به گزارش پایگاه عدالت خواهان"دولت روحانی که سه سال است اقتصاد کشور را با وعده های برجامی سرگرم ساخته، اکنون مصمم است این چند ماه فرصت باقی مانده را با وعده های پوشالی پسابرجامی تلف کند.
بنا بر این گزارش در این میان آنچه بیش از همه انتقادات قشر آگاه جامعه را بر می انگیزد بی اعتنایی هیات دولت به تحقق اقتصاد مقاومتی است. در حال حاضر هر رسانه ای از دولت کریمه به هر نحو انتقاد کند با پیگیری مجدانه مشاور حقوقی سخت کوش کابینه باید در محاکم قضایی در قبال این رفتار ناروا پاسخگو باشد لذا تدبیر حکم می کند این یادداشت را به گونه ای بنویسیم که خاطر شریف ذخایر انقلاب از این سخنان که از سر دغدغه مندی بیان می گردد آزرده نشود.
از آنجا که پیش بینی می شود دولت روحانی در یکسال باقی مانده تمام اهتمام خود را در حل معضل رکود و افزایش نرخ تولید بکار گیرد به همان نسبت انتظار می رود هوشیاری مردم در خصوص فعالیت های اقتصادی دولت خصوصا در عرصه تجارت جهانی افزایش یابد و حساسیت ها در این زمینه دو چندان شود.
پیگیری اخبار اقتصادی به ویژه در زمینه قراردادهای تجاری که این روزها با کشورهای خارجی بسته می شود (مثل قرارداد یونیت ترکیه) زنگ خطر را به صدا درآورده، روحیه انقلابی و عدالت خواهی اقتضا می کند با نصب العین قراردادن سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی که توسط امام خامنه ای ابلاغ شده، کنش های اقتصادی دولت با گفتمان اقتصاد مقاومتی نسبت سنجی شود. چه بسا در همین یکسال باقی مانده قراردادهایی با کشورهای خارجی بسته شود که فضاحت برجام را از ذهن ها محو کند بگونه ای که از برجام به عنوان بهترین عملکرد چهارساله دولت یاد شود.
منشا این نگرانی ها کجاست؟
دکتر حسن روحانی روز یکشنبه در جلسه مشترک هیأتهای عالیرتبه جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان، با بیان اینکه ضروری است موضوع کاهش تعرفه های تجاری میان دو کشور سریعاً بررسی و نهایی شود، اظهار داشت: نزدیکی و گسترش روابط با کشورهای اورآسیا، منطقه قفقاز و بویژه کشور آذربایجان بسیار مهم بوده و باید در آینده به سمت تجارت آزاد، حرکت نماییم. (منبع خبر پایگاه دولت)
آنچه در متن خبربالا توجه را به خود جلب می کند آرزوی روحانی برای دستیابی به تجارت آزاد است. جا دارد از جناب رئیس جمهور سوال شود شما که در داخل کشور مدام از پیگیری دولت برای تحقق اقتصاد مقاومتی سخن می گویید و به وفور در این زمینه جلسه و سمینار برگزار می کنید براستی چه نسبتی میان اقتصاد مقاومتی مبتنی بر حمایت از تولید داخل و درون زایی، با تئوری تجارت آزاد برقرار است؟
آیا تجارت آزاد جز دستمایه ای است برای نظام سرمایه داری و کشورهای توسعه یافته در راستای یافتن بازاری بزرگ تا کالاهای تولیدی خود را بدون تعرفه در آن عرضه کنند. حقیقتا آیا واحدهای تولید داخل به آن میزان از قدرت و توسعه رسیده اند تا با کمپانی های غول پیکر غربی در تجارت آزاد توان رقابت داشته باشند؟ در این زمان که تجربه و قدرت شرکت های غربی هم در تولید و عرضه کالا و هم در تبلیغ و ایجاد نیاز کاذب در خریدار به مراتب بیش از ظرفیت بنگاه های تولیدی داخل است، حرکت به سمت تجارت آزاد جز افزایش وابستگی کشور به بیرون و کاهش قدرت تولید بعلت واردات بی رویه چه نتیجه ای در پی خواهد داشت؟
مشکل اینجاست که رویای دستیابی به تجارت آزاد در این چند سال مکرر از زبان مدیران دولتی حوزه اقتصاد شنیده می شود. بعد از امضای توافقنامه هسته ای اینک مهم ترین نگرانی و دلواپسی افکار عمومی معطوف سیاست گذاریهای اقتصادی دولت روحانی است که در واقع هدفی مغایر با سازوکار دست یافتن به اقتصاد مقاومتی را دنبال می کند.
تجارت آزاد در حقیقت عنوان فریبنده ای است که بنیان های اقتصاد ملی کشورهای در حال توسعه را هدف گرفته و در شرایط کنونی که ایران درگیر یک جنگ اقتصادی است می تواند کلیدواژه ای باشد برای تکمیل پروژه نفوذ در سطح سیاست گذاری های کلان کشور. در نهایت انتظار می رود دولت محترم از دوگانگی و تناقض وعده و عمل دست برداشته و با عبور از تئوری وابستگی به کشورهای غربی، با اقدامات سریع و انقلابی گامی استوار در جهت بهبود وضع معیشت و اقتصاد مردم شریف بردارد.
والعاقبه للمتقین
مصطفی شاکری دانشجوی مدرسه عالی شهید مطهری