«...از دیدگاه مسکو اسد میتواند در قدرت باقی بماند اما بنا به گفته های سرگی لاورف این موضوع خط قرمز روسیه نیست. روس ها با هر دولتی که میانه رو باشد و بتواند سوریه را اداره کند راه خواهند آمد.»
به گزارش پایگاه عدالت خواهان" وبگاه خبری تحلیلی المانیتور (Almonitor) در یادداشتی به اتحاد ایجاد شده میان ایران و روسیه در بحران سوریه پرداخته و نوشت: «طی 8 ماه گذشته و با شروع عملیات نظامی روس ها در سوریه، این کشور به دومین طرف یاری دهنده دولت حاکم بر سوریه در کنار ایران تبدیل شد و از آن پس این رویداد؛ موضوع اتحاد این دو کشور با خط مشی یکسان در سوریه مطرح شد اما آنچه در این موضوع مورد توجه قرار نگرفته است مبحث تفاوت های دو کشور روس و ایران می باشد.»
در این گزارش آمده است: «ایران از سال 2011 میلادی تاکنون بشدت از دولت اسد حمایت به عمل آورده است و روسیه نیز که 6 ماه پس از آن وارد این کارزار شده دامنه این حمایت ها را گسترش داده اما پس از موضوعی که آمریکا و روسیه آن را با عنوان راه حل سیاسی مطرح نمودند، مقامات ایرانی خط قرمزی مبنی بر حفظ بشار اسد را تعیین نمودند و هرگونه راه حل سیاسی که شامل برکناری زود هنگام او از مسند قدرت می شد را غیر قابل قبول خواندند. در این هنگام روس ها در مورد این مسئله منعطف تر عمل کردند که ضمن آن سرگئی لاوروف گفت: "همانگونه که ترکیه متحد واشنگتن نیست، سوریه نیز متحد مسکو نمی باشد." به عقیده مسکو نظام حاکم بر سوریه باید نظامی فدرالی باشد.»
المانیتور در ادامه این یادداشت اهداف روسیه در سوریه را به خصوص دانسته و مدعی شد که روسیه به دنبال اهدافی عقلانی و روشن است، این اهداف عبارت اند از؛
1.«مهمترین هدف روس ها در سوریه حفظ موقعیت استراتژیکی خود است به همین دلیل نیز هنگامی که تروریست ها به سمت پایگاه های نظامی این کشور که در غرب سوریه مستقراند، یورش میببرد. این کشور دست به اقدامات نظامی به موجب حفظ منافع خود زد.
2.از دیدگاه مسکو اسد میتواند در قدرت باقی بماند اما بنا به گفته های سرگی لاورف این موضوع خط قرمز روسیه نیست. روس ها با هر دولتی که میانه رو باشد و بتواند سوریه را اداره کند راه خواهند آمد.
3.مسکو نه تنها از بوجود آمدن یک حکومت فدرالی در سوریه بدش نمی آید بلکه از بوقوع پیوستن این امر استقبال نیز میکنند. به عقیده مسکو یک حکومت فدرالی در سوریه می تواند تضمینی بر حفظ منافع آنان در غرب سوریه باشد از طرفی دیگر، تشکیل دولت فدرالی کرد ها در سوریه و عراق هم میتواند فشار سیاسی و امنیتی قابل توجهی را به کشور های همسایه نظیر ترکیه وارد آورد که از استقبال روس ها نیز برخوردار خواهد بود.
در مقابل سیاست روس ها در سوریه میتوان سیاست ایران را با عنوان "حداکثرگرایی ایدئولوژیک" در نظر گرفت زیرا برای مقامات ایران جهت گیری ایدئولوژیک در سوریه حائز اهمییت بسیار می باشد و موضاعاتی از قبیل حذف بشار اسد و همچنین روی کار آمدن دولتی فدرالی در سوریه از دیدگاه آنان غیر قابل قبول خواهد بود.»
المانیتور در پایان نیز نوشت: «در این میان نقش ترکیه نیز حائز اهمییت بسیاری می باشد زیرا آن ها هم مانند ایران به دنبال جهت گیری ایدئولوژیک در سوریه هستند و در جهت استقرار دولتی میانه رو و سنی در آن کشور تلاش میکنند که در این صورت یک اشتراک میان دو کشور ایران و ترکیه شکل میگیرد زیرا هر دوطرف از تشکیل یک دولت فدرالی که توسط امریکا و روسیه مورد قبول است، متضرر شده و تمامیت ارضی خود را در خطر خواهند دید.» /جام نیوز
در این گزارش آمده است: «ایران از سال 2011 میلادی تاکنون بشدت از دولت اسد حمایت به عمل آورده است و روسیه نیز که 6 ماه پس از آن وارد این کارزار شده دامنه این حمایت ها را گسترش داده اما پس از موضوعی که آمریکا و روسیه آن را با عنوان راه حل سیاسی مطرح نمودند، مقامات ایرانی خط قرمزی مبنی بر حفظ بشار اسد را تعیین نمودند و هرگونه راه حل سیاسی که شامل برکناری زود هنگام او از مسند قدرت می شد را غیر قابل قبول خواندند. در این هنگام روس ها در مورد این مسئله منعطف تر عمل کردند که ضمن آن سرگئی لاوروف گفت: "همانگونه که ترکیه متحد واشنگتن نیست، سوریه نیز متحد مسکو نمی باشد." به عقیده مسکو نظام حاکم بر سوریه باید نظامی فدرالی باشد.»
المانیتور در ادامه این یادداشت اهداف روسیه در سوریه را به خصوص دانسته و مدعی شد که روسیه به دنبال اهدافی عقلانی و روشن است، این اهداف عبارت اند از؛
1.«مهمترین هدف روس ها در سوریه حفظ موقعیت استراتژیکی خود است به همین دلیل نیز هنگامی که تروریست ها به سمت پایگاه های نظامی این کشور که در غرب سوریه مستقراند، یورش میببرد. این کشور دست به اقدامات نظامی به موجب حفظ منافع خود زد.
2.از دیدگاه مسکو اسد میتواند در قدرت باقی بماند اما بنا به گفته های سرگی لاورف این موضوع خط قرمز روسیه نیست. روس ها با هر دولتی که میانه رو باشد و بتواند سوریه را اداره کند راه خواهند آمد.
3.مسکو نه تنها از بوجود آمدن یک حکومت فدرالی در سوریه بدش نمی آید بلکه از بوقوع پیوستن این امر استقبال نیز میکنند. به عقیده مسکو یک حکومت فدرالی در سوریه می تواند تضمینی بر حفظ منافع آنان در غرب سوریه باشد از طرفی دیگر، تشکیل دولت فدرالی کرد ها در سوریه و عراق هم میتواند فشار سیاسی و امنیتی قابل توجهی را به کشور های همسایه نظیر ترکیه وارد آورد که از استقبال روس ها نیز برخوردار خواهد بود.
در مقابل سیاست روس ها در سوریه میتوان سیاست ایران را با عنوان "حداکثرگرایی ایدئولوژیک" در نظر گرفت زیرا برای مقامات ایران جهت گیری ایدئولوژیک در سوریه حائز اهمییت بسیار می باشد و موضاعاتی از قبیل حذف بشار اسد و همچنین روی کار آمدن دولتی فدرالی در سوریه از دیدگاه آنان غیر قابل قبول خواهد بود.»
المانیتور در پایان نیز نوشت: «در این میان نقش ترکیه نیز حائز اهمییت بسیاری می باشد زیرا آن ها هم مانند ایران به دنبال جهت گیری ایدئولوژیک در سوریه هستند و در جهت استقرار دولتی میانه رو و سنی در آن کشور تلاش میکنند که در این صورت یک اشتراک میان دو کشور ایران و ترکیه شکل میگیرد زیرا هر دوطرف از تشکیل یک دولت فدرالی که توسط امریکا و روسیه مورد قبول است، متضرر شده و تمامیت ارضی خود را در خطر خواهند دید.» /جام نیوز
