چاپ صفحه

ناگفته هايي در مورد حسام الدين آشنا

 

به گزارش پایگاه عدالت خواهان"سيداميرحسين قاضي‌زاده هاشمي مي‌گويد: «نبايد هر اقدام و عملي را سياسي تفسير و تعبير کرد و آدم‌ها را زير ذره‌بين برد و هر اقدام يا رفتار آنها را به يک نيت سياسي‌ترجمه کرد. آقاي آشنا خودش گفته نيتش از دست‌بوسي آيت‌الله جنتي اداي احترام بود پس نبايد نيت خواني کرد.» به گزارش نامه نيوز عضو جبهه پايداري يادآور شد: «رابطه آشنا با روحاني هم مبتني‌بر قرارداد است نه ايدئولوژيک. يک روايتي است که او دوره قبل انتخابات رياست‌جمهوري مردد بود که با جليلي کار کند يا روحاني. يعني رفاقتي با آقاي جليلي داشت و پيش او رفت و ملاقاتي با هم انجام داشتند اما به توافق نرسيد بعد رفت از آقاي روحاني حمايت کرد.»

بخش هايي از گفت و گوي اين عضو جبهه پاديداري با هفته نامه مثلث را در ادامه مي خوانيم :

*بوسيدن دست علما شايد الان کمتر در منظر عمومي ديده شود اما در گذشته عموميت داشته است.

*دست خود آقاي روحاني را نيز خيلي‌ها بوسيدند بنابراين چه ربطي دارد.

* آقاي آشنا تا به الان بيش از آنکه مشاور عمومي آقاي روحاني باشد مشاور انتخاباتي‌اش بوده است.

* فکر نمي‌کنم خيلي ارتباط ايدئولوژيکي بين آقاي روحاني و عناصر اطرافش وجود داشته باشد. يعني وقتي اين دولت و حاميانش را نگاه کنيم، نوع ارتباط شان را براساس قرارداد مي‌بيند نه ايدئولوژيک.

·* حمايت جريان اصلاحات، کارگزاران و اعتدالي‌ها از آقاي روحاني ايدئولوژيک نيست و هيچ رابطه مريد و مرادي يا گرمابه و گلستاني ميان آقاي روحاني و عناصر اطراف وجود ندارد. اين مساله برخلاف رابطه احمدي‌نژاد با اطرافيانش يا آقاي خاتمي با اطرافيانش است.

* در واقع رابطه آقاي خاتمي و جريان اصلاحات، ايدئولوژيک و رابطه احمدي‌نژاد و تيمش، مريد و مرادي از نوع تند فداکاري، رفاقت، مرام و مردانگي بود. اما نه آقاي روحاني براي کسي چنين مشيي را انجام مي‌دهد و نه کسي براي آقاي روحاني.

* من يک روايتي شنيدم که دوره قبل انتخابات رياست‌جمهوري مردد بود که با جليلي کار کند يا روحاني. يعني رفاقتي با آقاي جليلي داشته و پيش او رفت و ملاقاتي با هم انجام داشتند اما به توافق نرسيد بعد رفت از آقاي روحاني حمايت کرد. حالا اين روايت را چطور مي‌شود تحليل کرد؟ يعني جليلي کجا، روحاني کجا. بنابراين رابطه آقاي آشنا با آقاي روحاني مبتني بر قرارداد است. در رابطه براساس قرارداد طرف به اين نتيجه مي‌رسد که با يک نامزد انتخابات رياست‌جمهوري کار کند چون آورده بيشتري برايش دارد و اگر اين نامزد، رئيس‌جمهور شود رياست مرکز مطالعات استراتژيک رياست‌جمهوري را به او خواهد داد يا وزير يا معاون وزير خواهد شد، به اين مي‌گويند رابطه مبتني بر قرارداد.

* اگر شخص ديگري رئيس‌جمهور مي‌شد همين مشاور هم نبود.