به گزارش پایگاه عدالت خواهان" پایگاه آمریکایی هاتایر (hotair) در یادداشتی به بررسی گزینه های محتمل ترامپ برای پست وزارت خارجه پرداخته است.
این رسانه آمریکایی از تشکیل کابینه متحد که بتواند مشکلی را حل کند ابراز ناامیدی کرده و به انتقاد از دیدگاه های متناقض و نامشخص رئیس جمهور جدید ایالات متحده می پردازد.
خلاصه ای از این نوشتار که زیر عنوان "جان بولتون، نامزد پست وزارت خارجه: توافق هسته ای ایران را پاره کنید/ باب کورکر، نامزد پست وزارت خارجه: توافق هسته ای ایران را پاره نکنید" منتشر شده به شرح زیر است:
هرگز نمی گویم، نامزدهای پست واحدی در کابینه (وزارت خارجه آمریکا) باید در همه چیز نظر مشابهی داشته باشند اما احتمالا باید در موضوعات بزرگ و کلیدی که با توجه به تصمیم اتخاذ شده می توانند به درگیری های بزرگ نظامی منجر شوند، نظر مشابهی ارائه دهند. آیا اینگونه نیست؟
این شبیه درنظر گرفتن دو شخص مختلف برای وزارت خارجه در حدود سال 2005 توسط جرج بوش است که یکی خواستار اعزام 50.000 نظامی بیشتر به عراق و دیگری خواستار عقب نشینی از این کشور بوده باشد. شما می توانید حدس بزنید که یکی از این نامزدها به سادگی از رقابت برای اتخاذ پست وزارت خارجه، کنار زده می شد چون دیدگاهش با نظر بوش که خواستار اجرای سیاست خارجی مورد نظر خود بود فاصله بسیاری داشت.
اما اکنون حدس زدن نتیجه تناقض موجود در دیدگاه های بولتون و کورکر ناممکن است چون تشخیص دیدگاه خود ترامپ کار بسیار سختی است. آیا او یک جنگطب است یا یک صلحطلب؟
آیا ترامپ می خواهد در همان روز اول توافق ایران را آتش بزند یا فرصت کار به این توافق خواهد داد؟ و اگر او آتش زدن توافق را انتخاب کند، این اقدام چه پیامدهایی بر همکاری ایران و اسد در مبارزه با تروریسم خواهد داشت؟ پاسخ این است که "ما واقعا نمی دانیم" چراکه ترامپ مانند موارد دیگر در این مورد نیز حرف های متناقضی زده است.
"راس دوتات" مقاله نویس روزنامه نیویورک تایمز (nytimes) در یادداشت اخیر خود ابراز شگفتی کرده که اگر ترامپ در نهایت یک جنگ طلب تمام عیار مثل بولتون را به جای چهره آرام تری مثل کورکر به عنوان وزیر خارجه انتخاب کند، چه اتفاقی برای دیدگاه محتاطانه وی در سیاست خارجه خواهد افتاد؟
وی پرسیده که آیا احتیاط ترامپ بر بولتون تاثیر خواهد گذاشت یا پرخاشگری و جنگ طلبی بولتون، ترامپ را تحت تاثیر قرار خواهد داد؟
اما از آنجا که ترامپ، ناآزموده و انعطاف پذیر می باشد، کاملا ممکن است درصورت انتخاب چهره های جنگ طلب تمام عیار برای پست های کلیدی، در سال دوم دولت ترامپ ما شورشیان اوکراینی و سوری را مسلح سازیم. این اقدام، یک قدرت نمایی جدید دربرابر روسیه خواهد بود و مناقشات تازه ای را به دنبال خواهد داشت.
در واقع این همان چیزی است که بسیاری از اعضای حزب جمهوری خواه صراحتا به دنبال آن هستند؛ چه در سیاست خارجه و چه در بسیاری از عرصه های دیگر.
ما باید منتظر چیزی بیشتر از آن باشیم که در خلال مبارزات انتخاباتی ترامپ شاهد بودیم که با عوام گرایی و پوپولیسم به قدرت دست یافت اما برنامه ای برای اجرا ندارد. پیش فرض دولت ترامپ، ایجاد هرج و مرج و جنگی بیرحمانه خواهد بود.
بجای یک تیم منسجم که در رویکردی واحد متحد باشند، به نظر می رسد به احتمال قوی معجونی از محافظه کاران جنگ طلب، چهره های سنتی حزب جمهوری خواه و ناسیونالیست های همنظر با ترامپ در کابینه دولت بعدی حضور یابند که نتیجه آن چیزی جز سردرگمی، مشاجره بیهوده و دعواهای داخلی نخواهد بود.
