به گزارش پایگاه عدالت خواهان گلستان"حجتالاسلام علی رازینی، نخستین رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح در مصاحبهای تفصیلی با خبرنگاران سیاسی خبرگزاری فارس که متن کامل آن اینجا قابل مشاهده است، ضمن تشریح فلسفه تاسیس این سازمان به برخی شبهات مطرح شده در خصوص پایان جنگ، چرایی شکست عملیات فاو، شبهه اعدام فرماندهان عالیرتبه دفاع مقدس و برخی مطالب دیگر پرداخت.
برخی محورهای مهم این مصاحبه در ذیل میآید:
*لزوم ایجاد دادگاه اختصاصی نظامی، تخصصی بودن برخی موضوعات و اشراف به موضوعات نظامی است که احتیاج به در جریان بودن عامه دستگاه قضایی نیست.
*بحث تشکیل سازمان قضایی نیروهای مسلح و برخورد قاطع با متخلفین برخلاف تصور برخی افراد به دلیل انتقاد امام به نیروهای مسلح نبود و امام از نیروهای مسلح گلهمند نبود.
*هر چه ما از امام(ره) دیدیم تائید و تحسین رزمندگان جنگ بود.
*موضوع خیانت فرماندهان و بی قانونی نیروهای مسلح به هیچ عنوان در زمان جنگ مطرح نبود
* امام به دلیل شجاعت و قاطعیتی که در آقای خلخالی بود در سال 58 به ایشان حکم دادند و بعد از اینکه مشاهده کردند دقت کافی در روند رسیدگی نیست، مسئولیت را از ایشان گرفتند.
* آقای خلخالی پس از برکناری توسط امام در سال 60 هیچ مسئولیت قضایی نداشت
* امام هیچگاه نگفتند فرماندهان خائن هستند.
*برخی فرماندهان نیروهای مسلح طبق تحلیلهای خود به این نتیجه رسیدند که دلیل برخی پیروزیهای صدام قاطعیت دستگاه قضایی و برخورد قاطع با فرماندهان شکستخورده است.
* بعضی خودیها تحت تاثیر اعدامهای صدام قرار گرفته بودند.
*معیارهای حاکم بر جبهه ما با معیارهای حاکم بر جبهه صدام کاملا متفاوت بود. شاید آن قاطعیت بتواند در جبهه صدام جواب دهد اما در جبهه ما جواب نمیداد.
*نه حضرت امام(ره) نه فرماندهان عالیرتبه و میانی جنگ و نه مسئولان عالی اجرایی این برداشت را نداشتند که باید تعدادی از فرماندهان اعدام شوند.
*به عنوان رئیس دستگاه قضایی نیروهای مسلح در آن دوران اعلام میکنم هیچگاه برای هیچ فرمانده عالیرتبهای حکم اعدام صادر نشد.
*هیچ پروندهای در خصوص پناهنده شدن برخی مسئولان به عراق در سازمان قضایی نیروهای مسلح نداشتیم.
*امام خمینی در جواب به یکی از شبهات ما که گفته بودیم با قوانین موجود تنها میتوان گروهکیها یا جاسوسها را که عالماً و عامداً به دشمن اطلاعات دادهاند اعدام کرد و با کسانی که از روی سهو به جنگ ضربه زدند نمیشود برخورد کرد فتوا دادند: «اگر کسی عالماً و عامداً به جبهه ضربه جبرانناپذیری بزند مجازاتش اعدام است».
*حکم امام برای جلوگیری از مسامحهها و کوتاهیهای شدید بود
*فرماندهی در جبهه میانی و در نزدیکی ایلام با 3 فرمانده زیر دستش تبانی کرده و گفته بود اینجا عراق قرار است پاتک کند و به من هم دستور دادهاند که به این جبهه حمله کنم من به شما کتباً مینویسم که شما حمله کنید اما شما بگذارید و بروید چون اوضاع خوب نیست. ما هم در این پرونده به فتوای امام (ره) حکم اعدام صادر کردیم؛موارد اینچنینی بسیار کم و معدود بود.
* اینطور نبود که امام پس از عقب نشینیها در سه ماه ابتدایی سال 67 و از دست دادن فاو و کوشک عصبانی شده و خواستار برخورد با متخلفین و مسببین آن شوند، بلکه خود فرماندهان مراجعه کرده و از دستگاه قضایی گله کرده بودند.
*شبهه شکست عملیات فاو به دلیل حضور نظامیان در انتخابات مجلس سوم را صد در صد تکذیب میکنم
*پس از عملیات مرصاد آقای وحیدی را چندین ساعت به دلیل یک تخلف اداری پیش خود نگه داشتیم و قضیه اصلاً بازداشت نبود.
* اختلاف آقای وحیدی با وزارت اطلاعات بر سر تحویل اسناد بود نه شاهسوندی.
* نظر دستگاه قضایی حفظ منافقین نبود.
* پذیرش قطعنامه در آن زمان به نوعی بهرهبرداری از آثار جنگ بود.
*هیچ یک از مسئولین جنگ در آن زمان یکدیگر را مقصر یا متخلف نمیدانستند.
*علت ضعف ما در خیبر استفاده وسیع عراق از شیمیایی بود که آن زمان ما آمادگی کافی برای مقابله با شیمیایی در این حد را نداشتیم.
* برخی فرماندهان مثل شهید صیاد شیرازی انتظار برخورد تندتر با خاطیان را داشتند.
*علت استعفای شهید صیاد شیرازی بعد از عملیات فاو اعتراض به عملکرد سازمان قضایی نیروهای مسلح نبود.
