به گزارش پایگاه عدالت خواهان" شعر از: زنده یاد حاج حمیدرضا محمدی (۹۵/۱۲/۱۲)
به نام مهربان خدای غیبدان عیبپوش
فاطمه جان (س)! به فرمان خدایت چگونه زیستن را به ما آموختی؛ چگونه مردن را که مصراع دیگر بیت زندگیست خود خواهیم آموخت.
شکوه دارد نی ز ایام فراق
تا رسد روز وصال و اشتیاق
بانگ نی، شرح جدایی های ماست
ذکر ایام خدایی های ماست
جمله این ایام، یاد فاطمه (س) است
فاطمه (س) ذکر سحرخیزان مست
کلبه ی احزان ما را سوختند
شعله ها از کینه ها افروختند
حرمتش بیت پدر نگذاشتند
روی زهرا (س)، تیغ کین برداشتند
خشم آن نامرد بدخوی پلید
آتشی افکند بر یاس سپید
یاس ما زخم کبودی خورده است!
حال داغش بر دل ما مانده است
عمر کوتاهش که خود تاریخ شد
زخم پهلویش ز ضرب میخ شد
فاطمه (س) ای شیعیان! فرهنگ ماست
فاطمه (س) سودای هرکه مبتلاست
تربت اش قلب تمام شیعیان
در ره اش سر می نهیم و هم که جان
لیک از عدلش که غافل نیستیم
گرچه چون عقلش که کامل نیستیم
معرفت بر آن ولا و فضل او
آن همه علم و عفاف و عدل او
درس و مشق مکتب هر روز ماست
فاطمه (س)، والی شهر مصطفاست
در تسبیح مناجاتم تویی
معنی اسرار حاجاتم تویی
بندرترکمن - شعر از: زنده یاد حاج حمیدرضا محمدی (۹۵/۱۲/۱۲)