روزنامه تلگراف، یک روز بعد از انتخاب ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا نوشت گرچه آمریکا تنها یکی از 6 کشور طرف مذاکره هستهای با ایران بود که توافق هستهای را پذیرفت اما خود باراک اوباما مدعی بود بیشتر اعتبار توافق سال 2015 برای وی است و سعی داشت از آن به عنوان بزرگترین دستاورد سیاست خارجی خود در 8 سال دوره ریاست جمهوریاش یاد کند.
تلگراف یادآور شد، در طول تبلیغات انتخاباتی ترامپ بارها از این توافق انتقاد کرد و در مناظرات انتخاباتی هم گفت که این توافق بدترین توافقی بوده که تا کنون به امضا رسیده است. ترامپ یک بار هم اینگونه توییت کرده بود «ایران به تعویق انداختن توافق هستهای را ادامه میدهد و این درحالیست که پشت سر اقدامات بدی میکند. زمان آن رسیده که تحریمها را دوبرابر کنیم.»
نویسنده در ادامه نوشت، حسن روحانی رئیس جمهوری ایران از اعلام نتیجه انتخابات آمریکا گفت توافق هستهای به تصویب شورای امنیت سازمان ملل رسیده و از سوی هیچ دولتی لغو نمیشود.
تلگراف افزود، اما در حال حاضر این جمهوریخواهان هستند که بر کنگره و کاخ سفید تسلط دارند بنابراین میراث ایران اوباما، از سوی آنها به شدت تهدید میشود بویژه اینکه ایران هیچ نشانهای از پایان انزجار چند دههای خود علیه آمریکا نشان نداده است.
نویسنده در ادامه مدعی شد از سوی دیگر، مداخله رو به افزایش ایران و نیروهای سپاه آن در خاورمیانه برای مقابله با رژیمهای حامی غرب بویژه در خلیج فارس، دلیل دیگر برای دولت جدید آمریکا در تقابل با ایران خواهد بود.
این یادداشت تصریح کرد، اما دولت ترامپ به جای از سرگیری خصومت با ایران، باید به دنبال راه حلی برای یک بحران طولانی در منطقه خاورمیانه باشد که آن مساله بحران طولانی مدت سوریه است.
همچنین نویسنده درباره مساله سوریه و روسیه نوشت، ترامپ آماده استفاده از رویکردی دوستانهتر با «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهور روسیه است و پوتین هم فورا انتخاب وی را به رئیس جمهوری آمریکا تبریک گفت.
تلگراف افزود، خود ترامپ هم در طول تبلیغات انتخاباتی گفته بود برای حل بحران سوریه باید فورا ساختار تروریستی داعش را از بین برد و از آنجایی که پوتین هم همیشه گفته است باید داعش را از بین برد و داعش تهدید بزرگتری از اسد است، سخنان ترامپ برای پوتین خوشایند خواهد بود.
در انتها نویسنده تصریح کرد، بنابراین عاقلانه است که بگوییم در دوره ریاست جمهوری ترامپ روابطی سازندهتر میان واشنگتن و مسکو برقرار میشود که نه تنها به حل بحران سوریه بلکه به حل مسایلی که امنیت جهانی را تهدید میکنند، خواهد انجامید.
