اشعاری ازحمیدرضا محمدی به مناسبت میلاد رسول (ص)

چه مبارک و فرخنده است که در صبح طلایی طلوع آفتاب جمال محمد (ص)٬ سپیدهٔ صادق (ع) دمید و ماه مجلس شد!!

مژده! میلاد رسول (ص) صادقست (ع)
هرکه دارد باده ای از شوق دست

هر ربیع الاول ای جان خمار!
دیده را بگشا به سیمای نگار

زین بهار نو، جهان خرم شدست
بلبل از جام شقایق گشته مست

زان سبب کاین طفل یک دردانه است
مقتدای عاشق و دیوانه است

زادهٔ عشقست و عقل و نفس نور
آمنه غرق مناجات و سرور

اشرف اولاد آدم احمدست
او جمیع حسن رب و سرمدست

آمنه! خوبش بدار و ناز کن
گوش او آهنگ لا آغاز کن

مقدم مولود ما را گرم دار
زیر پایش پرنیان نرم دار

ما به او علم و بیان آموختیم
بر تنش پیراهن دین دوختیم

دل ندارد نور او تارست آن
گل ندارد بوی او خارست آن

مشک حسرت می خورد از بوی او
همچنان غوغاست در گیسوی او!

ای محمد (ص)! گلستانی بی خزان
ذکر مؤمن در نماز و در اذان

او امین وحی و اسرار خداست
خاتم دین وتمام انبیاست

این پسر، طعم حلاوت می دهد
بوی گل نور هدایت می دهد

اشک و گل دارم ولی حصر بقیعست
صادق (ع) تو چنگ خاران وقیعست

فاطمه (س) جان! عید ما سر می زنی
حتم در با دیدهٔ تر می زنی!

بندرترکمن حمیدرضا محمدی

اخبار مرتبط