دولتی که مدعی بود می خواهد فضای باز ایجاد کند و از خودرایی و استبداد رای به خدا پناه می برد

به گزارش عدالت خواهان گلستان"روز افتتاحیه یکی از فرهنگی ترین واقعه کشور، بوی امنیتی داد. دولتی که خود را متخصص امورات امنیتی و امنیت ملی می دانست به جای فضا سازی و ترویج راهبردهای لازم در زمینه ی مطبوعات، حمایت اقتصادی از وضعیت بد مطبوعات و نیز فضا سازی برای حضور مردم و پیوند مردم با مطبوعات، انگار در جلسه ی کمیسیون های امنیتی نشسته و تمامی مسائل امنیتی را در حال تحلیل و بررسی است.


رئیس محترم جمهور که شخصا روزگار بسیاری در شورای عالی امنیت ملی حضور دارد چه در قالب رئیس این شورا و دبیر و حتی عضو، موضوعاتی را مطرح ساخت که جریان مطبوعات کشور در روز نمایشگاه مطبوعات امنیتی نمود. برهمین اساس ذکر چند نکته قابل اهمیت است :


1- دولت محترم در شرایطی قرار گرفته که دو سال از عمر خود را در تمامی موضوعات به مسئله ی هسته ای گره زد و از ابتدا نیز چرخیدن چر زندگی مردم را به چرخش سانتی فیوژ های هسته ای پیوند زده بود. در کنار این موضوع وزرا و معاونین محترم ایشان نیز بسیاری از موضوعات مرتبط و یا نامرتبط همچون جهش چشمگیر سینما!!! بهبود در کیفیت آب و هوا، حل مشکلا زنان، بیکاری، ازدواج جوانان، سرعت خرو از رکود، رفع مشکل بیمه ی زنان خانه دار(که دیگر این موضوع واقعا مسئله اش فارغ از هر زاویه ای دیده شود ربطی به تحریم ندارد) در مسئله ی مناقشات هسته ای دیده شده بود.

حال که فضای هسته ای با برجام تمام شد و کشور در شرایطی قرار داد که برجام می توانست موجب دو دستگی و درگیری داخلی شود، تدبیر رهبری معظم انقلاب مسیر اختلاف را به مسیر وحدت سوق داد و بایستی منتظر ماند و دید آیا این وعده ی مشاور اقتصادی رئیس جمهور در مورد بازگشت به شرایط پیش از تحریم ظرف یک سال به وقع می پیوندد یا نه! زمانی که همه چشم ها منتظر چنین برنامه ریزی هستند، سخن از حواشی و موضوعات فرعی و تعویض فرع و اصل، نشان می دهد یا دولت در این وعده ها کمی عجولانه رفتار کرد یا خبری از این وعده ها نیست که حواشی مهم تر از اصل ماجرا شد! اینجاست که باید به دولت محترم گفت: «علیکم بالمتون لابالحواشی!» چرا در شرایطی که موضوع هسته ای در هر شرایطی در حال حل شدن است این چنین فضا را به درگیری و دو قطبی سازی می برند!


2- طبق اصول قانون اساسی، قوای کشور از یک دیگر جدا هستند و این جدا بودن نبایستی مانع از حمله یک قوا به قوای دیگر به دلایل مختلف باشد. حمله ی شدید رئیس جمهور به قوه ی قضاییه در شرایطی که بیگانگان با حمله به اصول اصلی اسلام به ویژه حدود الهی به دنبال تخریب و ایجاد یاس و نا امیدی در میان صفوف مردم و القای ناکارآمدی دستگاه قضا هستند، نمی تواند توجیه منطقی داشته باشد. از آن بهتر پاسخ متقن رئیس قوه ی قضاییه مبنی بر استمرار حمایت از دولت است.

در شرایطی که همه قوا اعم از قضاییه و مقننه می خواهند دولت را یاری کند، چرا دولت کاری می کند که موجب شکاف قوا و یاد و خاطره ی دولت دهم و شخص محمود احمدی نژاد زنده شود. مگر دولت محترم نمی تواند اشکالات قضایی را متذکرا در جلسات سران قوه مطرح سازد و یا اگر مستند به ادله ای است در هیئت عالی حل اختلاف میان قوا مطرح نماید! آیا دولت اینقدر مبسوط الید شده است؟


3- در شرایطی که چند ماه به انتخابات و فضای رقابتی میان گروه های مختلف سیاسی در داخل مانده است، مطرح سازی فضای امنیتی در جامعه می تواند پوست موزی باشد که زیر پای خود دولت قرار گیرد. دولتی که مدعی بود می خواهد فضای باز ایجاد کند و از خودرایی و استبداد رای به خدا پناه می برد، این بار نتواند چنین موضوعیتی ایجاد کند خود مقصری و خودناکارآمد نشان دادن است. 


بهتر بود که دولت محترم در شرایطی که منتقدانش در نمایشگاه مطبوعات حضور نداشت، مسئله را جویا می شد و می دانست انتقاد هیچ وقت بد نیست و این صبر است که دولت را عزت مند می کند. در شرایطی که مسئله ی یارانه ی مطبوعات به عنوان ابزار فشار دولت جهت مدیریت منابع روزنامه ها و ممانعت از نقد راهبردهای سیاسی است، حمله به منتقدان چه ماحصلی برای دولت جز نشان دادن پایین بودن صبر دولت و نداشتن قدرت تحمل پذیری است.

همینکه دولت مانع نشد تا معاون مطبوعاتی به عنوان نماینده ی دولت هم کرسی رای داشته باشد و هم در انتخابات شرکت کند و رای صاحبان رسانه را بدست آورد، اینجا بود که انتظارات از وزیر محترم ممانعت از شکل گیری این لابی بود. آیا حداقل برای حفظ ظاهر هم شد، نمی توانست دولت یک فرد دیگر را به عنوان نماینده رسانه های حمایت کند تا دو رای در یک نفر جمع نشود!؟


از آن بدتر چرایی حواشی پراکنی دولت است. با این روش بسیاری از جامعه نخبگانی حتی حامی دولت هم واقعیت های موجود را راحت تر درک می کنند که دولت محترم یازدهم نمی تواند وعده های سیاسی – اقتصادی و فرهنگی خود را جامعه عمل بپوشاند و با حواشی فقط استراتژی «بگذریم» را می شناسد! در چنین شرایطی یقینا نخبگان جامعه آبروی خود را پای این دولت نمی گذارند و دولت با جامعه نخبگانی هم دچار مشکل می شود.
 

بهتر است رئیس محترم دولت به این بخش ها هم توجه کند تا شاید مسئله ی امنیتی کردن فضای کشور موجب ریزش رای خودش نباشد.