به گزارش پایگاه عدالت خواهان"سیدحسن خمینی نوشته است: «یادش بخیر، سحرهای ماه مبارک رمضان، معمولا نماز صبح را به امامت حضرت امام می‌خواندیم. من تازه به سن بلوغ رسیده بودم و روزه می‌گرفتم. پدرم و امام روزه نمی‌گرفتند. امام بعد از سکته قلبی در سال ١٣٥٨ دیگر روزه نگرفتند و مرحوم حاج‌احمد آقا به سبب اینکه زخم معده داشتند، روزه نمی‌گرفتند. البته برخی سال‌ها چند روزی را امساک می‌کرد ولی وقتی معلوم می‌شد که ضرر دارد، دیگر روزه نمی‌گرفت. آن سال‌ها مثل امسال رمضان در تابستان واقع شده بود و روزهای بلند امکان روزه‌داری را از بیماران سلب می‌کرد.

نماز مغرب را خیلی از اوقات به امام اقتدا می‌کردم. امام نماز جماعت نمی‌خواندند و تنها وقتی کسی از اعضای خانواده خدمتشان می‌رسید، جماعت خانوادگی برپا می‌شد. صبح‌ها هم - اگر شب از زمره لیالی مقمره (شب‌های مهتابی) بود - یک‌ربع تا ٢٠ دقیقه‌ای با تأخیر نماز می‌خواندند؛ فتوایی که بعد از ایشان، به سبب اجتهادات دیگر مراجع وقت، متروک شد، در حالی‌که به نظرم کاملا صحیح است. رحمت‌الله علیهما.»