ما رجب را با علی (ع) بشناختیم
در قمار عشق مولا باختیم

عشق یعنی هست خود را باختن
کعبه ای با حس زهرا (س) ساختن

عشق یعنی کهنه کرباسی به تن
خانه از خشت و حصیر و یاسمن

ما رجب را از خمش پر کرده ایم
عقل را غواص این در کرده ایم

آن علی (ع) دریاست، ما یک تشنه لب
هم دوای جمله درد و جمله تب

می توان با معرفت، عشقش چشید
آب دریا را توان با هم کشید

این رجب، میخانهٔ حب ولیست
ساقی و میخانه چی تنها علیست

دل ندارد نور تو، تارست آن
گل ندارد بوی تو، خارست آن

یا علی (ع)! حب تو ما را بس بود
هرکه این منکر شود، او خس بود

مولا شفیع و ناجی و عشق و عدل مجسم اند؛ تقاضا مندم به حق این شب عزیز در حق پدرم دعا بفرمایید تا خداوند منان لباس عافیت، سلامت و تندرستی بر تن ایشان بپوشاند. آمین!