به گزارش پایگاه عدالت خواهان" طی روزهای گذشته جنجال استعفای جنتی و خروج وی از مسند وزارت ارشاد به تیتر شماره یک رسانه های زنجیره ای و اصلاح طلب تبدیل شده است.
دولت یازدهم نیز با سکوت خود به این شایعات دامن زده است تا جایی که این رسانه ها در اقدامی هماهنگ علت استعفای جنتی را مسائلی نظیر مخالفت علما با کنسرت های برگزار شده با مجوز وزارت ارشاد دانسته اند.
رفتار دوگانه دولت در ماجرای استعفای جنتی قابل تأمل است؛ دولت از یک سو سعی دارد در مقابل این استعفا سکوت کرده و صحبتی راجع به علت این استعفا نکند تا بار منفی احتمالی حاصل از این استعفا را بر دوش علما و منتقدین کنسرت ها بگذارد.
از طرف دیگر دولت سعی کرده است با عدم مخالفت با این استعفا، فضای انتخاباتی را در جامعه پیاده کرده تا نمایشی برای جلب آرای مردم بازی کند.
در حالی که کمتر از یک سال تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری زمان باقی مانده است، دولت به هیچ یک از وعده های خود عمل نکرده و حتی وعده گشایش در شرایط پسابرجام نیز حاصل نشده است.
دولت برای منحرف کردن افکار عمومی به جای آنکه جنتی را به خاطر عملکرد ناشایستش مواخذه کند فضا را برای استعفای او فراهم کرده است تا در نهایت با استعفای او هم از بار اقدامات چند ساله جنتی رهایی پیدا کند و هم فرصتی برای مظلوم نمایی به دست آورد.
هرچند هنوز پشت پرده اصلی استعفای جنتی و موافقت ضمنی دولت با او عیان نشده است اما آنچه که اهمیت دارد این است که عملکرد جنتی به عنوان وزیر ارشاد اگرچه مطلوب نبوده اما در حالی که دولت تلاش می کند سایر وزرا با عملکرد ضعیف را از شرایط استیضاح نجات دهد، برای ماندن جنتی تلاشی نمی کند.
رسانه های زنجیرهای هم شاید بهتر باشد به جای تلاش برای حل معمای جنتی به تبعیت از دولت سکوت پیشه کنند تا پروژه مظلوم نمایی دولت در آستانه انتخابات کامل شود.
آنچه که اهمیت دارد دولت سعی دارد بازی دو سر باخت خود را به یک بازی دو سر برد تبدیل کند؛ عملکرد ضعیف جنتی و همچنین حاشیه های او با سکوت دولت، جنتی را تبدیل به شهید مظلوم کنسرت ها کرده است؛ دولت با سکوت خود می خواهد به علما اعلام کند که گردن به دستورات آنها نهاده این در حالی است که واقعیت ماجرا چیزی خارج از این موضوعات بوده و به زودی مشخص می شود.
جنتی چه بماند و چه برود، دولت نتواسته است به وعده های خود در زمینه بهبود معیشت مردم و گشایش امور کشور عمل کند و امروز بر خلاف وعده های اولیه برجام نه تنها گشایشی ایجاد نکرده بلکه رفتار غرب در قبال ایران را جسورانه تر کرده است.
