به گزارش پایگاه عدالت خواهان از گلستان ما به نقل از کلاس بیست؛ حسين طاهريفرد / فعال فرهنگی و رسانهای: سرانجام، همه رايزنيها و گمانهزنيها درباره کابينه دوازدهم به پايان رسيد و « علي زرافشان » براي تصدي پست وزارت آموزشوپرورش از سوي رئيسجمهور معرفي شد. علي زرافشان 62 ساله، محافظهکار و معاون فعلي آموزش متوسطه وزارت آموزشوپرورش است.
در دولت اول روحاني، مسائلي چون لغو تحريمها و ايجاد ثبات اقتصادي باعث شد که آموزشوپرورش عليرغم تمامي کمبودها و مشکلات جزو اولويتهاي دولت يازدهم قرار نگيرد. ارديبهشتماه امسال و در ايام تبليغات کانديداهاي رياستجمهوري، روحاني به فرهنگيان و مردم قول داد تا آموزشوپرورش اولويت اصلي دولت دوازدهم باشد. مارتن نفسگير انتخابات رياستجمهوري با راي قاطع اکثريت مردم به تداوم مسير عقلانيت و تدبير به پايان رسيد و روحاني کليدار پاستور باقي ماند.
در دولت دوازدهم با توجه به عبور کشور از شرايط بحراني تحريمها و ايجاد ثبات نسبي اقتصادي، قطعاً نوبت اولويت به آموزشوپرورش رسيده است. اولين گام براي تحقق شعارهاي انتخاباتي روحاني ميتواند انتخاب وزيري مقتدر، توانمند، تأثيرگذار و آشنا با مسائل و مشکلات آموزشوپرورش باشد. انتخاب درست و هدفمحور ميتواند اميد به تحقق وعدهها و برنامههايي باشد که دولت دوازدهم خود را ملزم به پاسخگويي آن ميداند.
بيگمان معرفي علي زرافشان که جزء حلقه بستهي مديران آموزشوپرورش تلقي ميشود بعنوان وزير آموزشوپرورش در شرايطي که در دوران فعاليت 4 ساله دولت يازدهم، فرهنگيان گلايههاي زيادي از نحوه مديريت وزير معزول آموزشوپرورش و شوراي معاوناناش داشتند و سيل انتقادات فرهنگيان و بازتاب آن هر روز از طريق رسانههاي مختلف در افکار عمومي به گوش رسيده و به چشم ديده ميشود باعث فرصتسوزي و تکرار اشتباهات قبلي خواهد شد. چراکه با توجه به پيشينهکاري و سابقه بسيار طولانی علي زرافشان در پستهاي مديريتي وزارت آموزشوپرورش، اگر قرار بود اتفاقي درخشان و دگرگوني چشمگير در اين عرصه رخ دهد تا به حال رخ داده بود.
نگاهي گذرا به سابقه علي زرافشان وزير پيشنهادي وزارت آموزشوپرورش و رزومهکاري ايشان، اين پيام را بدنه آموزشوپرورش القا ميکند که قرار نيست اتفاق خاصي در اين وزارتخانه بيفتد و فرهنگيان نبايد انتظار تغيير و تحولي چشمگير در آموزشوپرورش داشته باشند. با اينکه علي زرافشان قريب ۲۰ سال در سطوح مياني و عالي وزارت آموزشوپرورش فعاليت داشته است، در رزومه کاري ايشان نکته درخشان و برجستهاي ديده نميشود. قطعاً با توجه به مدل مديريتي زرافشان در معاونت متوسطه وزارت آموزشوپرورش و پيشينهکاري او که فاقد ويژگيهاي تحول خواهانه و رو به جلو بوده است، ميتوان پيشبيني کرد که او به عنوان وزير دولت دوازدهم حرف تازهاي براي گفتن ندارد.
بهباور اکثر صاحبنظران و کارشناسان با توجه به شرايطي که در آموزشوپرورش اکنون حاکم است انتخاب علي زرافشان مناسب نيست و مهمتر اينکه بهنظر ميرسد دغدغههاي فرهنگيان چندان براي دولت مهم نيست. به نظر ميرسد چنين انتخابي براي وزارت آموزشوپرورش در راستاي تحقق وعدهها و شعارهاي انتخاباتي دولت دوازدهم نبوده و براي کسب رضايت طيفهاي مختلف سياسي مصالح اکثريت فرهنگيان فداي منافع حزبيوجناحي شده است که اين اتفاق مي تواند در دراز مدت باعث نااميدي از اصلاح امور و موجب مستولي شدن روزمرگي بر معلمان و به تبع آن بر نظام آموزشي شده و فرصت پيشرفت، خلاقيت و امکان رشد را از نسل جوان و آيندهسازان اين مرز و بوم خواهد گرفت.
آموزشوپرورش از دير باز با مشکلات مفرطي درگير بوده است، که بخشي از آن به ناتواني و انفعال وزراي آموزشوپرورش و قسمت مهمتر آن به عدم توجه و اهتمام جدي دولتها به حل مشکلات ساختاري نهاد حساس آموزشوپرورش بر ميگردد. بهزعم نگارنده بخش اعظمي از مشکلات کنوني که دولتهاي مختلف وارث آن بودهاند، بهنگاه سطحي و مقطعي به مشکلات اين حوزه بر ميگردد و تغيير فرد تاثيري در اين وزارتخانه نداشته و نخواهد داشت و بايد سياستها تغيير کنند.
متاسفانه برخلاف تمامي اظهار نظرها و ادعاها، به نظر ميرسد روحاني و مردان تصميمسازش عزم جدي براي تحول در وزارت آموزشوپرورش را ندارند، که اگر ارادهاي جدي وجود داشته باشد مسايل آموزشوپرورش هم ميتواند در مسير رفع مشکلات قرار گيرد. معرفي زرافشان با انتظارات، توقعات و اميدهاي فرهنگيان فاصله بسيار دارد و ميتوان گفت با معرفي زرافشان بعنوان وزير آموزش و پرورش حداقل انتظارات و مطالبات معلمان نيز در نظر گرفته نشده است.
و کلام آخر :
فارغ از همه اظهار نظرها در خصوص وزير آينده آموزشوپرورش، سوالي که مطرح ميشود اينست « آيا آمدن وزير جديد درحالي که نگاه سياستگذاران کلان و خصوصاً دولتمردان به مقوله آموزشوپرورش تغييري نکرده است باعث اتفاق خاصي در وزارتخانه عريضوطويل آموزشوپرورش ميشود و وزير جديد قادر است بر مشکلات لاينحل وزارت آموزشوپرورش فايق آيد؟»
بدونترديد فرهنگيان بهعنوان يکي از مهمترين سازندگان حماسه 29 ارديبهشت، با دقت عملکرد و انتخاب روحاني را رصد ميکنند و انتظار دارند که وزير آموزشوپرورش کابينه دوم بر اساس خواست و نظر اکثريت فرهنگيان و در راستاي حرکت روبه جلو، رفع نواقص پيشين و تقويت نقاط مثبت باشد. از اين رو از رئيسجمهور و مشاورانش انتظار ميرود « فرصت انتخاب معقول و کارآمد » را از دست ندهند و تا فرصت باقيست براي ايجاد تحولي لازم و ضروري با تغيير رويکرد نه در « شعار » بلکه در « عمل » در جهت تحقق وعدههاي انتخاباتي دولت دوازدهم بکوشند.
انتهای پیام//
