به گزارش پایگاه خبری عدالت خواهان گلستان"چند روز قبل بود که همزمان با حضور محمدجواد ظریف در آمریکا و برگزاری جلسات محرمانهاش با جان کری، دیوان عالی این کشور حکم دادگاه آمریکایی مبنی بر مصادرهی 2 میلیارد دلار از داراییهای ایران را تأیید کرد. اقدامی که جابرانصاری، ظریف و روحانی آن را به ترتیب «دستبرد»، «راهزنی» و «رسوایی بزرگ حقوقیِ» آمریکاییها خواندند.
اما در این میان، جانکربی، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، ضمن حمایت از این حکم که در آن، ایران به دستداشتن در حادثهی تروریستی لبنان در 33 سال قبل محکوم شده، ایران را حامی گذشته و حالِ تروریسم اعلام کرد.
مقامات ایرانی به این بخش از صحبتهای واهی آمریکاییها هیچگونه پاسخی ندادند و تنها به اعلام نارضایتی از حکم دادگاه آمریکایی بسنده کردند. گویا آنها همچنان به عقیدهی «آمریکای خوب، آمریکای بد» ایمان دارند که دولتمردانِ آمریکایی را تافتهای جدا بافته از سایر ارگانهای ایالات متحده میدانند که این جملهی ظریف ماهیت چنین عقیدهای را افشا کرده است؛ ظریف پس از تأیید دیوان عالی آمریکا در مصاحبه با نیویورکر گفت: «کل احترامم به دستگاه قضایی آمریکا از بین رفت.»
در روابط بینالملل، سکوت در مقابل یک اتهام، خواهناخواه به معنای تأیید آن اتهام و ارسال سیگنال ضعف به طرف مقابل میباشد. مخصوصا اگر اتهامِ حمایت از تروریسم را آن هم به کشوری چون ایران، آن هم از سوی آمریکاییها وارد شود که در این صورت، عمق فاجعه دو چندان خواهد بود.
اما رهبر معظم انقلاب از آنجا که خود را نه یک دیپلمات، بلکه یک انقلابی میدانند، به جای ظریف و روحانی، پاسخ آمریکاییها را اینگونه دادند: «آمریکاییها میگویند ایران یک کشور حامی تروریسم است و ممکن است به علت حمایت از تروریسم، مورد تحریم قرار گیرد... درخصوص موضوع تروریسم، آمریکاییها از همهی تروریستها بدتر هستند و بر اساس اطلاعات موجود، همچنان به ترویستهای نامونشاندار کمک میکنند.»[1]
به نظر میرسد علت تأکید بسیار زیاد مقام معظم رهبری بر مسألهی «انقلابیبودن» و «انقلابیماندن»، بیشتر از همه در نوع عملکرد وزارت امور خارجه قابل لمس است و شاید به خاطر همین بوده که حضرت آیتالله خامنهای در آبانماه سال گذشته برای اولینبار از کلیدواژهی «سیاست خارجی انقلابی» نام بردند که آن را پیششرط همهی تصمیمگیریهای ایران در نظام بینالملل اعلام کردند. ایشان پیشتر خاطر نشان کردند: «توجه داشته باشید که تاکتیکهای سیاست خارجی باید در خدمت مبانی راهبردی باشد، نه اینکه به اسم تاکتیک، بر ضد اصول عمل شود.»[2]+++
1. بیانات در دیدار کارگران؛ 95/02/08
2. بیانات در دیدار وزیر امور خارجه، سفیران و مسئولان نمایندگیهای ایران در خارج از کشور؛ 94/08/10
