معتقد است که فرانسه برای حل بحرانهای سوریه و یمن بایستی ائتلاف خود را با کشورهایی که برای این کشور انزوا به همراه دارند قطع کرده و تمرکزش را بر راه حلهای سیاسی قرار دهد. او همچنین میگوید که در بحران اسرائیل و فلسطین هم دیدگاه مشابهی بایستی حاکم باشد. ملانشن گفته که کشور فلسطین بایستی به رسمیت شناخته شود.
این سیاستمدار حزب چرب فرانسه، به علاوه معتقد است که جنگهای کشورهای غربی علیه تروریسم بیشتر به این دلیل ناکام مانده که هدف اصلی این کشور، نه حذف گروههای تروریستی بلکه حفظ حضور نظامیشان در منطقه بوده است.
او میگوید: «هنگامی که دشمنان ما تمامی وقتی که لازم دارند را رد اختیار داشته باشند شکست محتوم است. ما نباید نقشی که عراق در رشد تروریسم داشته است را نادیده بگیریم. خط فکری آمریکا که رهبران کشور ما هم آن را تکرار میکنند این است که داعش محصول بحران سوریه و حتی ساخته دست دولت این کشور بود. اما داعش اول در عراق شکل گرفت، زمانی که متجاوزان به این کشور آن را نابود کردند و بعد، این کشور رها شد تا زمانی که تفرقههای قومی و مذهبی در آن با شکلگیری یک نهاد مرتجعف تقویت شد. داعش محصول این حوادث است، اما ما هنوز درس نگرفتهایم. مداخلهجوییهای ما هنوز همان روال سابق را دارند. آنها تبلیغات تروریستها را تقویت میکنند. »
