چاپ صفحه

در زمانه روحانی"در مسأله هسته ای "تلخ تلخ در حد تریلیارد

به گزارش عدالت خواهان گلستان"در زمانه روحانی و
در مسأله هسته ای و هنگامی که خاتمی رئیس جمهور بود و روحانی نفرِ اول مذاکرات هسته ای ، این نتایج به دست آمد:
◊  تعلیق کامل
◊ لو رفتن نام و مشخصات دانشمندن هسته ای و نهایتا ترور و شهیدشدن برخی از آنها
در مسأاله هسته ای وهنگامی که روحانی رئیس جمهور شد، تاکنون برخی از این نتایج حاصل شده است:
◊ عقب نشینی از سوخت 20 درصد تا زیر 4درصد
◊ خروج قلب رآکتور آب سنگین اراک و دفنِ آن با بتون و سیمان
◊ تبدیل سایت حیرت انگیز و غرورآفرین فردو به مرکزی آزمایشگاهی
 
در مسائل اقتصادی شاهد این نتایج هستیم:
◊ رکود بی سابقه بازار
◊ افزایش گرانی و بیکاری
◊ مفت فروشیِ نفت ایران
◊ واردات بی رویه کالاهای لوکس و خودروهای میلیاردی برای میلیاردرها
◊ ورشکستی و تعطیلی پی درپی بنگاه های تولیدی داخلی
◊ حیف و میلهای تریلیاردی و بدتر از ترکمنچای در قراردادهای نفتی
 
در سیاست خارجه و مسأله آمریکا:
◊ قبح زدایی از رابطه با آمریکا با افزایش تماسهای مستقیم به بهانه های مختلف – علیرغم منع های صریح حضرت امام و رهبرمعظم انقلاب دراین رابطه
◊ عدم استیفای حق و عزت ایرانی درعدم پذیرش نماینده و فرستاده ایران برای سازمان ملل از سوی آمریکا
◊ عدم اتخاذ رویکرد انقلابی و خط امامی در مقابله با سیاستهای ضدایرانی و خصمانه در ادامه سیاستهای تحریم ، حتی پس از برجام
 
در سیاست خارجه و مسأله عربستان:
◊ عدم استیفای عزت ایرانی در مسأله تجاوز به دو نوجوان ایرانی
◊ عدم تدبیر مناسب در مطالبه گری برای پاسخگو بودن سعودیها در کشتار حاجیان ایرانی در منا
◊ عدم تمهید مقدمات انقلابی و رایزنیهای لازم برای جلوگیری از اعدام آیت الله نمر
◊ عدم استیفای عزت و شرافت ایرانی در عدم صدور روادید برای عالیترین مقامهای اجرایی دولت و دست به دامان شدنِ دولت کویت در این زمینه
 
در توسعه علم و فناوری:
◊ متوقف شدن رشد فزاینده علمی کشور
◊ رسوایی و ظلم بزرگ در قضیه بورسیه ها
◊ عدم استمرار در پیشرفت صنعت ماهواره ، سلولهای بنیادین و سایر علوم استراتژیک
◊ سرخوردگی دانشجویان، اساتید و محققین به واسطه تغییر محسوس فضاهای دانشگاهی از علم و دانش به سمت هیجانات سیاسی و فتنه گری
 
از تلخی های فراوان دیگر در حوزه های فوق الذکر و حوزه های دیگری مانند حوزه های فرهنگی، اجتماعی، منابع طبیعی و ورزشی هنوز چیزی نگفته ایم.
نکته اصلی دراین تلخی های بزرگ این است:
همه این تلخی ها را ثمره رویکرد انفعالی بدانیم به جای رویکرد انقلابی؟!
 
در ارتباط با نقد فوق باید گفت: زمانه روحانی ، شیرینی هایی هم داشته که ژرفای تلخیهای موجود آنها را کم سو کرده است.  در آینده حتی المقدور به برخی از آنها اشاره خواهیم کرد.